zastawka mitralna spadochronowa

Zastawka mitralna spadochronowa (ang. parachute mitral valve) to rzadka wrodzona wada serca charakteryzująca się nieprawidłową budową aparatu zastawkowego mitralnego. W typowej anatomii zastawka mitralna posiada dwa płatki połączone z mięśniami brodawkowatymi za pomocą strun ścięgnistych. W zastawce spadochronowej wszystkie struny ścięgniste łączą się z pojedynczym, centralnie położonym mięśniem brodawkowatym, co nadaje strukturze wygląd przypominający spadochron.

Ta anomalia anatomiczna często powoduje różnego stopnia zwężenie zastawki mitralnej, co utrudnia przepływ krwi z lewego przedsionka do lewej komory. Pacjenci z zastawką mitralną spadochronową mogą wykazywać objawy podobne do nabytego zwężenia zastawki mitralnej, takie jak duszność wysiłkowa, zmęczenie czy nawracające infekcje płucne. Wada ta często współistnieje z innymi anomaliami serca, będąc częścią tzw. zespołu Shone’a (obejmującego dodatkowo zwężenie aorty, zwężenie drogi odpływu lewej komory i koarktację aorty).

Diagnostyka zastawki mitralnej spadochronowej opiera się głównie na badaniach obrazowych, przede wszystkim echokardiografii (przezklatkowej i przezprzełykowej), która pozwala uwidocznić charakterystyczną anatomię zastawki i ocenić stopień zaburzeń hemodynamicznych. Leczenie zależy od nasilenia objawów i stopnia zwężenia zastawki – od obserwacji i farmakoterapii w przypadkach łagodnych po interwencje kardiochirurgiczne, takie jak plastyka lub wymiana zastawki w ciężkich przypadkach.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl