chordoma podstawy czaszki

Chordoma podstawy czaszki jest rzadkim, pierwotnym nowotworem kości, wywodzącym się z pozostałości struny grzbietowej. Stanowi około 1-4% wszystkich pierwotnych nowotworów kości i około 20% nowotworów podstawy czaszki. Nowotwór ten charakteryzuje się powolnym wzrostem, miejscową inwazyjnością oraz tendencją do nawrotów.

Lokalizacja w podstawie czaszki sprawia, że chordoma często manifestuje się objawami neurologicznymi, takimi jak porażenia nerwów czaszkowych, zaburzenia widzenia, bóle głowy oraz zaburzenia połykania. Ze względu na powolny wzrost, diagnoza jest często opóźniona, a nowotwór w momencie rozpoznania może osiągać znaczne rozmiary.

Leczenie chordoma podstawy czaszki jest wyjątkowo trudne ze względu na złożoność anatomiczną regionu oraz bliskie sąsiedztwo ważnych struktur neurologicznych i naczyniowych. Standardem postępowania jest maksymalne bezpieczne usunięcie chirurgiczne, często z dostępu endoskopowego przeznosowego, uzupełnione radioterapią, szczególnie z wykorzystaniem wiązki protonowej. Pomimo agresywnego leczenia, wskaźniki nawrotów pozostają wysokie.

Rokowanie w chordoma podstawy czaszki zależy od możliwości radykalnego usunięcia guza, jego wielkości oraz wieku pacjenta. Pięcioletnie przeżycie wynosi około 50-65%. Ze względu na tendencję do późnych nawrotów, pacjenci wymagają długoterminowej obserwacji onkologicznej i regularnych badań obrazowych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl