młodzieńcza padaczka z napadami nieświadomości

Młodzieńcza padaczka z napadami nieświadomości (Juvenile Absence Epilepsy, JAE) to idiopatyczny uogólniony zespół padaczkowy, który zazwyczaj rozpoczyna się w okresie dojrzewania, najczęściej między 9. a 13. rokiem życia. Charakteryzuje się występowaniem napadów nieświadomości, które objawiają się krótkotrwałym (trwającym kilka-kilkanaście sekund) zaburzeniem świadomości z towarzyszącym znieruchomieniem i przerwaniem aktualnie wykonywanej czynności.

W przeciwieństwie do dziecięcej padaczki z napadami nieświadomości, w JAE napady występują rzadziej (kilka razy dziennie, a nie kilkadziesiąt czy kilkaset), często pojawiają się napady toniczno-kloniczne, a w zapisie EEG wyładowania iglica-fala wolna mają częstotliwość 3-4 Hz (a nie 3 Hz). Typowe dla JAE są napady prowokowane przez deprywację snu, zmęczenie, hiperwentylację czy fotostymulację.

Leczeniem pierwszego rzutu w młodzieńczej padaczce z napadami nieświadomości są walproiniany, które wykazują skuteczność u około 80% pacjentów. Alternatywnie stosuje się lamotryginę, lewetiracetam lub etosuksymid. Rokowanie jest zazwyczaj dobre, choć u około 80-90% pacjentów napady utrzymują się w dorosłości i wymagają długotrwałego leczenia przeciwpadaczkowego.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl