Właściwości farmakokinetyczne
Doksorubicyna
Doksorubicyna wykazuje trójfazową farmakokinetykę po podaniu dożylnym, z szybkim okresem półtrwania fazy dystrybucji wynoszącym 5-12 minut, fazy pośredniej około 3,3 godziny oraz długim okresem półtrwania fazy końcowej od 20 do 48 godzin, różniącym się w zależności od płci (54 godz. u mężczyzn, 35 godz. u kobiet). Objętość dystrybucji jest znaczna, mieszcząc się w zakresie 809-1214 l/m², a według niektórych źródeł nawet do 3500 l/m², co wskazuje na intensywny wychwyt leku przez tkanki. Klirens osoczowy doksorubicyny waha się od 324 do 809 ml/min/m², z wyższymi wartościami u mężczyzn i dzieci powyżej 2 lat, natomiast u dzieci poniżej 2 lat oraz u osób otyłych obserwuje się zmniejszenie klirensu i wydłużenie okresu półtrwania. Lek wiąże się z białkami osocza w 50-85% (dokładniej 74-76%), a jego metabolit aktywny, doksorubicynol, wykazuje podobne właściwości farmakokinetyczne i stanowi 40-60% ekspozycji AUC w stosunku do doksorubicyny.
Właściwości farmakokinetyczne doksorubicyny
Doksorubicyna, jako substancja czynna stosowana w leczeniu onkologicznym, charakteryzuje się złożonymi właściwościami farmakokinetycznymi, które obejmują procesy dystrybucji, metabolizmu i eliminacji. Poniższa analiza szczegółowo przedstawia parametry farmakokinetyczne tego leku na podstawie danych klinicznych.1
Dystrybucja leku w organizmie
Doksorubicyna po podaniu dożylnym charakteryzuje się szybkim wychwytem przez tkanki, co odzwierciedla krótki początkowy okres półtrwania w fazie dystrybucji wynoszący około 5 minut. Natomiast wolna eliminacja leku z tkanek przekłada się na znacznie dłuższy okres półtrwania w fazie końcowej, który waha się od 20 do 48 godzin.2 Według danych z produktu Doxorubicinum Accord, eliminacja doksorubicyny z krwi jest trójfazowa, ze średnimi okresami półtrwania wynoszącymi 12 minut (faza dystrybucji), 3,3 godziny i około 30 godzin.3
Objętość dystrybucji w stanie równowagi jest bardzo duża i waha się od 809 do 1214 l/m², co potwierdza znaczny wychwyt doksorubicyny przez tkanki.4 Inne źródła wskazują nawet szerszy zakres objętości dystrybucji – od 800 do 3500 l/m².5
Doksorubicyna w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza, a stopień wiązania wynosi od 50% do 85%.6 Według bardziej szczegółowych danych z produktu Adriblastina PFS, stopień wiązania doksorubicyny i jej głównego metabolitu, doksorubicynolu, z białkami osocza wynosi około 74-76% i nie zależy od stężenia doksorubicyny w osoczu do stężenia 1,1 μg/ml.7
Przenikanie przez bariery biologiczne
Istotnym aspektem farmakokinetyki doksorubicyny jest jej ograniczona zdolność do przenikania przez niektóre bariery biologiczne:
- Doksorubicyna nie przechodzi przez barierę krew-mózg89, chociaż wyższe stężenia w płynie mózgowo-rdzeniowym mogą być osiągane w przypadku przerzutów guzów do mózgu lub rozsiania białaczki do mózgu10
- Przenika do płynu jamy otrzewnowej (wodobrzusza) szybko, osiągając tam wyższe stężenia niż w osoczu11
- Jest wydzielana do mleka matki12
Szczegółowe obserwacje dotyczące przenikania doksorubicyny do mleka matki wykazały, że lek można wykryć w mleku do 72 godzin po podaniu w dawce 70 mg/m² pc. w postaci 15-minutowych wlewów dożylnych, łącznie z cisplatyną. Maksymalne stężenie doksorubicyny w mleku po 24 godzinach było około 4,4 razy większe niż odpowiednie stężenie w osoczu. Dla doksorubicynolu (metabolitu) maksymalne stężenie w mleku po 24 godzinach wynosiło 0,11 μg/ml, a jego AUC w okresie do 24 godzin wynosiło 9,0 μg × h/ml, podczas gdy AUC doksorubicyny wynosiło 5,4 μg × h/ml.13
Metabolizm doksorubicyny
Doksorubicyna podlega intensywnemu metabolizmowi, głównie w wątrobie. Najważniejszym metabolitem jest doksorubicynol (DOX-OL), który również wykazuje aktywność cytotoksyczną.1415 Dystrybucja doksorubicynolu w organizmie jest ograniczana szybkością jego powstawania, a jego okres półtrwania w fazie końcowej jest podobny jak w przypadku doksorubicyny.16
Względna wielkość ekspozycji na doksorubicynol w porównaniu do doksorubicyny, wyrażona jako stosunek AUC DOX-OL do AUC doksorubicyny, waha się od 0,4 do 0,6.17
Proces metaboliczny doksorubicyny obejmuje:
- Redukcję enzymatyczną w pozycji 7., prowadzącą do powstania doksorubicynolu18
- Odszczepienie reszty cukrowej daunozaminy, prowadzące do powstania aglikonów19
- Sprzęganie z kwasem glukuronowym lub siarkowym20
Na poziomie molekularnym, redukcja doksorubicyny do adriamycynolu (doksorubicynolu) jest katalizowana przez cytoplazmatyczne NADPH-zależne reduktazy aldo-ketonowe, które występują we wszystkich tkankach i odgrywają istotną rolę w farmakokinetyce doksorubicyny. Ponadto, mikrosomalne glikozydazy występujące w większości tkanek przekształcają doksorubicynę i doksorubicynol do nieaktywnych aglikonów. Aglikony te następnie podlegają O-demetylacji oraz sprzęganiu z siarczanami lub estrami kwasu glukuronowego przed wydaleniem z żółcią.21
Eliminacja doksorubicyny
Doksorubicyna jest eliminowana z organizmu poprzez kilka dróg metabolicznych, z których dominującą rolę odgrywa wydalanie z żółcią. Klirens osoczowy doksorubicyny mieści się w zakresie od 324 do 809 ml/min/m².22 Według innych źródeł klirens może wynosić nawet do 1088 ml/min/m² u mężczyzn.23
Główne drogi eliminacji doksorubicyny obejmują:
- Wydalanie z żółcią i kałem – około 40-50% dawki pojawia się w żółci w ciągu 5-7 dni, przy czym około połowa w niezmienionej postaci, a reszta jako metabolity2425
- Wydalanie przez nerki – jedynie od 5 do 15% podanej dawki jest wydalane z moczem26. Według danych z produktu Adriblastina PFS, w moczu odzyskiwano mniej niż 3% dawki w postaci doksorubicynolu w ciągu 7 dni.<sup data-drug="Adriblastina PFS" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="W moczu odzyskiwano 27
Farmakokinetyka w szczególnych populacjach
Dzieci i młodzież
Badania przeprowadzone u dzieci i młodzieży w wieku od 2 miesięcy do 20 lat, którym podawano doksorubicynę w dawkach od 10 do 75 mg/m² pc., wykazały, że średni klirens leku wynosił 1443 ± 114 ml/min/m². Dalsze analizy wykazały różnice w klirensie w zależności od wieku:
- U dzieci w wieku powyżej 2 lat klirens był zwiększony (1540 ml/min/m²) w porównaniu do dorosłych28
- U dzieci w wieku poniżej 2 lat klirens był obniżony (813 ml/min/m²) w porównaniu do starszych dzieci, zbliżając się do zakresu określonego u dorosłych29
Osoby w podeszłym wieku
Ocena farmakokinetyki doksorubicyny u osób w podeszłym wieku (≥65 lat) nie wykazała konieczności dostosowywania dawki ze względu na wiek.30
Różnice związane z płcią
W badaniach klinicznych zaobserwowano istotne różnice w farmakokinetyce doksorubicyny między płciami. W badaniu z udziałem 6 mężczyzn i 21 kobiet, u których wcześniej nie stosowano antracyklin, wykazano:
- Istotnie większa wartość mediany klirensu doksorubicyny u mężczyzn (1088 ml/min/m²) w porównaniu do kobiet (433 ml/min/m²)31
- Dłuższy okres półtrwania doksorubicyny w fazie końcowej u mężczyzn (54 godziny) niż u kobiet (35 godzin)32
Wpływ masy ciała (otyłość)
U otyłych pacjentów, szczególnie kobiet o masie ciała powyżej 130% idealnej masy ciała, dochodzi do istotnych zmian w farmakokinetyce doksorubicyny. Obserwuje się:
- Zmniejszenie klirensu układowego doksorubicyny33
- Brak zmiany objętości dystrybucji w porównaniu do osób o prawidłowej masie ciała34
- Zwiększenie okresu półtrwania 130% idealnej masy) klirens doksorubicyny był zmniejszony, a okres półtrwania zwiększony w porównaniu do tego w kontrolnej grupie pacjentów z prawidłową masą ciała.”>35
Zaburzenia czynności wątroby
Ponieważ eliminacja doksorubicyny zachodzi głównie w wątrobie poprzez metabolizm i wydalanie z żółcią, zaburzenia czynności wątroby mają istotny wpływ na farmakokinetykę leku. U pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby stwierdza się:
- Zmniejszenie klirensu doksorubicyny i doksorubicynolu36
- Wolniejsze usuwanie leku z organizmu37
- Zwiększone zatrzymywanie i gromadzenie się leku w osoczu i tkankach38
Zaburzenia czynności nerek
Chociaż wydalanie przez nerki stanowi drugorzędną drogę eliminacji doksorubicyny, ciężkie zaburzenia czynności nerek mogą wpływać na całkowitą eliminację i wymagać zmniejszenia dawki.39 Bezpośredni wpływ zmian czynności nerek na farmakokinetykę doksorubicyny nie został jednak w pełni oceniony.40
Parametry farmakokinetyczne doksorubicyny
Poniższa tabela przedstawia zestawienie najważniejszych parametrów farmakokinetycznych doksorubicyny na podstawie dostępnych danych klinicznych:
| Parametr | Wartość | Uwagi |
|---|---|---|
| Okres półtrwania w fazie dystrybucji | 5-12 minut | Wskazuje na szybki wychwyt przez tkanki |
| Okres półtrwania w fazie pośredniej | 3,3 godziny | Według danych z produktu Doxorubicinum Accord |
| Okres półtrwania w fazie końcowej | 20-48 godzin | Różni się w zależności od płci: 54 godz. (mężczyźni), 35 godz. (kobiety) |
| Objętość dystrybucji | 809-1214 l/m² (do 3500 l/m²) | Wskazuje na znaczny wychwyt przez tkanki |
| Klirens osoczowy | 324-809 ml/min/m² | Różni się w zależności od płci i wieku |
| Wiązanie z białkami osocza | 50-85% (dokładniej 74-76%) | Dotyczy zarówno doksorubicyny, jak i doksorubicynolu |
| Eliminacja z żółcią | 40-50% dawki w ciągu 5-7 dni | Około połowa w niezmienionej postaci, reszta jako metabolity |
| Eliminacja przez nerki | 5-15% dawki | Mniej niż 3% dawki w postaci doksorubicynolu |
Parametry te mogą ulegać zmianom w zależności od różnych czynników, w tym wieku, płci, masy ciała oraz funkcji wątroby i nerek.4142
Szczególne właściwości po różnych drogach podania
Farmakokinetyka doksorubicyny wykazuje pewne specyficzne cechy w zależności od drogi podania:
- Podanie dożylne w ciągłym wlewie (przez 48 do 96 godzin lub przez 21 dni) – maksymalne stężenie w osoczu zmniejsza się zazwyczaj w zależności od czasu trwania infuzji43
- Podanie dopęcherzowe – doksorubicyna przenika do powierzchownych warstw błony śluzowej pęcherza, a stężenia w osoczu zwykle pozostają poniżej 2 ng/ml44
- Podanie doustne – doksorubicyna nie jest wchłaniana po podaniu doustnym45
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania