zmiany hepatologiczne
Zmiany hepatologiczne odnoszą się do wszelkich patologii dotyczących wątroby. Obejmują one szerokie spektrum chorób, od niealkoholowej stłuszczeniowej choroby wątroby (NAFLD), przez zapalenie wątroby o różnej etiologii (wirusowej, autoimmunologicznej, toksycznej), po marskość i nowotwory wątroby.
Diagnostyka zmian hepatologicznych opiera się na badaniach laboratoryjnych (enzymy wątrobowe: ALT, AST, GGTP, ALP, bilirubina), badaniach obrazowych (USG, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, elastografia) oraz badaniach histopatologicznych materiału pobranego podczas biopsji wątroby.
Najczęstsze zmiany hepatologiczne to stłuszczenie wątroby, które może prowadzić do stłuszczeniowego zapalenia wątroby (NASH) i marskości, wirusowe zapalenia wątroby (HAV, HBV, HCV, HEV), autoimmunologiczne zapalenie wątroby, uszkodzenie wątroby indukowane lekami (DILI), choroba Wilsona, hemochromatoza oraz pierwotne i wtórne nowotwory wątroby.
Leczenie zmian hepatologicznych zależy od etiologii i stopnia zaawansowania choroby. W przypadku chorób wirusowych stosuje się leki przeciwwirusowe, w autoimmunologicznych – immunosupresję, w metabolicznych – modyfikację stylu życia i farmakoterapię. W zaawansowanych stadiach marskości lub w przypadku nieoperacyjnych guzów wątroby rozważa się transplantację narządu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aporoza 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące rozuwastatyny, substancji czynnej leku Aporoza, wskazują na brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania farmakologiczne nie wykazały potencjalnej genotoksyczności ani działania rakotwórczego. Pomimo braku szczegółowych badań nad wpływem rozuwastatyny na kanał potasowy hERG, nie stwierdzono istotnych zagrożeń kardiologicznych. W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów, które są prawdopodobnie związane z mechanizmem działania inhibitora reduktazy HMG-CoA. U małp nie odnotowano zmian hepatologicznych. Działania niepożądane występowały przy ekspozycji zbliżonej lub znacznie przekraczającej kliniczną u ludzi.
badanie farmakologiczne, bezpieczeństwo kardiologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kanał potasowy hERG, pęcherzyk żółciowy, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozuwastatyna, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jąder, wydłużenie odstępu QT, zmiany hepatologiczne, zmiany histopatologiczne wątroby