niedokrwienie jelita grubego
Niedokrwienie jelita grubego (colonic ischemia) to stan patologiczny charakteryzujący się upośledzeniem przepływu krwi przez naczynia zaopatrujące okrężnicę, co prowadzi do uszkodzenia jej ściany. Jest to najczęstsza postać niedokrwienia przewodu pokarmowego, dotykająca głównie osoby starsze powyżej 60. roku życia.
Etiologia obejmuje stany związane ze zmniejszonym przepływem trzewnym (hipotensja, niewydolność serca, odwodnienie), zakrzepicą lub zatorowością naczyń krezkowych, a także jatrogenne przyczyny po zabiegach chirurgicznych. Często występuje jako powikłanie operacji na aorcie brzusznej lub po operacjach naczyniowych. Czynnikami ryzyka są: zaawansowany wiek, miażdżyca, cukrzyca, hipercholesterolemia i nadciśnienie.
Klinicznie objawia się nagłym bólem brzucha, krwistą biegunką i wzdęciem. Diagnostyka obejmuje kolonoskopię, która ujawnia charakterystyczną bladość błony śluzowej, sinawe zabarwienie, obrzęk, owrzodzenia lub martwicę. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się podwyższone markery stanu zapalnego i często kwasicę mleczanową. Tomografia komputerowa z kontrastem pozwala ocenić ukrwienie jelita i wykluczyć inne przyczyny objawów.
Leczenie w większości przypadków jest zachowawcze – obejmuje nawodnienie, optymalizację przepływu trzewnego, antybiotykoterapię i monitorowanie stanu pacjenta. W ciężkich przypadkach, przy rozwoju martwicy, perforacji lub rozlanego zapalenia otrzewnej konieczna jest interwencja chirurgiczna polegająca na resekcji niedokrwionego odcinka jelita. Rokowanie zależy od rozległości niedokrwienia, czasu do wdrożenia leczenia oraz chorób współistniejących.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Niedokrwienie jelit – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Niedokrwienie jelit to stan zagrażający życiu, wynikający z upośledzenia przepływu krwi do jelit, obejmujący niedokrwienie jelita cienkiego (krezkowe) oraz okrężnicy. Klasyfikacja obejmuje niedokrwienie okrężnicy, ostre i przewlekłe niedokrwienie krezkowe, niedrożne niedokrwienie krezkowe oraz nieokluzyjną niedokrwienną chorobę jelit (NOMI). Diagnostyka opiera się na wysokim podejrzeniu klinicznym, typowo nagłym, silnym bólu okołopępkowym, nieproporcjonalnym do badania fizykalnego, oraz badaniach obrazowych takich jak angiografia CT/MR i tomografia komputerowa jamy brzusznej. W badaniach laboratoryjnych często obserwuje się leukocytozę. Wczesna diagnoza i szybka reperfuzja są kluczowe dla zmniejszenia śmiertelności. Leczenie obejmuje resuscytację płynową, tlenoterapię, antybiotykoterapię, leczenie przeciwzakrzepowe heparyną oraz interwencje chirurgiczne, takie jak resekcja martwiczych fragmentów jelita i rewaskularyzacja (angioplastyka, stentowanie, bypass). W przypadku NOMI stosuje się leki rozszerzające naczynia, np. papawerynę.
angiografia CT, angiografia MR, angioplastyka, antybiotykoterapia szerokospektralna, chirurgia kontroli uszkodzeń, heparyna niefrakcjonowana, laparotomia, leczenie przeciwzakrzepowe, martwica jelit, miażdżyca, niedokrwienie jelit, niedokrwienie jelita cienkiego, niedokrwienie jelita grubego, niedokrwienie krezkowe, niedokrwienie okrężnicy, niewydolność wielonarządowa, objawy otrzewnowe, ostre niedokrwienie krezkowe, perforacja jelita, przewlekłe niedokrwienie krezkowe, resuscytacja płynowa, sepsa, sonda nosowo-żołądkowa, tlenoterapia, ultrasonografia dopplerowska, zakrzepica żył krezkowych, zapalenie otrzewnej, zgorzel