rozsiana białaczka

Rozsiana białaczka to zaawansowane stadium nowotworu układu krwiotwórczego, charakteryzujące się niekontrolowanym rozprzestrzenianiem się komórek białaczkowych poza szpik kostny do różnych narządów i tkanek organizmu. W tym stadium choroba obejmuje nie tylko krew i szpik kostny, ale również węzły chłonne, śledzionę, wątrobę, ośrodkowy układ nerwowy i inne narządy.

Rozsiana postać białaczki może występować zarówno w białaczkach ostrych (szpikowej i limfoblastycznej), jak i przewlekłych (szpikowej i limfocytowej). Klinicznie manifestuje się nasilonymi objawami ogólnoustrojowymi, takimi jak gorączka, utrata masy ciała, nocne poty, a także specyficznymi objawami związanymi z zajęciem poszczególnych narządów. W diagnostyce kluczowe znaczenie mają badania obrazowe (TK, MRI, PET), badanie szpiku kostnego oraz badania cytogenetyczne i molekularne.

Leczenie rozsianej białaczki stanowi poważne wyzwanie terapeutyczne i wymaga intensywnej, wielokierunkowej terapii. Obejmuje ono chemioterapię systemową, często w skojarzeniu z lekami celowanymi molekularnie, immunoterapią, a w wybranych przypadkach przeszczepieniem krwiotwórczych komórek macierzystych. Rokowanie w rozsianej białaczce jest poważne i zależy od typu białaczki, wieku pacjenta, obecności chorób współistniejących oraz odpowiedzi na zastosowane leczenie.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Doksorubicyna – Właściwości farmakokinetyczne

Doksorubicyna wykazuje trójfazową farmakokinetykę po podaniu dożylnym, z szybkim okresem półtrwania fazy dystrybucji wynoszącym 5-12 minut, fazy pośredniej około 3,3 godziny oraz długim okresem półtrwania fazy końcowej od 20 do 48 godzin, różniącym się w zależności od płci (54 godz. u mężczyzn, 35 godz. u kobiet). Objętość dystrybucji jest znaczna, mieszcząc się w zakresie 809-1214 l/m², a według niektórych źródeł nawet do 3500 l/m², co wskazuje na intensywny wychwyt leku przez tkanki. Klirens osoczowy doksorubicyny waha się od 324 do 809 ml/min/m², z wyższymi wartościami u mężczyzn i dzieci powyżej 2 lat, natomiast u dzieci poniżej 2 lat oraz u osób otyłych obserwuje się zmniejszenie klirensu i wydłużenie okresu półtrwania. Lek wiąże się z białkami osocza w 50-85% (dokładniej 74-76%), a jego metabolit aktywny, doksorubicynol, wykazuje podobne właściwości farmakokinetyczne i stanowi 40-60% ekspozycji AUC w stosunku do doksorubicyny.
aglikon, aktywność cytotoksyczna, antracyklina, AUC, bariera biologiczna, bariera krew-mózg, błona śluzowa pęcherza, cisplatyna, doksorubicynol, dystrybucja metabolizm eliminacja, eliminacja doksorubicyny, farmakokinetyka doksorubicyny, faza dystrybucji, faza końcowa, klirens osoczowy, leczenie onkologiczne, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pediatria, płyn mózgowo-rdzeniowy, płyn otrzewnowy, podanie dopęcherzowe, przerzut do mózgu, redukcja enzymatyczna, rozsiana białaczka, sprzęganie z kwasem glukuronowym, wiązanie z białkami osocza, wlew dożylny, wodobrzusze, wydalanie nerkowe, wydalanie z żółcią, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Doxorubicinum Accord 2 mg/ml

Doksorubicyna chlorowodorek, podawana głównie dożylnie, charakteryzuje się złożonym profilem farmakokinetycznym obejmującym szybkie rozprowadzenie do tkanek (objętość dystrybucji około 25 litrów) oraz wysokie wiązanie z białkami osocza (60-70%). Maksymalne stężenie w osoczu podczas ciągłego wlewu dożylnego maleje wraz z wydłużeniem infuzji (48-96 godzin, nawet do 21 dni). W przypadku podania dopęcherzowego stężenie doksorubicyny w osoczu jest minimalne (<2 ng/mL), co wskazuje na ograniczoną absorpcję ogólnoustrojową. Lek wykazuje powinowactwo do płuc, wątroby, serca, śledziony, węzłów chłonnych, szpiku kostnego i nerek, a także ograniczoną penetrację przez barierę krew-mózg, z możliwością zwiększonego stężenia w płynie mózgowo-rdzeniowym przy przerzutach nowotworowych. Doksorubicyna przenika do płynu jamy otrzewnowej w przypadku wodobrzusza oraz do mleka matki, co ma znaczenie kliniczne w kontekście bezpieczeństwa stosowania u kobiet karmiących.
absorpcja ogólnoustrojowa, aglikon, bariera krew-mózg, błona śluzowa pęcherza moczowego, doksorubicyna chlorowodorek, doksorubicynol, eliminacja doksorubicyny, glukuronid, O-demetylacja, okres półtrwania, płyn mózgowo-rdzeniowy, podanie dopęcherzowe, przerzut nowotworowy do mózgu, rozsiana białaczka, sprzęganie z siarczanami, szpik kostny, wlew dożylny, wodobrzusze, wydalanie z żółcią, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby

rozsiana białaczka

Powiązane wpisy

Doksorubicyna – Właściwości farmakokinetyczne

Właściwości farmakokinetyczne – Doxorubicinum Accord 2 mg/ml