przełomowy napad padaczkowy
Przełomowy napad padaczkowy (ang. breakthrough seizure) to określenie napadu padaczkowego, który pojawia się pomimo stosowania leczenia przeciwpadaczkowego u pacjenta, u którego wcześniej uzyskano dobrą kontrolę napadów. Jest to istotne zjawisko kliniczne, które może świadczyć o konieczności modyfikacji terapii.
Występowanie napadów przełomowych może być związane z różnymi czynnikami, takimi jak nieprzestrzeganie zaleceń dotyczących przyjmowania leków przeciwpadaczkowych, interakcje lekowe zmniejszające stężenie leku przeciwpadaczkowego we krwi, zaburzenia metaboliczne, deprywacja snu, stres, gorączka, nadużywanie alkoholu czy rozwój tolerancji na leki. Ważnym czynnikiem może być również progresja choroby podstawowej.
Diagnostyka przełomowego napadu padaczkowego powinna obejmować ocenę stężenia leku przeciwpadaczkowego we krwi, weryfikację stosowania się pacjenta do zaleceń, a także ponowną ocenę diagnostyczną w celu wykluczenia postępu choroby podstawowej. W niektórych przypadkach konieczne jest wykonanie badań neuroobrazowych oraz EEG.
Postępowanie w przypadku napadów przełomowych może obejmować zwiększenie dawki stosowanego leku przeciwpadaczkowego, dodanie drugiego leku, zmianę stosowanego leku lub interwencje niefarmakologiczne ukierunkowane na identyfikację i eliminację czynników wyzwalających napady. Kluczowa jest również edukacja pacjenta na temat znaczenia regularnego przyjmowania leków oraz unikania czynników prowokujących napady.