dawka entekawiru
Entekawirem jest nukleozydowym analogiem guanozyny, stosowanym w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B. Lek hamuje aktywność wirusowej polimerazy DNA poprzez konkurowanie z naturalnym substratem – trifosforanem deoksyguanozyny, co prowadzi do zahamowania namnażania wirusa.
Standardowa dawka entekawiru u pacjentów nieleczonych wcześniej nukleozydami wynosi 0,5 mg raz dziennie. U chorych opornych na lamiwudynę lub z obecnością mutacji warunkujących oporność na lamiwudynę stosuje się zwiększoną dawkę 1 mg raz dziennie. Lek podaje się doustnie na czczo, co najmniej 2 godziny po posiłku i 2 godziny przed kolejnym posiłkiem.
W przypadku pacjentów z upośledzoną funkcją nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min) konieczna jest modyfikacja dawkowania. Przy klirensie 30-49 ml/min zaleca się 0,25 mg dziennie lub 0,5 mg co 48 godzin, przy klirensie 10-29 ml/min - 0,15 mg dziennie lub 0,5 mg co 72 godziny, natomiast u pacjentów hemodializowanych - 0,05 mg dziennie lub 0,5 mg co 7 dni po hemodializie.
Skuteczność entekawiru jest wysoka – po roku leczenia supresję wiremii HBV DNA poniżej poziomu wykrywalności uzyskuje około 67% pacjentów z wirusem typu HBeAg-dodatnim i 90% z HBeAg-ujemnym. Lek charakteryzuje się również wysoką barierą genetyczną dla rozwoju oporności, co czyni go jednym z preferowanych leków pierwszego rzutu w terapii przewlekłego WZW B.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Entecavir Fomed 1 mg
Przedawkowanie entekawiru (Entecavir Fomed 1 mg) wiąże się z potencjalnym ryzykiem toksyczności, jednak dostępne dane kliniczne wskazują na stosunkowo niski profil działań niepożądanych nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Badania na zdrowych ochotnikach wykazały brak niespodziewanych działań niepożądanych przy dawkach do 20 mg/dobę przez 14 dni oraz jednorazowej dawce 40 mg, co stanowi odpowiednio 20- i 40-krotność dawki terapeutycznej. Brak jest natomiast danych dotyczących skutków przyjęcia dawek powyżej 40 mg. W związku z tym, pomimo ograniczonego doświadczenia klinicznego, entekawir cechuje się relatywnie wysokim marginesem bezpieczeństwa.
choroba współistniejąca, dawka entekawiru, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, entekawir, farmakokinetyka entekawiru, funkcja nerek, funkcja wątroby, leczenie wspomagające, margines bezpieczeństwa leku, niewydolność nerek, parametry życiowe, postępowanie diagnostyczno-terapeutyczne, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie entekawiru, toksyczność leku - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Entecavir Aurovitas 1 mg
Entekawir, stosowany w dawkach 0,5 mg lub 1 mg w terapii zakażeń HBV, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania entekawiru w ciąży, zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas terapii. Badania przedkliniczne na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ dużych dawek entekawiru na reprodukcję, jednak ryzyko dla ludzi nie jest jednoznacznie określone. Entekawir nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, konieczna jest indywidualna ocena ryzyka i korzyści. Ponadto, brak jest danych dotyczących wpływu entekawiru na przenoszenie HBV z matki na noworodka, dlatego należy stosować standardowe procedury zapobiegające zakażeniu noworodka.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka entekawiru, entekawir, metody antykoncepcyjne, profil bezpieczeństwa leku, przeciwwskazanie do karmienia piersią, terapia entekawirem, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zaburzenia reprodukcyjne, zakażenie HBV, zakażenie noworodka