prąd wapniowy typu N
Prąd wapniowy typu N (N-type calcium current) to specyficzny rodzaj prądu jonowego, który występuje w komórkach nerwowych i niektórych innych komórkach pobudliwych. Jest on związany z kanałami wapniowymi typu N (N-type calcium channels), które należą do grupy napięciozależnych kanałów wapniowych (voltage-gated calcium channels, VGCCs).
Kanały wapniowe typu N są zlokalizowane głównie w zakończeniach presynaptycznych neuronów i odgrywają kluczową rolę w uwalnianiu neuroprzekaźników. Po depolaryzacji błony komórkowej kanały te otwierają się, umożliwiając napływ jonów wapnia do wnętrza komórki, co inicjuje egzocytozę pęcherzyków synaptycznych zawierających neuroprzekaźniki.
Z punktu widzenia farmakologii, prądy wapniowe typu N są selektywnie blokowane przez ω-konotoksynę GVIA, peptyd izolowany z jadów ślimaków morskich z rodzaju Conus. Blokowanie tych kanałów ma potencjalne zastosowanie terapeutyczne w leczeniu bólu neuropatycznego, gdyż hamowanie transmisji synaptycznej w drogach nocyceptywnych może prowadzić do działania przeciwbólowego.
W kontekście patofizjologicznym, dysfunkcja kanałów wapniowych typu N może przyczyniać się do rozwoju różnych schorzeń neurologicznych, w tym padaczki, migreny oraz chorób neurodegeneracyjnych. Dlatego te kanały stanowią ważny cel dla badań nad nowymi lekami neurologicznymi i przeciwbólowymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cezarius 500 mg
Lewetyracetam, pochodna pirolidonu o kodzie ATC N03AX14, jest lekiem przeciwpadaczkowym o unikalnym mechanizmie działania, różniącym się od innych dostępnych terapii. Jego działanie polega na modulacji stężenia jonów Ca²⁺ w neuronach poprzez częściowe hamowanie prądów Ca²⁺ typu N, ograniczanie uwalniania jonów Ca²⁺ z magazynów wewnątrzkomórkowych oraz częściowe znoszenie hamowania prądów bramkowanych przez GABA i glicynę indukowanego przez cynk i beta-karboliny. Lewetyracetam wiąże się z białkiem pęcherzyków synaptycznych 2A, co koreluje z jego skutecznością przeciwpadaczkową. W badaniach klinicznych potwierdzono jego skuteczność w leczeniu napadów częściowych, uogólnionych oraz mioklonicznych u pacjentów w różnym wieku, od niemowląt (od 1 miesiąca życia) po dorosłych, z dawkami dobowymi od 20 mg/kg mc. do 3000 mg, podawanymi w dwóch dawkach podzielonych.
amid kwasu pirolidynooctowego, badanie porównawcze, badanie z podwójnie ślepą próbą, białko pęcherzyków synaptycznych, dawka podzielona, dziecięca padaczka z napadami nieświadomości, efekt drgawkotwórczy, egzocytoza neurotransmitera, GABA, idiopatyczna padaczka uogólniona, jon wapnia, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, młodzieńcza padaczka miokloniczna, młodzieńcza padaczka z napadami nieświadomości, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad miokloniczny, napad padaczkowy częściowy, napad padaczkowy pierwotnie uogólniony, napad toniczno-kloniczny, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, neurotransmisja, odpowiedź świetlnonapadowa, padaczka z napadami grand mal, pirolidon, prąd wapniowy typu N, terapia wspomagająca, wideo-EEG, wyładowanie padaczkowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vetira 750 mg
Lewetyracetam, będący S-enancjomerem amidu kwasu α-etylo-2-oksy-l-pirolidynooctowego i należący do grupy leków przeciwpadaczkowych (ATC: N03AX14), wykazuje unikalny mechanizm działania, wiążąc się z białkiem pęcherzyków synaptycznych 2A (SV2A), co koreluje z jego efektywnością przeciwdrgawkową. Substancja ta moduluje stężenie jonów wapnia w neuronach poprzez hamowanie prądów wapniowych typu N oraz ograniczenie uwalniania jonów Ca²⁺ z wewnątrzkomórkowych magazynów, a także częściowo znosi hamowanie prądów bramkowanych przez GABA i glicynę indukowane przez cynk i beta-karboliny. Lewetyracetam wykazuje skuteczność w leczeniu napadów częściowych, uogólnionych, mioklonicznych oraz toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych, potwierdzoną zarówno w badaniach na zwierzętach, jak i w licznych kontrolowanych badaniach klinicznych u ludzi, w tym u niemowląt, dzieci i dorosłych.
białko pęcherzyków synaptycznych 2A, dziecięca padaczka z napadami nieświadomości, efekt drgawkotwórczy, egzocytoza neurotransmiterów, epilepsja, idiopatyczna padaczka uogólniona, jon wapnia, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, mechanizm działania, młodzieńcza padaczka miokloniczna, młodzieńcza padaczka z napadami nieświadomości, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad grand mal, napad miokloniczny, napad nieświadomości, napad padaczkowy, napad PGTC, napad toniczno-kloniczny, padaczka z napadami częściowymi, padaczka z napadami grand mal, pirolidon, prąd bramkowany, prąd wapniowy typu N, wideo-EEG - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vetira 100 mg/ml
Lewetyracetam, będący pochodną pirolidonu i niepowiązany chemicznie z innymi lekami przeciwpadaczkowymi, wykazuje unikalny mechanizm działania, obejmujący modulację kanałów wapniowych typu N, częściowe znoszenie hamowania prądów GABA i glicynowych oraz wiązanie z białkiem SV2A w pęcherzykach synaptycznych, co koreluje z jego skutecznością przeciwpadaczkową. Badania na modelach zwierzęcych i kliniczne potwierdzają jego szerokie spektrum działania przeciwdrgawkowego, obejmujące napady częściowe, pierwotnie uogólnione, miokloniczne oraz toniczno-kloniczne. Metabolit leku jest farmakologicznie nieaktywny, a lek nie wykazuje działania drgawkotwórczego, co podkreśla jego bezpieczeństwo stosowania.
audiogenny napad padaczkowy, białko SV2A, drgawka, dziecięca padaczka z napadami nieświadomości, egzocytoza neurotransmiterów, elektroencefalografia, GABA i glicyna, karbamazepina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, młodzieńcza padaczka miokloniczna, młodzieńcza padaczka z napadami nieświadomości, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad grand mal, napad miokloniczny, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, padaczka idiopatyczna uogólniona, padaczka uogólniona, padaczka z napadami częściowymi, padaczka z napadami nieświadomości, prąd wapniowy typu N, terapia wspomagająca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vetira 500 mg
Lewetyracetam, będący pochodną pirolidonu i substancją czynną leku Vetira (kod ATC: N03AX14), wykazuje unikalny mechanizm działania przeciwpadaczkowego, wiążąc się z białkiem pęcherzyków synaptycznych SV2A, co wpływa na proces fuzji pęcherzyków i egzocytozy neurotransmiterów. Lek ten moduluje wewnątrzkomórkowe stężenie jonów wapnia poprzez częściowe hamowanie prądów wapniowych typu N oraz ograniczanie uwalniania jonów Ca²⁺ z magazynów komórkowych, a także przeciwdziała hamowaniu prądów bramkowanych przez GABA i glicynę indukowanym przez cynk i beta-karboliny. Lewetyracetam wykazuje skuteczność w leczeniu napadów częściowych, wtórnie uogólnionych, mioklonicznych oraz pierwotnie uogólnionych toniczno-klonicznych, potwierdzoną w licznych badaniach klinicznych obejmujących różne grupy wiekowe, od niemowląt (od 1 miesiąca życia) po dorosłych. Dawkowanie w badaniach wynosiło od 20 mg/kg mc./dobę u niemowląt do 3000 mg/dobę u dorosłych, podawane w dwóch dawkach podzielonych.
białko pęcherzyków synaptycznych 2A, białko SV2A, dziecięca padaczka z napadami nieświadomości, elektroencefalografia, idiopatyczna padaczka uogólniona, karbamazepina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, mechanizm działania, młodzieńcza padaczka miokloniczna, młodzieńcza padaczka z napadami nieświadomości, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad grand mal, napad miokloniczny, napad padaczkowy, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, pirolidon, prąd wapniowy typu N, wideo-EEG, wyładowanie padaczkowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Normeg 500 mg
Lewetyracetam, substancja czynna leku Normeg, jest pochodną pirolidonu o unikalnym mechanizmie działania, wiążącą się z białkiem pęcherzyków synaptycznych 2A, co wpływa na proces fuzji pęcherzyków i egzocytozy neuroprzekaźników. Lek wykazuje modulację jonów Ca²⁺ w neuronach poprzez hamowanie prądów wapniowych typu N oraz ograniczanie uwalniania jonów wapnia z magazynów wewnątrzkomórkowych, a także częściowo znosi hamujące działanie cynku i beta-karboliny na prądy bramkowane przez GABA i glicynę. Lewetyracetam wykazuje szerokie spektrum działania przeciwpadaczkowego, potwierdzone w licznych badaniach klinicznych u dorosłych, dzieci i niemowląt z napadami częściowymi, mioklonicznymi oraz toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi, z dawkami od 20 mg/kg mc./dobę u niemowląt do 3000 mg/dobę u dorosłych. Skuteczność leku mierzona jako ≥50% redukcja napadów wynosiła od 27,7% do 72,2% w zależności od populacji i typu napadów, znacznie przewyższając placebo (12,6-45,2%).
amid kwasu pirolidynooctowego, białko pęcherzyków synaptycznych, dziecięca padaczka z napadami nieświadomości, egzocytoza neuroprzekaźników, fuzja pęcherzyków, GABA i glicyna, idiopatyczna padaczka uogólniona, karbamazepina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, młodzieńcza padaczka miokloniczna, młodzieńcza padaczka z napadami nieświadomości, napad częściowy, napad miokloniczny, napad padaczkowy, napad PGTC, napad toniczno-kloniczny, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, odpowiedź świetlno-napadowa, padaczka z napadami częściowymi, padaczka z napadami grand mal, pochodna pirolidonu, prąd bramkowany, prąd wapniowy typu N, uwalnianie jonów wapnia - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Trund 250 mg
Lewetyracetam, będący pochodną pirolidonu i należący do leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03AX14), wykazuje unikalny mechanizm działania, który obejmuje modulację stężeń jonów wapnia w neuronach poprzez częściowe hamowanie prądów wapniowych typu N oraz ograniczenie uwalniania jonów Ca²⁺ z wewnątrzkomórkowych magazynów. Ponadto, lek wiąże się z białkiem pęcherzyków synaptycznych 2A (SV2A), co jest kluczowe dla jego działania przeciwpadaczkowego. Lewetyracetam wykazuje skuteczność w leczeniu napadów częściowych i uogólnionych, potwierdzoną w licznych badaniach klinicznych obejmujących różne grupy wiekowe, od niemowląt (od 1 miesiąca życia) po dorosłych. W badaniach u dorosłych stosowano dawki 1000 mg, 2000 mg i 3000 mg na dobę, uzyskując redukcję napadów o ≥50% u 27,7%, 31,6% i 41,3% pacjentów odpowiednio, w porównaniu do 12,6% w grupie placebo.
białko pęcherzyków synaptycznych 2A, dawka podzielona, drgawka, działanie przeciwdrgawkowe, działanie przeciwpadaczkowe, dziecięca padaczka z napadami nieświadomości, efekt prokonwulsyjny, egzocytoza neuroprzekaźników, fuzja pęcherzyków, idiopatyczna padaczka uogólniona, jon wapnia, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, mechanizm działania, metoda podwójnie ślepej próby, młodzieńcza padaczka miokloniczna, młodzieńcza padaczka z napadami nieświadomości, monoterapia lewetyracetamem, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad miokloniczny, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, padaczka z napadami częściowymi, padaczka z napadami grand mal, pirolidon, prąd bramkowany, prąd wapniowy typu N, samoistny napad częściowy, terapia wspomagająca, tkanka mózgowa, uogólniony napad toniczno-kloniczny, wideo-EEG, wyładowanie padaczkowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lepsitam 500 mg
Lewetyracetam, będący S-enancjomerem amidu kwasu α-etylo-2-oksy-l-pirolidynooctowego, jest lekiem przeciwpadaczkowym o unikalnym mechanizmie działania, który obejmuje częściowe hamowanie prądów wapniowych typu N, ograniczanie uwalniania jonów wapniowych oraz modulację hamowania prądów bramkowanych przez GABA i glicynę. Kluczowym elementem jego działania jest wiązanie z białkiem SV2A, co koreluje z efektywnością przeciwpadaczkową. Lewetyracetam wykazuje szerokie spektrum działania przeciwdrgawkowego, potwierdzone zarówno w modelach zwierzęcych, jak i badaniach klinicznych, bez działania drgawkotwórczego. Metabolit leku jest farmakologicznie nieaktywny, co wpływa na profil bezpieczeństwa terapii.
