niedobór wzrostu
Niedobór wzrostu (niskorosłość) to stan, w którym wysokość ciała pacjenta jest znacząco mniejsza niż oczekiwana dla wieku, płci i pochodzenia etnicznego. W praktyce klinicznej za niedobór wzrostu uznaje się wartości poniżej 3 centyla lub poniżej -2 odchyleń standardowych od średniej dla danej populacji, płci i wieku.
Przyczyny niedoboru wzrostu są wieloczynnikowe i obejmują uwarunkowania genetyczne (np. zespół Turnera, zespół Downa), zaburzenia hormonalne (niedobór hormonu wzrostu, niedoczynność tarczycy), choroby przewlekłe (choroby zapalne jelit, celiakia, mukowiscydoza), niedożywienie, nieprawidłowości wewnątrzmaciczne oraz dysplazje kostne. Często występującą formą jest również rodzinnie uwarunkowany niski wzrost oraz konstytucjonalne opóźnienie wzrastania i dojrzewania.
Diagnostyka niedoboru wzrostu wymaga dokładnej oceny parametrów antropometrycznych, analizy siatek centylowych, badania szybkości wzrastania, oceny wieku kostnego oraz badań hormonalnych, biochemicznych i genetycznych. Kluczowe znaczenie ma wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia, które zależy od etiologii i może obejmować terapię hormonem wzrostu, leczenie chorób towarzyszących lub interwencje chirurgiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Genotropin 12 12 mg (36 j.m.)
Genotropin, zawierający rekombinowaną somatropinę produkowaną w Escherichia coli, dostępny jest w formie proszku do sporządzania roztworu do iniekcji w stężeniach 5,3 mg/ml (5,3 mg/16 j.m.) oraz 12 mg/ml (12 mg/36 j.m.). Wskazania do stosowania obejmują pediatryczne zaburzenia wzrostu, takie jak niedobór hormonu wzrostu, zespół Turnera, przewlekła niewydolność nerek, opóźnienie wzrastania wewnątrzmacicznego (SGA) z określonymi kryteriami wzrostu (wzrost < -2,5 SD, wzrost standaryzowany względem rodziców < -1 SD, masa/długość urodzeniowa < -2 SD, brak nadrobienia niedoboru wzrostu) oraz zespół Pradera-Williego z potwierdzeniem genetycznym. U dorosłych Genotropin stosuje się w terapii zastępczej ciężkiego niedoboru hormonu wzrostu, potwierdzonego patologią podwzgórzowo-przysadkową i/lub niedoborem innych hormonów przysadkowych, a także u pacjentów z niedoborem nabytym w dzieciństwie, wymagającym ponownej oceny wydzielania GH po zakończeniu wzrastania, w tym oznaczenia IGF-I (SDS < -2) i testów stymulacji GH.
aberracja chromosomowa, dynamiczny test diagnostyczny, Escherichia coli, hormon przysadkowy, hormon wzrostu rekombinowany, iniekcja podskórna, niedobór hormonu wzrostu, niedobór wzrostu, opóźnienie wzrastania wewnątrzmacicznego, patologia podwzgórzowo-przysadkowa, przewlekła niewydolność nerek, somatropina, terapia zastępcza, tkanka tłuszczowa, zaburzenie wzrostu, zespół Pradera-Williego, zespół Turnera - Leksykon chorób i schorzeń
Spektrum płodowego alkoholowego zaburzenia rozwoju – Diagnostyka i diagnoza
Spektrum Płodowego Alkoholowego Zaburzenia Rozwoju (FASD) to złożony zespół zaburzeń rozwojowych wynikających z prenatalnej ekspozycji na alkohol, charakteryzujący się opóźnieniem wzrostu (poniżej 10 percentyla), dysmorfią twarzy (krótkie szpary powiekowe ≤10 percentyla, cienka czerwień wargowa, wygładzona rynienka nosowo-wargowa) oraz uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego manifestującym się ciężkimi zaburzeniami w co najmniej trzech domenach neurorozwojowych (definicja kliniczna: wynik ≤2 SD lub poniżej 3 percentyla w standaryzowanych testach). Diagnostyka FASD wymaga wielodyscyplinarnej oceny obejmującej lekarza, psychologa, terapeutę zajęciowego i logopedę, a także potwierdzenie lub podejrzenie prenatalnej ekspozycji na alkohol. Brak specyficznego testu laboratoryjnego wymusza kompleksową ocenę kliniczną, w tym badania obrazowe (CT, MRI, fMRI) i genetyczne (Array-CGH, kariotyp) w celu wykluczenia innych przyczyn fenotypu. Wyróżnia się podtypy FASD: pełny zespół alkoholowy płodu (FAS) z trzema cechami twarzy i opóźnieniem wzrostu, częściowy FAS (pFAS) oraz zaburzenie neurorozwojowe związane z alkoholem (ARND), gdzie dominują deficyty neurobehawioralne bez pełnej dysmorfii twarzy.
cechy dysmorficzne twarzy, częściowy zespół alkoholowy płodu, diagnostyka FASD, dysfunkcja ośrodkowego układu nerwowego, funkcjonalny rezonans magnetyczny, krótkie szpary powiekowe, neurolog dziecięcy, niedobór wzrostu, objawy odstawienia alkoholu, ocena neuropsychologiczna, ocena neurorozwojowa, pediatra rozwojowy, prenatalna ekspozycja na alkohol, rezonans magnetyczny, spektroskopia rezonansu magnetycznego, spektrum płodowego alkoholowego zaburzenia rozwoju, tomografia komputerowa, ukryta niepełnosprawność, uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, wielodyscyplinarny zespół specjalistów, zaburzenia neurobehawioralne, zaburzenia ze spektrum autyzmu, zaburzenie neurorozwojowe związane z alkoholem, zespół alkoholowy płodu, zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi - Leksykon chorób i schorzeń
Podwójne ujście prawej komory – Objawy
Podwójne ujście prawej komory (DORV) to wrodzona wada serca charakteryzująca się odprowadzeniem zarówno aorty, jak i tętnicy płucnej z prawej komory. Obraz kliniczny jest zróżnicowany i zależy od lokalizacji ubytku międzykomorowego (VSD), obecności zwężenia zastawki płucnej oraz innych współistniejących anomalii. Typowe objawy u niemowląt obejmują sinicę (70-90%), tachypnoe (60-80%), tachykardię (>100/min u 50-70%), szmer sercowy (u niemal 100%), trudności w karmieniu (50-70%), nadmierną potliwość oraz słabe przybieranie na wadze (40-60%). Warianty anatomiczne, takie jak DORV ze zwężeniem płucnym, DORV bez zwężenia z podotroczowym VSD czy anomalia Taussig-Bing, determinują nasilenie objawów i hemodynamikę, wpływając na stopień sinicy i niewydolności serca.
anomalia Taussig-Bing, badanie echokardiograficzne, dysfunkcja zastawki, kardiolog dorosłych, kardiologia dziecięca, korekcja dwukomorowa, korekcja jednokomorowa, nadciśnienie płucne, niedobór wzrostu, niedotlenienie, niewydolność serca, podwójne ujście prawej komory, powiększenie serca, przebudowa mięśnia sercowego, przepływ płucny, reoperacja, sinica, szmer sercowy, tachykardia, tachypnea, transpozycja wielkich naczyń, ubytek międzykomorowy, wada wrodzona, wrodzona wada serca, wydolność wysiłkowa, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zwężenie zastawki płucnej