ostra niedomykalność zastawki mitralnej

Ostra niedomykalność zastawki mitralnej to nagłe i znaczące zaburzenie funkcji zastawki dwudzielnej, prowadzące do wstecznego przepływu krwi z lewej komory do lewego przedsionka podczas skurczu komory. Stan ten różni się od przewlekłej niedomykalności zarówno patofizjologią, jak i objawami klinicznymi.

Najczęstsze przyczyny ostrej niedomykalności mitralnej to pęknięcie struny ścięgnistej, dysfunkcja mięśnia brodawkowatego (często w przebiegu zawału mięśnia sercowego), infekcyjne zapalenie wsierdzia oraz uraz. W przeciwieństwie do przewlekłej postaci, lewy przedsionek nie ma czasu na adaptację do zwiększonego obciążenia objętościowego, co prowadzi do gwałtownego wzrostu ciśnienia w przedsionku i zastoju w krążeniu płucnym.

Obraz kliniczny charakteryzuje się nagłym wystąpieniem duszności, często o charakterze obrzęku płuc, osłabieniem, tachykardią oraz szmerem skurczowym nad koniuszkiem serca. W ciężkich przypadkach może rozwinąć się wstrząs kardiogenny. Diagnostyka obejmuje badanie echokardiograficzne, które pozwala określić mechanizm, stopień niedomykalności oraz funkcję lewej komory.

Leczenie ostrej niedomykalności mitralnej często wymaga pilnej interwencji chirurgicznej (naprawa lub wymiana zastawki). W okresie przedoperacyjnym stosuje się leczenie farmakologiczne w celu stabilizacji stanu pacjenta, w tym leki inotropowe, wazodylatatory oraz w razie potrzeby kontrapulsację wewnątrzaortalną. Opóźnienie leczenia operacyjnego wiąże się z wysoką śmiertelnością, dlatego szybka diagnostyka i decyzja terapeutyczna są kluczowe dla rokowania.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl