ranitydyny chlorowodorek
Ranitydyny chlorowodorek to antagonista receptorów histaminowych H2, stosowany głównie w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy oraz w zaburzeniach związanych z nadkwaśnością. Substancja ta działa poprzez zmniejszenie wydzielania kwasu solnego w żołądku, blokując receptory H2 w komórkach okładzinowych.
Ranitydyna była powszechnie stosowanym lekiem w gastrologii, dostępnym zarówno na receptę jak i w preparatach OTC. Jednak w 2019 roku wykryto w niej zanieczyszczenie N-nitrozodimetyloaminą (NDMA), związkiem potencjalnie rakotwórczym, co doprowadziło do wycofania jej z obrotu przez wiele agencji regulacyjnych, w tym FDA i EMA.
Przed wycofaniem, ranitydyna była stosowana w leczeniu choroby refluksowej przełyku, zespołu Zollingera-Ellisona oraz w profilaktyce krwawień z górnego odcinka przewodu pokarmowego u pacjentów w stanie krytycznym. Ze względu na kwestie bezpieczeństwa, obecnie w tych wskazaniach zaleca się stosowanie innych leków z grupy blokerów H2 lub inhibitorów pompy protonowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ranisan 75 mg 75 mg
Ranisan 75 mg, zawierający 75 mg ranitydyny (84 mg ranitydyny chlorowodorku), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ranitydynę lub jakikolwiek składnik pomocniczy preparatu. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza u osób z historią reakcji alergicznych na antagonisty receptora H₂. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 16 roku życia, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie ze względu na brak odpowiednich danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ranigast 0,5 mg/ml
Ranitydyna, substancja czynna leku Ranigast (0,5 mg/ml, roztwór do infuzji), jest antagonistą receptora H2 histaminowego (kod ATC: A02BA02), stosowanym w terapii choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy oraz choroby refluksowej przełyku. Mechanizm działania polega na selektywnym blokowaniu receptorów H2 w komórkach okładzinowych żołądka, co prowadzi do zahamowania zarówno podstawowego, jak i poposiłkowego wydzielania kwasu solnego oraz zmniejszenia wydzielania pepsyny. W efekcie dochodzi do obniżenia kwasowości soku żołądkowego, co jest kluczowe w leczeniu stanów związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu.
antagonista receptora H2, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, komórka okładzinowa żołądka, kwas solny, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, pepsyna, podanie doustne, ranitydyna, ranitydyny chlorowodorek, roztwór do infuzji, sok żołądkowy, substancja pomocnicza, wydzielanie kwasu solnego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ranigast Max 150 mg
Ranitydyna, substancja czynna leku Ranigast MAX, jest antagonistą receptorów histaminowych H2, stosowanym w leczeniu choroby wrzodowej oraz choroby refluksowej przełyku (kod ATC: A02BA02). Każda tabletka zawiera 150 mg ranitydyny w formie chlorowodorku (168 mg ranitydyny chlorowodorku). Mechanizm działania polega na specyficznym i szybkim blokowaniu receptorów H2, co skutkuje istotnym zahamowaniem zarówno podstawowego, jak i poposiłkowego wydzielania kwasu solnego oraz pepsyny w żołądku, co przekłada się na ochronę błony śluzowej przewodu pokarmowego.
antagonista receptora histaminowego H2, antagonista receptorów histaminowych H₂, błona śluzowa przewodu pokarmowego, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, efekt terapeutyczny, nadmierna kwasowość soku żołądkowego, nadwrażliwość, okres półtrwania, podstawowe wydzielanie kwasu solnego, ranitydyny chlorowodorek, tabletka powlekana, wydzielanie kwasu solnego, wydzielanie pepsyny, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ranisan 150 mg 150 mg
RANISAN 150 mg to lek w postaci tabletek powlekanych, zawierających 168 mg ranitydyny chlorowodorku, co odpowiada 150 mg ranitydyny jako substancji czynnej. Tabletki mają charakterystyczny kształt soczewki o średnicy 9,6 mm z linią podziału, co ułatwia dawkowanie. Substancje pomocnicze w rdzeniu to m.in. skrobia kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, kopowidon, powidon 25 oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera hypromelozę (5 i 15), makrogol 6000, tytanu dwutlenek, magnezu stearynian oraz emulsję simetikonu, która poprawia właściwości powłoki podczas produkcji. Postać farmaceutyczna zapewnia stabilność substancji czynnej oraz maskuje smak i zapach leku.
blister aluminiowy, celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, kopowidon, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, powidon, produkt leczniczy, przewód pokarmowy, ranitydyna, ranitydyny chlorowodorek, simetikon, skrobia kukurydziana, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek