porażenie nerwu okoruchowego
Porażenie nerwu okoruchowego (III nerw czaszkowy) to zaburzenie neurologiczne charakteryzujące się dysfunkcją mięśni kontrolujących ruchy gałki ocznej. Pacjenci doświadczają typowych objawów, takich jak opadanie powieki (ptoza), podwójne widzenie (diplopia), trudności w ruchu gałki ocznej ku górze, dołowi i przyśrodkowo oraz rozszerzenie źrenicy z brakiem reakcji na światło.
Etiologia porażenia nerwu okoruchowego jest zróżnicowana i obejmuje przyczyny naczyniowe (mikroangiopatia cukrzycowa, tętniak tętnicy łączącej tylnej), urazy głowy, nowotwory, procesy zapalne, infekcje oraz neuropatie demielinizacyjne. Szczególnie istotne jest różnicowanie między porażeniem z oszczędzeniem funkcji źrenicy (najczęściej tło naczyniowe) a porażeniem z towarzyszącą mydriazą (sugerujące ucisk, np. przez tętniak).
Diagnostyka porażenia nerwu III obejmuje dokładny wywiad, badanie neurologiczne, obrazowanie (MRI głowy, angiografia naczyń mózgowych) oraz badania laboratoryjne wykluczające choroby metaboliczne i zapalne. Leczenie zależy od przyczyny – od interwencji neurochirurgicznej w przypadku tętniaka po kontrolę glikemii przy cukrzycy. W fazie ostrej stosuje się czasem opaskę okluzyjną, a w przypadkach przewlekłych rozważa się korekcję chirurgiczną zeza lub ptosis.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Podwójne widzenie – Diagnostyka i diagnoza
Podwójne widzenie (diplopia) jest objawem wymagającym szczegółowej diagnostyki różnicowej, obejmującej rozróżnienie diplopii jednoocznej (monokularnej) i obuocznej (binokularnej). Diplopia jednooczna utrzymuje się przy zamknięciu jednego oka i najczęściej wynika z patologii strukturalnych oka, takich jak zaćma, astygmatyzm czy zmętnienia ciała szklistego. Diplopia obuoczna pojawia się tylko przy otwartych obu oczach i wskazuje na zaburzenia w ustawieniu gałek ocznych lub uszkodzenia nerwów czaszkowych (III, IV, VI). Charakter przesunięcia obrazów (poziomy, pionowy, skośny) pozwala ukierunkować diagnostykę na konkretne mięśnie lub nerwy. Diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad, badanie okulistyczne (w tym testy ruchomości oczu i cover test), ocenę neurologiczną oraz badania obrazowe (MRI, CT, angiografia) u pacjentów z objawami neurologicznymi, postępującym przebiegiem lub poniżej 50. roku życia. Badania laboratoryjne, w tym przeciwciała przeciw receptorowi acetylocholiny, hormony tarczycy i markery zapalne, są wskazane w zależności od podejrzenia etiologii, np. miastenii gravis czy olbrzymiokomórkowego zapalenia tętnic.
astygmatyzm, choroba Gravesa-Basedowa, diplopia, diplopia jednooczna, diplopia obuoczna, diplopia pionowa, diplopia pozioma, dystrofia rogówki, elektromiografia pojedynczego włókna, hormony tarczycy, miastenia gravis, mięśnie oczne, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, orbitopatia tarczycowa, porażenie nerwu bloczkowego, porażenie nerwu odwodzącego, porażenie nerwu okoruchowego, przeciwciała przeciwko receptorowi acetylocholiny, przetoka tętniczo-żylna, rezonans magnetyczny, stożek rogówki, stwardnienie rozsiane, tomografia komputerowa, zaćma, zakrzepica zatoki jamistej, zapalenie opon mózgowych, zapalenie zatok, zespół suchego oka, zez