odruch oczno-głowowy
Odruch oczno-głowowy, znany również jako odruch przedsionkowo-oczny lub odruch lalki, jest fizjologicznym zjawiskiem polegającym na kompensacyjnych ruchach gałek ocznych w kierunku przeciwnym do ruchu głowy. Jest to mechanizm stabilizujący obraz na siatkówce podczas ruchu głowy, co zapewnia utrzymanie fiksacji wzroku na danym obiekcie.
Odruch ten jest generowany przez układ przedsionkowy, który wykrywa przyspieszenie liniowe i kątowe głowy, a następnie przekazuje informacje do jąder nerwów czaszkowych odpowiedzialnych za ruchy gałek ocznych. Prawidłowy odruch oczno-głowowy świadczy o integralności połączeń między układem przedsionkowym a układem okoruchowym.
W praktyce klinicznej badanie odruchu oczno-głowowego ma istotne znaczenie diagnostyczne, szczególnie w ocenie funkcji pnia mózgu. Brak lub nieprawidłowości w tym odruchu mogą wskazywać na uszkodzenia pnia mózgu, zaburzenia układu przedsionkowego lub okoruchowego. Odruch ten jest często badany u pacjentów nieprzytomnych, gdzie jego zachowanie sugeruje prawidłową funkcję pnia mózgu, natomiast jego brak może wskazywać na poważne uszkodzenia neurologiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Śmierć mózgowa – Diagnostyka i diagnoza
Śmierć mózgowa definiowana jest jako trwałe i nieodwracalne ustanie wszystkich funkcji mózgu, w tym pnia mózgu, co skutkuje całkowitym zatrzymaniem krążenia mózgowego, brakiem świadomości, odruchów pniowych oraz zdolności do samodzielnego oddychania. Diagnoza opiera się na spełnieniu ściśle określonych warunków wstępnych, takich jak normotermia (≥35°C), normotensja (SBP ≥ 90 mmHg lub MAP ≥ 60 mmHg), wykluczenie wpływu leków sedatywnych i zaburzeń metabolicznych oraz potwierdzeniu klinicznym głębokiej śpiączki, braku odruchów pniowych i bezdechu. Kluczowym elementem jest próba bezdechu, podczas której PaCO2 musi osiągnąć co najmniej 60 mmHg lub wzrosnąć o 20 mmHg powyżej wartości wyjściowej bez pojawienia się spontanicznych ruchów oddechowych. W razie niemożności przeprowadzenia pełnej oceny klinicznej stosuje się badania pomocnicze, takie jak angiografia mózgowa, scyntygrafia perfuzyjna, przezczaszkowa ultrasonografia dopplerowska czy EEG, które potwierdzają brak przepływu krwi lub aktywności bioelektrycznej mózgu.
angiografia mózgowa, angiografia TK, bezdech, choroba wątroby, ciśnienie tętnicze, dwutlenek węgla, ECMO, elektroencefalografia, gazometria krwi tętniczej, hipoksemia, hipotermia, hipotermia terapeutyczna, katastrofalne uszkodzenie mózgu, krążenie mózgowe, lek sedatywny, niewydolność wątroby, normotermia, odruch kaszlowy, odruch oczno-głowowy, odruch przedsionkowo-oczny, odruch rdzeniowy, odruch rogówkowy, odruch źreniczny, PaCO2, pień mózgu, podwzgórze, scyntygrafia perfuzyjna, śmierć mózgowa, śpiączka, stan wegetatywny, transplantacja, ultrasonografia dopplerowska, zaburzenie elektrolitowe