nagłe niedociśnienie
Nagłe niedociśnienie (hipotensja) to stan chorobowy charakteryzujący się gwałtownym spadkiem ciśnienia tętniczego krwi, prowadzący do niedostatecznej perfuzji narządów. Za wartości progowe uznaje się spadek ciśnienia skurczowego poniżej 90 mmHg lub obniżenie o co najmniej 40 mmHg w stosunku do wartości wyjściowych pacjenta.
Etiologia nagłego niedociśnienia jest różnorodna i obejmuje przyczyny kardiogenne (zawał mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca, tamponada osierdzia), hipowolemiczne (krwotok, odwodnienie, oparzenia), dystrybucyjne (wstrząs anafilaktyczny, sepsa, neurogenny), oraz jatrogenne (działania niepożądane leków, nadmierna dawka leków hipotensyjnych). Do objawów należą: zawroty głowy, omdlenia, bladość powłok, tachykardia, osłabienie, dezorientacja oraz oliguria.
Diagnostyka nagłego niedociśnienia wymaga szybkiego ustalenia przyczyny poprzez zebranie wywiadu, badanie przedmiotowe, podstawowe badania laboratoryjne oraz w zależności od sytuacji klinicznej – EKG, echokardiografię, badania obrazowe i monitorowanie hemodynamiczne. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę, obejmując uzupełnianie objętości wewnątrznaczyniowej, wstrzymanie leków hipotensyjnych, a w cięższych przypadkach – podawanie amin presyjnych.
W postępowaniu klinicznym kluczowa jest szybka interwencja, szczególnie u pacjentów z objawami wstrząsu, gdyż przedłużająca się hipoperfuzja narządów może prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń, szczególnie mózgu, serca i nerek. Pacjenci z nawracającymi epizodami nagłego niedociśnienia wymagają szczegółowej diagnostyki w kierunku chorób układu krążenia, endokrynologicznych oraz neurologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Indapamide SR Genoptim 1,5 mg
Indapamid w dawce 1,5 mg wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest ryzyko hipokaliemii, która zwiększa podatność na torsades de pointes przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy Ia i III oraz niektórych neuroleptyków. Zaleca się monitorowanie stężenia potasu i magnezu oraz wykonywanie EKG przed i w trakcie terapii. Wysokie ryzyko interakcji występuje także przy jednoczesnym stosowaniu litu (wzrost stężenia litu w osoczu), inhibitorów ACE (ryzyko nagłego niedociśnienia i ostrej niewydolności nerek), glikozydów naparstnicy (zwiększona toksyczność w wyniku hipokaliemii i hipomagnezemii) oraz metforminy (zwiększone ryzyko kwasicy mleczanowej przy stężeniu kreatyniny >15 mg/l u mężczyzn i >12 mg/l u kobiet). W przypadku NLPZ, w tym selektywnych inhibitorów COX-2 i kwasu acetylosalicylowego w dawkach ≥3 g/dobę, obserwuje się zmniejszenie działania przeciwnadciśnieniowego indapamidu oraz ryzyko ostrej niewydolności nerek, szczególnie u pacjentów odwodnionych.
amfoterycyna B, czynnościowa niewydolność nerek, diuretyk pętlowy, filtracja kłębkowa, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, hiperkalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, jodowy środek kontrastowy, kwasica mleczanowa, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, mineralokortykosteroid, nagłe niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, pochodna benzamidu, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, torsades de pointes, zastoinowa niewydolność serca