białko pęcherzyków synaptycznych 2A, działanie drgawkotwórcze, dziecięca padaczka z napadami nieświadomości, egzocytoza neuroprzekaźników, karbamazepina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, mechanizm działania, młodzieńcza padaczka miokloniczna, młodzieńcza padaczka z napadami nieświadomości, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad miokloniczny, napad padaczkowy, napad PGTC, napad toniczno-kloniczny, neurotransmisja, padaczka częściowa, padaczka miokloniczna, padaczka uogólniona, padaczka z napadami grand mal, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, pochodna pirolidonu, prąd wapniowy typu N, terapia wspomagająca, wideo-EEG - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Levetiracetam Aurovitas 1000 mg
Lewetyracetam, będący S-enancjomerem amidu kwasu α-etylo-2-oksy-l-pirolidynooctowego i klasyfikowany jako „inne leki przeciwpadaczkowe” (kod ATC: N03AX14), charakteryzuje się unikatowym mechanizmem działania, niezwiązanym chemicznie z innymi lekami przeciwpadaczkowymi. Jego działanie polega na modulacji stężenia jonów wapnia w neuronach poprzez częściowe hamowanie prądów wapniowych typu N oraz ograniczanie uwalniania jonów Ca²⁺ z wewnątrzkomórkowych magazynów. Lewetyracetam częściowo znosi hamowanie prądów bramkowanych przez receptory GABA i glicynę indukowane przez cynk i beta-karboliny. Kluczową rolę w jego działaniu odgrywa specyficzne wiązanie z białkiem pęcherzyków synaptycznych 2A, co koreluje z efektem przeciwpadaczkowym w modelach audiogennych napadów u myszy. Substancja wykazuje skuteczność w leczeniu napadów częściowych i uogólnionych, potwierdzoną badaniami EEG oraz klinicznymi, obejmującymi szerokie spektrum wiekowe pacjentów, od niemowląt (od 1 miesiąca życia) po dorosłych.
badanie in vitro, badanie in vivo, białko pęcherzyków synaptycznych, działanie przeciwdrgawkowe, działanie przeciwpadaczkowe, elektroencefalografia, enancjomer, idiopatyczna padaczka uogólniona, jon wapnia, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, lek przeciwpadaczkowy, młodzieńcza padaczka miokloniczna, napad grand mal, napad miokloniczny, napad nieświadomości, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, neurotransmisja, padaczka uogólniona, padaczka z napadami częściowymi, pirolidon, podwójnie ślepa próba, prąd wapniowy typu N, receptor GABA, terapia wspomagająca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Levebon 500 mg
Lewetyracetam, będący S-enancjomerem amidu kwasu α-etylo-2-oksy-l-pirolidynooctowego, jest lekiem przeciwpadaczkowym z grupy „innych leków przeciwpadaczkowych” (kod ATC: N03AX14). Jego mechanizm działania opiera się na specyficznym wiązaniu z białkiem pęcherzyków synaptycznych 2A (SV2A), co wpływa na proces fuzji pęcherzyków synaptycznych i egzocytozy neuroprzekaźników. Lewetyracetam częściowo hamuje prądy wapniowe typu N oraz ogranicza uwalnianie jonów Ca z wnętrza neuronów, a także znosi hamowanie prądów bramkowanych przez GABA i glicynę indukowane przez cynk i beta-karboliny. Lek wykazuje szerokie spektrum działania przeciwdrgawkowego w modelach zwierzęcych, nie wywołując efektów drgawkotwórczych, a jego główny metabolit jest farmakologicznie nieaktywny.
białko SV2A, dziecięca padaczka z napadami nieświadomości, elektroencefalografia, GABA, homeostaza wapniowa, idiopatyczna padaczka uogólniona, karbamazepina, lewetyracetam, mechanizm działania lewetyracetamu, młodzieńcza padaczka miokloniczna, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad grand mal, napad miokloniczny, napad nieświadomości, napad toniczno-kloniczny, padaczka, padaczka miokloniczna, pirolidony, prąd wapniowy typu N, wtórne uogólnienie - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Normeg 1000 mg
Lek Normeg zawierający lewetyracetam, pochodną pirolidonu, jest klasyfikowany jako lek przeciwpadaczkowy o kodzie ATC N03AX14. Mechanizm działania lewetyracetamu nie jest w pełni poznany, jednak badania in vitro i in vivo wskazują na jego wpływ na regulację jonów Ca²⁺ w neuronach, hamowanie prądów wapniowych typu N oraz modulację receptorów GABA i glicyny. Kluczową rolę w działaniu leku odgrywa wiązanie z białkiem pęcherzyków synaptycznych SV2A, co koreluje z jego skutecznością przeciwdrgawkową. Lewetyracetam wykazuje szerokie spektrum działania przeciwdrgawkowego, potwierdzone zarówno w modelach zwierzęcych, jak i badaniach klinicznych u ludzi z napadami częściowymi i uogólnionymi, bez działania drgawkotwórczego. Główny metabolit leku jest farmakologicznie nieaktywny.
białko pęcherzyków synaptycznych 2A, dziecięca padaczka z napadami nieświadomości, egzocytoza neuroprzekaźników, elektroencefalografia, GABA, jony wapnia, karbamazepina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, mechanizm działania, młodzieńcza padaczka miokloniczna, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad grand mal, napad miokloniczny, napad toniczno-kloniczny, padaczka uogólniona, padaczka z napadami częściowymi, pochodna pirolidonu, prąd wapniowy typu N, przewodnictwo nerwowe, terapia wspomagająca, wideo-EEG - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vetira 1000 mg
Lewetyracetam, substancja czynna leku Vetira (kod ATC: N03AX14), jest pochodną pirolidonu o unikalnym mechanizmie działania przeciwpadaczkowego, który obejmuje modulację stężeń jonów Ca²⁺ w neuronach poprzez hamowanie prądów Ca²⁺ typu N oraz ograniczanie uwalniania jonów z wewnątrzkomórkowych magazynów. Ponadto, lewetyracetam wiąże się z białkiem pęcherzyków synaptycznych 2A, co koreluje z jego skutecznością przeciwpadaczkową. W badaniach klinicznych potwierdzono jego skuteczność w terapii wspomagającej napadów częściowych, mioklonicznych oraz toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u pacjentów w różnym wieku, od niemowląt (od 1 miesiąca życia) po dorosłych. Dawki stosowane w badaniach wynosiły od 20 mg/kg mc./dobę u niemowląt do 3000 mg/dobę u dorosłych, a okresy leczenia obejmowały od 5 dni do ponad roku w badaniach długoterminowych. Skuteczność mierzona jako redukcja liczby napadów o ≥50% wahała się od 27,7% do 72,2% w zależności od populacji i typu napadów, z wyraźnym przewagą nad placebo (np. 41,3% vs 12,6% u dorosłych z napadami częściowymi przy dawce 3000 mg/dobę). W dłuższym okresie leczenia obserwowano całkowite ustąpienie napadów u 7,2-47,4% pacjentów, w zależności od typu napadów i grupy wiekowej.
badanie kontrolowane placebo, badanie wideo-EEG, białko pęcherzyków synaptycznych, dziecięca padaczka z napadami nieświadomości, egzocytoza neurotransmiterów, GABA, idiopatyczna padaczka uogólniona, karbamazepina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, młodzieńcza padaczka miokloniczna, młodzieńcza padaczka z napadami nieświadomości, monoterapia padaczki, napad miokloniczny, napady częściowe, napady częściowe wtórnie uogólnione, napady toniczno-kloniczne pierwotnie uogólnione, neurotransmiter, prąd bramkowany, prąd wapniowy typu N, substancja czynna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cezarius 250 mg
Lewetyracetam, będący S-enancjomerem amidu kwasu α-etylo-2-oksy-l-pirolidynooctowego, jest lekiem przeciwpadaczkowym z grupy innych leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03AX14). Jego mechanizm działania różni się od innych leków przeciwpadaczkowych i opiera się na modulacji gospodarki jonowej wapnia w neuronach, w tym częściowym hamowaniu prądów Ca typu N oraz ograniczaniu uwalniania jonów Ca z wewnątrzkomórkowych magazynów. Lewetyracetam wiąże się z białkiem pęcherzyków synaptycznych 2A (SV2A), co jest kluczowe dla jego działania przeciwpadaczkowego. W badaniach klinicznych wykazano skuteczność leku w terapii wspomagającej napadów częściowych, wtórnie uogólnionych, mioklonicznych oraz toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u pacjentów w różnym wieku, w dawkach od 20 mg/kg mc./dobę u niemowląt do 3000 mg/dobę u dorosłych. Działanie terapeutyczne jest zależne od dawki, z odsetkiem pacjentów osiągających redukcję napadów o ≥50% wynoszącym do 41,3% przy dawce 3000 mg/dobę u dorosłych oraz 44,6% u dzieci przy dawce 60 mg/kg mc./dobę.
białko pęcherzyków synaptycznych, dawkowanie lewetyracetamu, działanie przeciwdrgawkowe, egzocytoza neurotransmiterów, elektroencefalografia, GABA, idiopatyczna padaczka uogólniona, karbamazepina, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, mechanizm działania lewetyracetamu, młodzieńcza padaczka miokloniczna, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad miokloniczny, napad nieświadomości, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, napad uogólniony, padaczka, padaczka z napadami grand mal, pirolidon, pochodna pirolidonu, prąd wapniowy typu N, wideo-EEG - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lepsitam 250 mg
Lewetyracetam, będący S-enancjomerem amidu kwasu α-etylo-2-oksy-l-pirolidynooctowego, jest lekiem przeciwpadaczkowym z grupy „innych leków przeciwpadaczkowych” (kod ATC: N03AX14). Jego mechanizm działania opiera się na modulacji wewnątrzkomórkowego stężenia jonów Ca²⁺ poprzez częściowe hamowanie prądów Ca²⁺ typu N oraz ograniczanie uwalniania jonów Ca²⁺ zmagazynowanych w neuronach. Lewetyracetam wiąże się z białkiem pęcherzyków synaptycznych 2A (SV2A), co koreluje z jego działaniem przeciwpadaczkowym. W badaniach klinicznych wykazano skuteczność leku w leczeniu napadów częściowych, pierwotnie uogólnionych, mioklonicznych oraz toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych, zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, z dawkami dobowymi od 1000 mg do 3000 mg u dorosłych oraz 20-60 mg/kg mc. u dzieci. Metabolit leku jest farmakologicznie nieaktywny, a lek nie wykazuje działania drgawkotwórczego.
białko SV2A, dziecięca padaczka z napadami nieświadomości, egzocytoza neuroprzekaźników, elektroencefalografia, GABA, idiopatyczna padaczka uogólniona, jon wapnia, karbamazepina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, młodzieńcza padaczka miokloniczna, młodzieńcza padaczka z napadami nieświadomości, napad częściowy, napad grand mal, napad miokloniczny, napad pierwotnie uogólniony, napad toniczno-kloniczny, napad wtórnie uogólniony, padaczka, padaczka idiopatyczna uogólniona, PGTC, podwójna ślepa próba, prąd wapniowy typu N, roztwór doustny, wideo-EEG - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Normeg 750 mg
Lewetyracetam, będący S-enancjomerem amidu kwasu α-etylo-2-oksy-l-pirolidynooctowego, to unikalny lek przeciwpadaczkowy z grupy N03AX14, który nie wykazuje chemicznego podobieństwa do innych leków przeciwpadaczkowych. Jego mechanizm działania opiera się na modulacji stężenia jonów wapnia w neuronach poprzez częściowe hamowanie prądów wapniowych typu N oraz ograniczanie uwalniania jonów Ca²⁺ z wewnątrzkomórkowych magazynów. Lewetyracetam wiąże się specyficznie z białkiem pęcherzyków synaptycznych 2A, co koreluje z jego skutecznością przeciwpadaczkową w modelach audiogennych napadów u myszy. W badaniach klinicznych potwierdzono jego szerokie spektrum działania przeciwdrgawkowego, obejmujące napady częściowe, miokloniczne oraz pierwotnie uogólnione toniczno-kloniczne, bez działania drgawkotwórczego. Metabolit leku jest farmakologicznie nieaktywny, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania.
amid kwasu pirolidynooctowego, badanie in vitro, badanie in vivo, białko pęcherzyków synaptycznych, działanie przeciwdrgawkowe, egzocytoza neuroprzekaźników, idiopatyczna padaczka uogólniona, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, kontrola placebo, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, mechanizm działania lewetyracetamu, młodzieńcza padaczka miokloniczna, model padaczki, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad miokloniczny, napad nieświadomości, napad padaczkowy, napad pierwotnie uogólniony, napad toniczno-kloniczny, padaczka z napadami grand mal, pirolidon, podwójna ślepa próba, prąd bramkowany przez GABA, prąd wapniowy typu N, przewodnictwo nerwowe, randomizowane badanie kliniczne, terapia wspomagająca, uwalnianie jonów wapnia, wideo-EEG, wyładowanie padaczkowe, zapis elektroencefalograficzny