małżowina nosowa
Małżowiny nosowe (conchae nasales) to struktury anatomiczne w obrębie jamy nosowej, które odgrywają kluczową rolę w procesie kondycjonowania wdychanego powietrza. Wyróżniamy trzy podstawowe małżowiny: górną, środkową i dolną, które są wyrostkami kostnymi pokrytymi błoną śluzową. Górna i środkowa małżowina są częścią blaszki pionowej kości sitowej, natomiast dolna stanowi odrębną kość.
Powierzchnia małżowin nosowych jest pokryta nabłonkiem oddechowym (wielorzędowym urzęsionym z komórkami kubkowymi), który ma zdolność do produkcji śluzu. Ta rozbudowana powierzchnia umożliwia efektywne nawilżanie, ogrzewanie i oczyszczanie wdychanego powietrza. Pod błoną śluzową małżowin znajduje się bogata sieć naczyń krwionośnych, która zapewnia prawidłowe funkcjonowanie tych struktur.
Małżowiny nosowe tworzą przestrzenie zwane przewodami nosowymi (górnym, środkowym i dolnym), do których uchodzą zatoki przynosowe. Zaburzenia w obrębie małżowin, takie jak przerost (hyperplazja) czy skrzywienie, mogą prowadzić do utrudnionego oddychania przez nos, przewlekłego nieżytu nosa, a także wpływać na rozwój chorób zatok przynosowych. Leczenie tych schorzeń obejmuje zarówno metody zachowawcze, jak i chirurgiczne, w tym konchoplastykę czy konchektomię.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Przemieszczenie przegrody nosowej – Leczenie
Dewiacja przegrody nosowej, występująca u około 80% populacji, jest często asymptomatyczna i nie wymaga leczenia, chyba że powoduje istotne zwężenie przewodów nosowych i utrudnia oddychanie. Leczenie zachowawcze obejmuje stosowanie leków zmniejszających przekrwienie błony śluzowej (dekongestanty), leków przeciwhistaminowych, glikokortykosteroidów donosowych oraz irygacji nosa, które mają na celu łagodzenie objawów, a nie korekcję anatomiczną. W przypadku utrzymujących się lub nasilonych objawów, takich jak przewlekłe utrudnienie oddychania, nawracające infekcje zatok, krwawienia z nosa czy bezdech senny, wskazane jest leczenie chirurgiczne – septoplastyka, która umożliwia trwałą korekcję przegrody nosowej poprzez jej wyprostowanie i centralne umieszczenie. Zabieg trwa zwykle 30-90 minut, wykonywany jest przez nozdrza bez zewnętrznych nacięć, najczęściej w trybie ambulatoryjnym, a pełny efekt kliniczny może być widoczny po kilku miesiącach do roku.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bezdech senny, chrapanie, dekongestant, dewiacja przegrody, efekt z odbicia, glikokortykosteroid donosowy, infekcja zatok, irygacja nosa, krwawienie z nosa, leczenie zachowawcze, lek przeciwhistaminowy, lek zmniejszający przekrwienie, małżowina nosowa, otorynolaryngolog, perforacja przegrody, płukanie nosa, przegroda nosowa, przemieszczenie przegrody nosowej, przewlekły katar, redukcja małżowin nosowych, rynoplastyka, septoplastyka, septorynoplastyka, spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła, turbinoplastyka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lidoposterin 50 mg/g
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa lidokainy (produkt leczniczy Lidoposterin) wykazały brak toksycznych efektów u ludzi przy wielokrotnym stosowaniu w dawkach terapeutycznych na skórę i błonę śluzową okolicy odbytu. Częstość reakcji alergicznych jest niska, jednak długotrwałe stosowanie dużych dawek, zwłaszcza u dzieci, może prowadzić do działań niepożądanych opisanych w charakterystyce produktu. W badaniach na gryzoniach przy pozajelitowym podawaniu dużych dawek obserwowano objawy takie jak hiperwentylacja, hipotensja, arytmie, osłabienie mięśniowe, mioza, a w ciężkich przypadkach drgawki, wymioty, hipotermia, śpiączka i depresja oddechowa. Nie przeprowadzono kompleksowych badań toksykologicznych dotyczących wpływu na reprodukcję.
6-ksylidyna, arytmia, badanie toksykologiczne, depresja oddechowa, drgawki, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja przezłożyskowa, hiperwentylacja, hipotensja, hipotermia, hipotonia mięśniowa, lidokaina, małżowina nosowa, mioza, reakcja alergiczna, śpiączka, toksyczność reprodukcyjna, wymioty - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Roztwory do testów prowokacyjnych Allergopharma –
Roztwory do testów prowokacyjnych Allergopharma służą do diagnostyki alergii poprzez prowokację donosową i dooskrzelową. Alergeny w postaci proszku należy rozpuścić w 5 ml dołączonego rozpuszczalnika, uzyskując roztwór o aktywności wyrażonej w SBU, BU, PNU lub %w/v. Test prowokacji dooskrzelowej polega na inhalacji 1-2 ml roztworu w nebulizatorze, zaczynając od rozcieńczenia 1:10 000 i stopniowo zwiększając stężenie co 2-3 godziny do nierozcieńczonego roztworu, aż do wystąpienia reakcji. Przed testem stosuje się inhalację kontrolną roztworem soli fizjologicznej z 0,4% fenolem. Monitorowanie czynności płuc odbywa się bezpośrednio po inhalacji oraz po 10 i 20 minutach, z uwzględnieniem możliwości wystąpienia reakcji późnej do 24 godzin.
alergen, badanie rynomanometryczne, blokada nosa, drożność nosa, dyspnea, fenol, jednostka azotu białkowego, jednostka biologiczna, jednostka wagowo-objętościowa, małżowina nosowa, nadreaktywność oskrzeli, nebulizator, nieswoista reakcja, parametr czynnościowy płuc, prowokacja donosowa, przepływ powietrza, reakcja późna, roztocz kurzu domowego, roztwór alergenowy, SBU, test prowokacyjny