tętnica podstawna

Tętnica podstawna (łac. arteria basilaris) to duże naczynie krwionośne utworzone przez połączenie dwóch tętnic kręgowych na poziomie połączenia rdzenia przedłużonego z mostem. Stanowi kluczowy element krążenia kręgowo-podstawnego, dostarczając krew do tylnej części mózgowia, w tym do pnia mózgu i móżdżku.

Tętnica podstawna biegnie po przedniej powierzchni mostu i kończy się, rozgałęziając na dwie tętnice tylne mózgu. Po drodze oddaje liczne gałęzie: tętnice móżdżku dolne przednie, tętnice błędnikowe, tętnice mostowe oraz tętnice móżdżku górne.

Patologie tętnicy podstawnej, takie jak zwężenie, niedrożność czy tętniak, mogą prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych, w tym udaru pnia mózgu, zespołu zamknięcia czy zespołu tętnicy podstawnej. Zwężenie tętnicy podstawnej jest odpowiedzialne za około 1-4% wszystkich udarów niedokrwiennych, a śmiertelność w przypadku niedrożności tętnicy podstawnej może sięgać 85-95% bez odpowiedniego leczenia.

Diagnostyka schorzeń tętnicy podstawnej obejmuje badania obrazowe takie jak angiografia TK, angiografia MR oraz klasyczna angiografia naczyniowa. Leczenie obejmuje trombolizę, trombektomię mechaniczną oraz w przypadkach profilaktycznych – implantację stentów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl