autonomiczna dysrefleksja

Autonomiczna dysrefleksja (AD) to nagły, potencjalnie zagrażający życiu zespół związany z niekontrolowaną reakcją autonomicznego układu nerwowego, występujący u osób z uszkodzeniem rdzenia kręgowego na poziomie T6 lub wyższym. Charakteryzuje się nagłym, znacznym wzrostem ciśnienia tętniczego, często przekraczającym 200/100 mmHg, co może prowadzić do powikłań naczyniowo-mózgowych, w tym udaru mózgu.

Objawami towarzyszącymi są napadowy, pulsujący ból głowy, zaczerwienienie twarzy i nadmierne pocenie się powyżej poziomu uszkodzenia rdzenia, przy jednoczesnej bladości i obniżonej temperaturze skóry poniżej tego poziomu. Mogą wystąpić również: bradykardia, niepokój, nieostre widzenie, przekrwienie śluzówki nosa i piloerekcja (tzw. „gęsia skórka”).

Najczęstszymi czynnikami wyzwalającymi AD są: rozciągnięcie pęcherza moczowego (spowodowane zatkaniem cewnika lub przepełnieniem pęcherza), zaparcia, infekcje układu moczowego, rany odleżynowe, ingrowning paznokcie, zakażenia, nadmierne bodźce skórne lub termiczne oraz skurcze macicy podczas ciąży i porodu u kobiet z uszkodzeniem rdzenia.

Leczenie AD polega na natychmiastowej identyfikacji i usunięciu czynnika wyzwalającego oraz ułożeniu pacjenta w pozycji siedzącej w celu zmniejszenia ciśnienia krwi poprzez redystrybucję krwi do kończyn dolnych. W przypadku utrzymywania się nadciśnienia stosuje się leki hipotensyjne o szybkim działaniu, takie jak nitrogliceryna w sprayu, kaptopril podjęzykowo lub nifedypina. Stan ten wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, gdyż nieleczony może prowadzić do poważnych powikłań, w tym udaru mózgu, drgawek, zawału mięśnia sercowego, a nawet śmierci.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl