naderwanie częściowe

Naderwanie częściowe, nazywane również częściowym zerwaniem lub naderwaniem włókien, to uraz tkanki miękkiej, w którym dochodzi do uszkodzenia części włókien tworzących strukturę mięśnia, ścięgna lub więzadła, przy zachowaniu ciągłości całej struktury. Jest to stan pośredni między naciągnięciem a całkowitym zerwaniem.

W klasyfikacji medycznej naderwania częściowe zazwyczaj dzieli się na stopnie w zależności od zakresu uszkodzenia – I stopień obejmuje uszkodzenie do 25% włókien, II stopień między 25% a 75%, a III stopień powyżej 75%, ale wciąż z zachowaniem częściowej ciągłości. Najczęściej dotyczy mięśni kończyn dolnych (mięsień czworogłowy uda, mięśnie grupy kulszowo-goleniowej), mięśni ramienia oraz ścięgien, takich jak ścięgno Achillesa.

Diagnostyka naderwania częściowego opiera się na badaniu klinicznym, obrazowaniu ultrasonograficznym oraz rezonansie magnetycznym, który pozwala precyzyjnie określić zakres uszkodzenia. Leczenie zależy od lokalizacji i stopnia uszkodzenia, obejmując odpoczynek, kriostymulację, terapię uciskową, leczenie przeciwbólowe oraz rehabilitację z progresywnym przywracaniem obciążenia i funkcji.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Uszkodzenie stożka rotatorów – Patofizjologia i mechanizm

Uszkodzenie stożka rotatorów obejmuje spektrum patologii od tendinopatii, przez naderwania częściowe, aż do całkowitych zerwań ścięgien, będąc jedną z głównych przyczyn bólu barku i dysfunkcji kończyny górnej. Kluczowym czynnikiem ryzyka jest wiek, z częstością uszkodzeń wzrastającą od 9,7% u osób <20 lat do 62% u pacjentów >80 lat, a po 66 roku życia 50% pacjentów ma uszkodzenia obustronne. Patogeneza jest wieloczynnikowa, obejmując mechanizmy wewnątrzpochodne (degeneracja, zaburzenia unaczynienia w strefie krytycznej 1-2 cm od przyczepu ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego) oraz zewnątrzpochodne (zespół konfliktu podbarkowego, zwężenie przestrzeni podbarkowej 7-14 mm, konflikt wewnętrzny u sportowców). Uszkodzenia ostre wynikają z urazów mechanicznych (np. upadek na wyciągniętą rękę, zwichnięcie stawu ramiennego), natomiast uszkodzenia degeneracyjne są efektem mikrourazów i procesów zwyrodnieniowych, w tym apoptozy i zaburzeń równowagi metaloproteinaz macierzy (MMP) i ich inhibitorów (TIMP).
apoptoza, dysfagia, kaletka podbarkowa, metaloproteinaza macierzy, mięsień nadgrzebieniowy, mięsień podgrzebieniowy, mięsień podłopatkowy, naderwanie częściowe, polimorfizm pojedynczego nukleotydu, przestrzeń podbarkowa, reaktywna forma tlenu, stożek rotatorów, stres oksydacyjny, tendinopatia, uszkodzenie stożka rotatorów, zaburzenie unaczynienia, zerwanie ścięgna, zmiana degeneracyjna, zwichnięcie stawu ramiennego, zwyrodnienie śluzowate, zwyrodnienie tłuszczowe
Leksykon chorób i schorzeń
Uszkodzenie stożka rotatorów – Etiologia i przyczyny

Uszkodzenia stożka rotatorów stanowią istotny problem kliniczny, dotykający 20-40% populacji, z roczną liczbą około 2 milionów pacjentów w USA zgłaszających się z tym schorzeniem. Etiologia obejmuje urazy ostre, takie jak upadki na wyciągniętą rękę czy bezpośrednie urazy barku, oraz przewlekłe zmiany degeneracyjne, które dominują u osób powyżej 40. roku życia. Czynniki ryzyka to przede wszystkim wiek (częstość uszkodzeń wzrasta do 62% u osób >80 lat), powtarzalne ruchy nad głową, praca fizyczna oraz sporty wymagające intensywnych ruchów ramienia. Istotne są także predyspozycje genetyczne oraz współistniejące czynniki, takie jak palenie tytoniu, otyłość, choroby zapalne i niestabilność barku. Patofizjologia uszkodzeń ścięgien stożka rotatorów opiera się na dwóch głównych mechanizmach: zewnątrzpochodnym (ucisk ścięgien w zespole ciasnoty podbarkowej) oraz wewnątrzpochodnym (degeneracja śluzowa i osłabienie struktury ścięgna), które współistnieją i prowadzą do progresji zmian.
ból barku, całkowite przerwanie ścięgna, hipercholesterolemia, mięsień nadgrzebieniowy, mięsień obły mniejszy, mięsień podgrzebieniowy, mięsień podłopatkowy, naderwanie częściowe, niestabilność barku, osteofity, polimorfizm pojedynczego nukleotydu, retrakcja ścięgna, reumatoidalne zapalenie stawów, tendinopatia, toczeń rumieniowaty układowy, upadek na wyciągniętą rękę, uraz ostry, uszkodzenie stożka rotatorów, wyrostek barkowy, zapalenie kaletki podbarkowej, zapalenie ścięgna, zespół ciasnoty podbarkowej, złamanie obojczyka, zmiana degeneracyjna, zwichnięcie barku

naderwanie częściowe

Powiązane wpisy

Uszkodzenie stożka rotatorów – Patofizjologia i mechanizm

Uszkodzenie stożka rotatorów – Etiologia i przyczyny