błona śluzowa pęcherza
Błona śluzowa pęcherza moczowego, czyli urotelium, stanowi wewnętrzną wyściółkę pęcherza, pełniącą funkcję ochronną przed działaniem drażniących substancji zawartych w moczu. Zbudowana jest z nabłonka przejściowego, który ma zdolność do rozciągania się i kurczenia, dostosowując się do zmian objętości gromadzonego moczu.
Charakterystyczną cechą urotelium jest obecność specjalnych komórek powierzchniowych (tzw. komórek parasolowatych), które zawierają uroplakinę – białko tworzące barierę zapobiegającą przenikaniu mocznika, jonów i innych potencjalnie toksycznych substancji do głębszych warstw tkanki. Błona śluzowa pęcherza moczowego wykazuje również ekspresję glikoprotein i glikozaminoglikanów, które tworzą warstwę ochronną.
W diagnostyce chorób pęcherza moczowego istotna jest ocena stanu błony śluzowej, którą można przeprowadzić za pomocą cystoskopii, badań histopatologicznych oraz cytologii moczu. Zmiany zapalne, nowotworowe czy degeneracyjne w obrębie urotelium mogą manifestować się jako krwiomocz, dyzuria czy częstomocz, a w przypadku zaawansowanych zmian nowotworowych mogą prowadzić do naciekania głębszych warstw ściany pęcherza.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – BCG – medac min. 2×10^8 max. 3×10^9/50 ml
BCG-medac to preparat zawierający żywe cząstki Bacillus Calmette-Guérin (szczep RIVM, 2 x 10 do 3 x 10 jednostek żywych) przeznaczony do dopęcherzowego podawania po odpowiedniej rekonstytucji. Terapia składa się z dwóch etapów: wprowadzającego (cotygodniowe wlewy przez 6 tygodni, rozpoczynane 2-3 tygodnie po resekcji lub biopsji pęcherza) oraz podtrzymującego (cotygodniowe wlewy przez 3 kolejne tygodnie w 3., 6., 12., 18., 24., 30. i 36. miesiącu, łącznie do 27 wlewów w ciągu 3 lat). Leczenie podtrzymujące jest szczególnie zalecane u pacjentów z umiarkowanym i wysokim ryzykiem nawrotu, jednak wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka co 6 miesięcy po pierwszym roku terapii.
Bacillus Calmette-Guérin, bezurazowe cewnikowanie, biopsja pęcherza moczowego, błona śluzowa pęcherza, cewnik dopęcherzowy, czas retencji, drogi moczowe, działanie niepożądane, klasyfikacja nowotworu, leczenie podtrzymujące, leczenie wprowadzające, nawadnianie pacjenta, pacjent w podeszłym wieku, pęcherz moczowy, podanie dopęcherzowe, populacja pediatryczna, resekcja przezcewkowa, szczep RIVM, terapia BCG, wlew dopęcherzowy, żel nawilżający - Leksykon substancji czynnych
Bacillus Calmette-Guérin – Dawkowanie i sposób podawania
Szczep Bacillus Calmette-Guérin (BCG) RIVM 1173-P2, stosowany w terapii dopęcherzowej nowotworów pęcherza moczowego, podawany jest w dawce 2 × 10 do 3 × 10 żywych cząstek BCG na fiolkę po rekonstytucji. Leczenie rozpoczyna się 2-3 tygodnie po TURBT lub biopsji, obejmując 6 cotygodniowych wlewów wprowadzających, z ekspozycją zawiesiny w pęcherzu przez 2 godziny. Następnie zaleca się leczenie podtrzymujące, polegające na podawaniu 3 wlewów co tydzień w ściśle określonych odstępach: 3., 6., 12., 18., 24., 30. i 36. miesiącu, co łącznie daje do 27 wlewów w ciągu 3 lat. Przed podaniem pacjent powinien być odpowiednio przygotowany – bez przyjmowania płynów 4 godziny przed i 2 godziny po zabiegu, a pęcherz musi być całkowicie opróżniony. Podanie odbywa się aseptycznie z użyciem cewnika i żelu nawilżającego, a po zabiegu pacjent powinien zmieniać pozycję lub wstać, aby zapewnić równomierny kontakt zawiesiny z błoną śluzową.
Bacillus Calmette-Guérin, BCG-medac, bezurazowe cewnikowanie, biopsja pęcherza moczowego, błona śluzowa pęcherza, cewnik dopęcherzowy, choroba współistniejąca, działanie niepożądane, klasyfikacja nowotworu, leczenie podtrzymujące, leczenie wprowadzające, podanie dopęcherzowe, populacja pediatryczna, progresja nowotworu, resekcja przezcewkowa, terapia dopęcherzowa, TURBT, wlew dopęcherzowy, żywe cząstki BCG - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Epimedac 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml
Epimedac, zawierający epirubicynę w stężeniu 2 mg/ml, jest stosowany w leczeniu różnych nowotworów, w tym raka piersi (wczesnego i zaawansowanego), zaawansowanego raka jajnika, raka żołądka oraz drobnokomórkowego raka płuca. Preparat dostępny jest w formie klarownego, czerwonego roztworu do wstrzykiwań w fiolkach o objętościach od 5 ml (10 mg) do 100 ml (200 mg). Podawanie systemowe odbywa się dożylnie, najczęściej w ramach schematów wielolekowych, z koniecznością monitorowania funkcji serca, szpiku kostnego, wątroby i nerek ze względu na ryzyko kardiotoksyczności i innych działań niepożądanych. Dawkowanie i częstotliwość podawania dostosowuje się indywidualnie do rodzaju nowotworu i stanu klinicznego pacjenta.
błona śluzowa pęcherza, cewnik urologiczny, chemioterapia cytotoksyczna, chemioterapia wielolekowa, choroba nowotworowa, epirubicyna, funkcja serca, instylacja, kardiotoksyczność, leczenie systemowe, morfologia krwi, powierzchniowy rak pęcherza moczowego, rak drobnokomórkowy płuca, rak in situ, rak jajnika, rak piersi, rak żołądka, roztwór do wstrzykiwań, schemat wielolekowy, szpik kostny, terapia dopęcherzowa, TURBT, zaawansowany rak piersi