tętnica tylna mózgu

Tętnica tylna mózgu (arteria cerebri posterior) to ważne naczynie krwionośne, stanowiące jedną z głównych tętnic zaopatrujących mózgowie. Powstaje jako końcowe odgałęzienie tętnicy podstawnej i biegnie ku tyłowi, okalając śródmózgowie na wysokości blaszki czworaczej.

Zaopatruje ona w krew tylną i przyśrodkową część płata skroniowego, przyśrodkową i dolną część płata potylicznego, część wzgórza, torebkę wewnętrzną oraz struktury międzymózgowia. Jej krytyczne znaczenie kliniczne wynika z faktu, że unaczynia korę wzrokową, odpowiedzialną za widzenie.

Zamknięcie tętnicy tylnej mózgu prowadzi do charakterystycznego zespołu objawów neurologicznych, obejmujących jednoimienne niedowidzenie połowicze (hemianopsja), zaburzenia pamięci (przy zajęciu struktur przyśrodkowych płata skroniowego), zespoły bólowe wzgórzowe oraz niekiedy zaburzenia ruchowe. W praktyce klinicznej, znajomość obszaru unaczynienia tej tętnicy jest kluczowa przy diagnostyce i leczeniu udarów niedokrwiennych tylnego kręgu unaczynienia mózgu.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl