dawka szczepionki
Dawka szczepionki to precyzyjnie określona ilość preparatu immunologicznego podawana pacjentowi w celu wywołania odpowiedzi immunologicznej organizmu. Jest ona ustalana w trakcie badań klinicznych tak, aby zapewnić optymalne działanie ochronne przy jednoczesnym zachowaniu bezpieczeństwa.
Dawkowanie szczepionek zależy od wielu czynników, w tym od rodzaju szczepionki (żywa atenuowana, inaktywowana, podjednostkowa), wieku pacjenta, stanu jego układu odpornościowego oraz wskazań klinicznych. Niektóre szczepionki wymagają podania pojedynczej dawki, podczas gdy inne – serii dawek w określonych odstępach czasu (szczepienie podstawowe) oraz dawek przypominających w późniejszym okresie.
Modyfikacja standardowej dawki szczepionki może być konieczna w przypadku pacjentów z zaburzeniami odporności, chorobami przewlekłymi lub innymi szczególnymi wskazaniami klinicznymi. Zawsze należy przestrzegać zaleceń producenta oraz aktualnych rekomendacji instytucji zajmujących się zdrowiem publicznym dotyczących dawkowania.
Istotnym aspektem jest również droga podania szczepionki (domięśniowa, podskórna, śródskórna, doustna), która musi być ściśle przestrzegana, gdyż ma wpływ na biodostępność antygenu i skuteczność immunizacji. Nieprawidłowe dawkowanie może prowadzić do niewystarczającej ochrony lub zwiększonego ryzyka działań niepożądanych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pneumovax 23 po 25 mcg polisacharydu otoczkowego każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego szczepionki PNEUMOVAX 23, zawierającej 25 μg polisacharydu otoczkowego każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae w dawce 0,5 ml, jest ograniczona z powodu braku standardowych badań przedklinicznych. W dokumentacji produktu nie uwzględniono wyników badań toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego, wpływu na reprodukcję i rozwój oraz farmakologicznych badań bezpieczeństwa. Preparat jest przezroczystym, bezbarwnym roztworem do wstrzykiwań, zawierającym mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jednostkę dawkowania, co może mieć znaczenie kliniczne u wybranych pacjentów.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, dawka szczepionki, genotoksyczność, PNEUMOVAX 23, polisacharyd otoczkowy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, roztwór do wstrzykiwań, serotyp pneumokoka, Streptococcus pneumoniae, szczepionka przeciwko pneumokokom, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 2 – Właściwości farmakodynamiczne
Poliowirus typ 2, będący jednym z trzech serotypów wywołujących poliomyelitis, jest składnikiem inaktywowanej szczepionki Boostrix Polio, która zawiera 0,5 ml dawkę z 8 jednostkami antygenu D pochodzącymi ze szczepu MEF-1. Antygen ten jest adsorbowany na wodorotlenku glinu (0,3 mg Al3+) i fosforanie glinu (0,2 mg Al3+), co zwiększa immunogenność preparatu. Badania kliniczne wykazały, że po miesiącu od podania szczepionki odsetek osób z ochronnym poziomem przeciwciał (≥8 ED50) przeciw poliowirusowi typu 2 wynosił 99,2-100% u dzieci (3-8 lat) oraz 99,6-100% u młodzieży i dorosłych (≥10 lat). Ochrona utrzymuje się długo – 5 lat po szczepieniu u dzieci 99,7% zachowuje poziom ochronny, a u dorosłych nawet 10 lat po szczepieniu 100% utrzymuje ochronę. Dawka przypominająca podana po 5 lub 10 latach skutecznie wzmacnia odpowiedź immunologiczną, osiągając 99-100% seropozytywności.
adsorbent, badanie kliniczno-kontrolne, badanie retrospektywne, bierna ochrona noworodków, choroba Heinego-Medina, dawka przypominająca, dawka szczepionki, fosforan glinu, hodowla komórkowa VERO, immunogenność, inaktywowany antygen, interferencja kliniczna, jednostka antygenu D, ochronny poziom przeciwciał, odpowiedź immunologiczna, poliomyelitis, poliowirus typ 2, poziom przeciwciał, seropozytywność, szczep MEF-1, szczepienie pierwotne, szczepionka Boostrix Polio, szczepionka inaktywowana, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Adacel Polio 0,5 ml
ADACEL POLIO to adsorbowana zawiesina do wstrzykiwań, zawierająca precyzyjnie określone ilości antygenów błonicy (≥2 j.m., 2 Lf), tężca (≥20 j.m., 5 Lf), bezkomórkowego krztuśca (toksoid krztuścowy 2,5 µg, hemaglutynina włókienkowa 5 µg, pertaktyna 3 µg, fimbrie typ 2 i 3 – 5 µg) oraz inaktywowanego wirusa polio typów 1 (29 jednostek antygenu D), 2 (7 jednostek antygenu D) i 3 (26 jednostek antygenu D) w dawce 0,5 ml. Adiuwantem jest fosforan glinu (1,5 mg, 0,33 mg Al). Produkt może zawierać śladowe ilości formaldehydu, glutaraldehydu, antybiotyków (streptomycyna, neomycyna, polimyksyna B) oraz albuminy surowicy bydlęcej. Szczepionka wymaga wstrząśnięcia przed podaniem, jest dostępna w ampułko-strzykawkach o pojemności 0,5 ml, przechowywana w temperaturze 2–8°C, nie wolno jej zamrażać. Po wyjęciu z lodówki stabilna do 72 godzin w temp. do 25°C.
adiuwant, aktywność biologiczna, albumina surowicy bydlęcej, ampułko-strzykawka, antygen krztuśca, ciało obce, dawka szczepionki, fenoksyetanol, fimbrie, formaldehyd, fosforan glinu, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, neomycyna, niezgodność farmaceutyczna, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, podanie parenteralne, polimyksyna B, poliomyelitis inaktywowany, polisorbat 80, środek konserwujący, środek powierzchniowo czynny, streptomycyna, substancja pomocnicza, szczepionka przeciw błonicy, tężec i krztusiec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wirus polio inaktywowany, woda do wstrzykiwań, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Wirus odry – Dawkowanie i sposób podawania
Wirus odry, będący składnikiem szczepionek skojarzonych MMR (odra, świnka, różyczka) oraz MMRV (odra, świnka, różyczka, ospa wietrzna), jest podawany w dawce 0,5 ml zawierającej co najmniej 10³⁰ CCID₅₀ żywego, atenuowanego wirusa (szczep Schwarz). Szczepionka Priorix jest zalecana od 12 miesiąca życia, z podaniem jednej dawki i drugiej zgodnie z oficjalnymi wytycznymi, natomiast Priorix-Tetra stosuje się od 11 miesiąca życia, podając dwie dawki w odstępie minimum 4 tygodni, optymalnie 6 tygodni do 3 miesięcy. W przypadku niemowląt poniżej 12 miesiąca życia, szczepienie jest możliwe w sytuacjach epidemiologicznych (np. epidemia, podróż do rejonów endemicznych), z pierwszą dawką podaną po ukończeniu 9-11 miesiąca życia i drugą dawką w ciągu 3 miesięcy, zachowując minimalny odstęp 4 tygodni. Nie określono bezpieczeństwa i skuteczności szczepionki u niemowląt poniżej 9 miesiąca życia.
CCID50, dawka szczepionki, mięsień naramienny, MMR, odpowiedź immunologiczna, podanie domięśniowe, podanie podskórne, przednio-boczna część uda, rejon endemiczny, rekonstytucja, schemat dawkowania, sytuacja epidemiologiczna, szczep Schwarz, szczepienie uzupełniające, szczepionka MMR, szczepionka MMRV, szczepionka monowalentna, trombocytopenia, wirus odry, zaburzenie krzepnięcia, żywy atenuowany wirus odry - Leksykon substancji czynnych
Kwas para-aminobenzoesowy – Przedawkowanie
Kwas para-aminobenzoesowy (PABA) jest składnikiem pomocniczym w szczepionkach Boostrix Polio, Infanrix-IPV oraz Priorix, występując w mikrośladowych ilościach: poniżej 0,07 ng na dawkę (0,5 ml) w Boostrix Polio i Infanrix-IPV oraz 6,5 ng w dawce Priorix. Analiza przypadków przedawkowania tych szczepionek, w tym podania dawki do dwukrotnie większej niż zalecana w przypadku Priorix (około 13 ng PABA), wykazała brak specyficznych działań niepożądanych związanych z nadmierną ekspozycją na PABA. Objawy zgłaszane po przedawkowaniu były zbliżone do tych obserwowanych po standardowej dawce i miały charakter niespecyficzny lub nie występowały wcale.
analiza bezpieczeństwa, Boostrix Polio, dawka szczepionki, działanie niepożądane, Infanrix-IPV, kwas para-aminobenzoesowy, monitorowanie działań niepożądanych, objaw przedawkowania, ocena ryzyka, Priorix, przedawkowanie szczepionki, raportowanie działań niepożądanych, ryzyko kliniczne, składnik pomocniczy, toksyczność - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ty-Szczepionka durowa nie mniej niż 5×10 ^8 i nie więcej niż 1×10 ^9 bakterii Salmonella typhi/0,5 ml; szczepionka 20-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Ty-Szczepionka durowa to zawiesina do wstrzykiwań stosowana w profilaktyce duru brzusznego, zawierająca inaktywowane bakterie Salmonella typhi w dawce 0,5 ml, z ilością bakterii od 5×10⁸ do 1×10⁹ na pojedynczą dawkę. Preparat występuje w postaci białej, prawie białej lub białoszarej jednorodnej zawiesiny i jest dostępny w opakowaniach 20-dawkowych. Brak jest dostępnych danych dotyczących przedawkowania, jednak ze względu na inaktywowany charakter bakterii, ryzyko powikłań wynikających z replikacji patogenu jest praktycznie wykluczone. Potencjalne objawy przedawkowania mogą obejmować nasilenie typowych działań niepożądanych związanych ze szczepieniem.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Encepur Adults 1,5 mcg inaktywowanego wirusa kleszczowego zapalenia mózgu, szczep K23/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml), dawka dla dorosłych
Encepur Adults to szczepionka przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu, zawierająca 0,5 ml zawiesiny z 1,5 µg inaktywowanego wirusa szczepu K23, namnażanego w fibroblastach kurzych i adsorbowanego na 0,3-0,4 mg Al³⁺. Preparat podawany jest w formie ampułkostrzykawki, co minimalizuje ryzyko przypadkowego przedawkowania. W dotychczasowych badaniach klinicznych oraz danych po wprowadzeniu do obrotu nie zidentyfikowano specyficznych objawów związanych z podaniem dawki większej niż zalecana.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Tetraxim 1 dawka (0,5 ml)
TETRAXIM to adsorbowana szczepionka w formie białawo-mętnej zawiesiny do wstrzykiwań, zawierająca toksoidy błoniczy (≥20 j.m., 30 Lf), tężcowy (≥40 j.m., 10 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 25 µg, hemaglutynina włókienkowa 25 µg) oraz inaktywowane wirusy polio typów 1 (29 jednostek antygenu D), 2 (7 jednostek antygenu D) i 3 (26 jednostek antygenu D). Składniki aktywne są adsorbowane na 0,3 mg Al³⁺ w postaci wodorotlenku glinu. Produkt może zawierać śladowe ilości glutaraldehydu, antybiotyków (neomycyna, streptomycyna, polimyksyna B) oraz 12,5 µg fenyloalaniny, co jest istotne dla pacjentów z fenyloketonurią. Substancje pomocnicze obejmują formaldehyd, kwas octowy lub wodorotlenek sodu do regulacji pH, fenoksyetanol, bezwodny etanol oraz podłoże Hanksa 199 bez czerwieni fenolowej. Produkt dostępny jest w ampułko-strzykawkach o objętości 0,5 ml, w różnych wariantach opakowań, z lub bez dołączonych igieł.
ampułko-strzykawka, antygen Bordetella pertussis, dawka szczepionki, fenoksyetanol, fenyloalanina, fenyloketonuria, formaldehyd, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, inaktywacja toksyn bakteryjnych, krztusiec, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, polimyksyna B, poliomyelitis, proszek liofilizowany, rekonstytucja szczepionki, streptomycyna, szczepionka przeciw błonicy, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wirus polio inaktywowany, wodorotlenek glinu uwodniony, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Clodivac nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Clodivac to adsorbowany preparat przeciw błonicy i tężcowi o zmniejszonej zawartości antygenu, dostępny w postaci zawiesiny do wstrzykiwań. Każda dawka 0,5 ml zawiera minimum 40 j.m. toksoidu tężcowego oraz minimum 5 j.m. toksoidu błoniczego, adsorbowanych na wodorotlenku glinu (Al³⁺ ≤ 0,5 mg/dawka), który pełni funkcję adiuwantu. Skład uzupełniają substancje pomocnicze: chlorek sodu zapewniający ciśnienie osmotyczne zbliżone do krwi oraz woda do wstrzykiwań. Preparat wymaga energicznego wstrząśnięcia przed podaniem, aby uzyskać jednorodną zawiesinę, a także wizualnej oceny celem wykluczenia obecności obcych cząstek lub zmian w wyglądzie.
adiuwant szczepionkowy, ampułka ze szkła typu I, chlorek sodu, ciśnienie osmotyczne, dawka szczepionki, opakowanie farmaceutyczne, podanie parenteralne, szczepionka przeciw błonicy i tężcowi, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek glinu uwodniony, wstrzyknięcie podskórne, zawiesina do wstrzykiwań, zawiesina iniekcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Act-HiB 10 mcg polisacharydu otoczkowego Haemophilus influenzae typ b skoniugowanego z 18-30 mcg toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Act-HIB, zawierająca 10 µg polisacharydu otoczkowego Haemophilus influenzae typu b skoniugowanego z 18-30 µg toksoidu tężcowego w dawce 0,5 ml, została poddana szczegółowej ocenie przedklinicznej pod kątem bezpieczeństwa. Badania toksyczności ostrej wykazały brak istotnych klinicznie objawów toksyczności po jednorazowym podaniu dawki znacznie przekraczającej dawkę terapeutyczną, co potwierdza odpowiedni margines bezpieczeństwa. Ponadto, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały odchyleń w parametrach laboratoryjnych, zmian histopatologicznych ani innych istotnych efektów niepożądanych, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania szczepionki w schematach wielodawkowych.
Act-HIB, badanie toksyczności, dawka szczepionki, dawka terapeutyczna, Haemophilus influenzae, miejsce iniekcji, parametry laboratoryjne, polisacharyd otoczkowy, profil bezpieczeństwa, reaktogenność, schemat wielodawkowy, toksoid tężcowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Encepur Adults 1,5 mcg inaktywowanego wirusa kleszczowego zapalenia mózgu, szczep K23/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml), dawka dla dorosłych
Szczepionka Encepur Adults zawiera 0,5 ml zawiesiny z 1,5 µg inaktywowanego wirusa kleszczowego zapalenia mózgu (szczep K23), namnażanego w fibroblastach kurzych i adsorbowanego na 0,3-0,4 mg Al³⁺ w postaci glinu wodorotlenku uwodnionego. Produkt jest podawany w formie białej, mętnej zawiesiny do wstrzykiwań. Pomimo zastosowania inaktywowanego wirusa, co teoretycznie zmniejsza ryzyko replikacji wirusa w organizmie, brak jest dostępnych danych z przedklinicznych badań na modelach zwierzęcych, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie pełnego profilu bezpieczeństwa szczepionki, zwłaszcza w kontekście różnych stanów fizjologicznych pacjentów.
adsorpcja na wodorotlenku glinu, biała mętna zawiesina, dawka szczepionki, Encepur Adults, fibroblasty kurze, inaktywowany wirus kleszczowego zapalenia mózgu, jon glinu, kleszczowe zapalenie mózgu, okres okołoporodowy, profil bezpieczeństwa szczepionki, rozwój płodu, rozwój zarodka, szczep K23, wodorotlenek glinu uwodniony, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Fluarix Tetra 1 dawka (0,5 ml)
Fluarix Tetra to czterowalentna szczepionka przeciw grypie zawierająca rozszczepione, inaktywowane wiriony grypy z czterech szczepów: A/Victoria/4897/2022 (H1N1)pdm09, A/Thailand/8/2022 (H3N2), B/Austria/1359417/2021 oraz B/Phuket/3073/2013, każdy w dawce 15 µg hemaglutyniny (HA) na 0,5 ml. Wirusy namnażane są w zarodkach kurzych, a skład szczepionki odpowiada rekomendacjom WHO i UE na sezon 2024/2025. Produkt zawiera śladowe ilości alergenów i substancji pomocniczych, takich jak albumina jaja kurzego, formaldehyd, gentamycyna, oraz stabilizatory i detergenty, co należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjentów do szczepienia.
albumina jaja kurzego, ampułko-strzykawka, białko kurze, chlorek magnezu, chlorek potasu, chlorek sodu, dawka szczepionki, dezoksycholan sodu, diwodorofosforan potasu, formaldehyd, fosforan disodu, guma butylowa, hemaglutynina, inaktywowany wirus grypy, oktoksynol, polisorbat, siarczan gentamycyny, woda do wstrzykiwań, zatyczka tłoka, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – d-Szczepionka błonicza adsorbowana nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
D-Szczepionka błonicza adsorbowana jest przeznaczona wyłącznie do szczepień przypominających u osób, które ukończyły pełny cykl szczepienia podstawowego przeciw błonicy. Każda dawka o objętości 0,5 ml zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu (nie więcej niż 0,5 mg Al³⁺). Szczepienie przypominające powinno być podane po upływie 10 lat od ostatniego szczepienia. Preparat ma postać białej lub prawie białej, jednorodnej zawiesiny do wstrzykiwań i wymaga podania głęboko podskórnego, preferencyjnie w mięsień naramienny, z zachowaniem prawidłowej techniki iniekcji dla zapewnienia skuteczności i bezpieczeństwa zabiegu.
adsorpcja na wodorotlenku glinu, d-szczepionka błonicza adsorbowana, dawka szczepionki, immunogenność, iniekcja podskórna, mięsień naramienny, profilaktyka błonicy, przeciwwskazanie, środki ostrożności, szczepienie podstawowe, szczepienie przypominające, technika iniekcji, toksoid błoniczy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań