aminoglikozydowy antybiotyk
Aminoglikozydowe antybiotyki to grupa leków przeciwbakteryjnych wykazujących działanie bakteriobójcze. Ich mechanizm działania polega na wiązaniu się z podjednostką 30S rybosomu bakteryjnego, co prowadzi do zaburzenia syntezy białek i śmierci komórki bakteryjnej. Do tej grupy zaliczamy m.in. gentamycynę, amikacynę, tobramycynę, neomycynę i streptomycynę.
Antybiotyki aminoglikozydowe charakteryzują się szerokim spektrum działania obejmującym głównie bakterie Gram-ujemne, w tym Pseudomonas aeruginosa, oraz niektóre bakterie Gram-dodatnie. Wykazują synergizm z antybiotykami beta-laktamowymi, co wykorzystuje się w leczeniu ciężkich zakażeń, takich jak posocznica, zapalenie wsierdzia czy zakażenia u pacjentów z neutropenią.
Stosowanie aminoglikozydów wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, przede wszystkim nefrotoksyczności i ototoksyczności. Toksyczność nerkowa ma zwykle charakter odwracalny, natomiast uszkodzenie słuchu może być trwałe. Z tego powodu podczas terapii konieczne jest monitorowanie stężenia leku w surowicy oraz funkcji nerek. Aminoglikozydów nie należy stosować u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, zaburzeniami słuchu oraz w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Amikacin Kabi 5 mg/ml
Przedawkowanie amikacyny, aminoglikozydowego antybiotyku o wąskim indeksie terapeutycznym, prowadzi do trzech głównych grup toksyczności: nefrotoksyczności, ototoksyczności oraz blokady nerwowo-mięśniowej. Objawy nefrotoksyczne obejmują oligurię/anurię, wzrost stężenia kreatyniny i mocznika, zaburzenia elektrolitowe oraz białkomocz, wynikające z uszkodzenia kanalików proksymalnych nerek, co może prowadzić do odwracalnej ostrej niewydolności nerek. Ototoksyczność manifestuje się szumami usznymi, utratą słuchu (zwłaszcza wysokich częstotliwości), zawrotami głowy i ataksją, będąc efektem uszkodzenia komórek słuchowych i przedsionkowych ucha wewnętrznego, często nieodwracalnym przy opóźnionym rozpoznaniu. Blokada nerwowo-mięśniowa objawia się osłabieniem mięśni, porażeniem mięśni oddechowych i niewydolnością oddechową, spowodowaną hamowaniem uwalniania acetylocholiny i blokowaniem receptorów postsynaptycznych, szczególnie u pacjentów z chorobami nerwowo-mięśniowymi lub stosujących środki zwiotczające.
acetylocholina, amikacyna, aminoglikozydowy antybiotyk, anuria, ataksja, białkomocz, blokada nerwowo-mięśniowa, dializa otrzewnowa, diureza wymuszona, dysfagia, hemodializa, kreatynina, nefrotoksyczność, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, odruchy ścięgniste, ostra niewydolność nerek, ototoksyczność, porażenie mięśni oddechowych, szumy uszne, transfuzja wymienna, uszkodzenie słuchu, utrata słuchu, wentylacja mechaniczna, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia równowagi, zawroty głowy