Właściwości farmakokinetyczne
Doksorubicyna

Doksorubicyna wykazuje trójfazową farmakokinetykę po podaniu dożylnym, z szybkim okresem półtrwania fazy dystrybucji wynoszącym 5-12 minut, fazy pośredniej około 3,3 godziny oraz długim okresem półtrwania fazy końcowej od 20 do 48 godzin, różniącym się w zależności od płci (54 godz. u mężczyzn, 35 godz. u kobiet). Objętość dystrybucji jest znaczna, mieszcząc się w zakresie 809-1214 l/m², a według niektórych źródeł nawet do 3500 l/m², co wskazuje na intensywny wychwyt leku przez tkanki. Klirens osoczowy doksorubicyny waha się od 324 do 809 ml/min/m², z wyższymi wartościami u mężczyzn i dzieci powyżej 2 lat, natomiast u dzieci poniżej 2 lat oraz u osób otyłych obserwuje się zmniejszenie klirensu i wydłużenie okresu półtrwania. Lek wiąże się z białkami osocza w 50-85% (dokładniej 74-76%), a jego metabolit aktywny, doksorubicynol, wykazuje podobne właściwości farmakokinetyczne i stanowi 40-60% ekspozycji AUC w stosunku do doksorubicyny.

Właściwości farmakokinetyczne doksorubicyny

Doksorubicyna, jako substancja czynna stosowana w leczeniu onkologicznym, charakteryzuje się złożonymi właściwościami farmakokinetycznymi, które obejmują procesy dystrybucji, metabolizmu i eliminacji. Poniższa analiza szczegółowo przedstawia parametry farmakokinetyczne tego leku na podstawie danych klinicznych.1

Dystrybucja leku w organizmie

Doksorubicyna po podaniu dożylnym charakteryzuje się szybkim wychwytem przez tkanki, co odzwierciedla krótki początkowy okres półtrwania w fazie dystrybucji wynoszący około 5 minut. Natomiast wolna eliminacja leku z tkanek przekłada się na znacznie dłuższy okres półtrwania w fazie końcowej, który waha się od 20 do 48 godzin.2 Według danych z produktu Doxorubicinum Accord, eliminacja doksorubicyny z krwi jest trójfazowa, ze średnimi okresami półtrwania wynoszącymi 12 minut (faza dystrybucji), 3,3 godziny i około 30 godzin.3

Objętość dystrybucji w stanie równowagi jest bardzo duża i waha się od 809 do 1214 l/m², co potwierdza znaczny wychwyt doksorubicyny przez tkanki.4 Inne źródła wskazują nawet szerszy zakres objętości dystrybucji – od 800 do 3500 l/m².5

Doksorubicyna w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza, a stopień wiązania wynosi od 50% do 85%.6 Według bardziej szczegółowych danych z produktu Adriblastina PFS, stopień wiązania doksorubicyny i jej głównego metabolitu, doksorubicynolu, z białkami osocza wynosi około 74-76% i nie zależy od stężenia doksorubicyny w osoczu do stężenia 1,1 μg/ml.7

Przenikanie przez bariery biologiczne

Istotnym aspektem farmakokinetyki doksorubicyny jest jej ograniczona zdolność do przenikania przez niektóre bariery biologiczne:

Szczegółowe obserwacje dotyczące przenikania doksorubicyny do mleka matki wykazały, że lek można wykryć w mleku do 72 godzin po podaniu w dawce 70 mg/m² pc. w postaci 15-minutowych wlewów dożylnych, łącznie z cisplatyną. Maksymalne stężenie doksorubicyny w mleku po 24 godzinach było około 4,4 razy większe niż odpowiednie stężenie w osoczu. Dla doksorubicynolu (metabolitu) maksymalne stężenie w mleku po 24 godzinach wynosiło 0,11 μg/ml, a jego AUC w okresie do 24 godzin wynosiło 9,0 μg × h/ml, podczas gdy AUC doksorubicyny wynosiło 5,4 μg × h/ml.13

Metabolizm doksorubicyny

Doksorubicyna podlega intensywnemu metabolizmowi, głównie w wątrobie. Najważniejszym metabolitem jest doksorubicynol (DOX-OL), który również wykazuje aktywność cytotoksyczną.1415 Dystrybucja doksorubicynolu w organizmie jest ograniczana szybkością jego powstawania, a jego okres półtrwania w fazie końcowej jest podobny jak w przypadku doksorubicyny.16

Względna wielkość ekspozycji na doksorubicynol w porównaniu do doksorubicyny, wyrażona jako stosunek AUC DOX-OL do AUC doksorubicyny, waha się od 0,4 do 0,6.17

Proces metaboliczny doksorubicyny obejmuje:

  • Redukcję enzymatyczną w pozycji 7., prowadzącą do powstania doksorubicynolu18
  • Odszczepienie reszty cukrowej daunozaminy, prowadzące do powstania aglikonów19
  • Sprzęganie z kwasem glukuronowym lub siarkowym20

Na poziomie molekularnym, redukcja doksorubicyny do adriamycynolu (doksorubicynolu) jest katalizowana przez cytoplazmatyczne NADPH-zależne reduktazy aldo-ketonowe, które występują we wszystkich tkankach i odgrywają istotną rolę w farmakokinetyce doksorubicyny. Ponadto, mikrosomalne glikozydazy występujące w większości tkanek przekształcają doksorubicynę i doksorubicynol do nieaktywnych aglikonów. Aglikony te następnie podlegają O-demetylacji oraz sprzęganiu z siarczanami lub estrami kwasu glukuronowego przed wydaleniem z żółcią.21

Eliminacja doksorubicyny

Doksorubicyna jest eliminowana z organizmu poprzez kilka dróg metabolicznych, z których dominującą rolę odgrywa wydalanie z żółcią. Klirens osoczowy doksorubicyny mieści się w zakresie od 324 do 809 ml/min/m².22 Według innych źródeł klirens może wynosić nawet do 1088 ml/min/m² u mężczyzn.23

Główne drogi eliminacji doksorubicyny obejmują:

  • Wydalanie z żółcią i kałem – około 40-50% dawki pojawia się w żółci w ciągu 5-7 dni, przy czym około połowa w niezmienionej postaci, a reszta jako metabolity2425
  • Wydalanie przez nerki – jedynie od 5 do 15% podanej dawki jest wydalane z moczem26. Według danych z produktu Adriblastina PFS, w moczu odzyskiwano mniej niż 3% dawki w postaci doksorubicynolu w ciągu 7 dni.<sup data-drug="Adriblastina PFS" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="W moczu odzyskiwano 27

Farmakokinetyka w szczególnych populacjach

Dzieci i młodzież

Badania przeprowadzone u dzieci i młodzieży w wieku od 2 miesięcy do 20 lat, którym podawano doksorubicynę w dawkach od 10 do 75 mg/m² pc., wykazały, że średni klirens leku wynosił 1443 ± 114 ml/min/m². Dalsze analizy wykazały różnice w klirensie w zależności od wieku:

  • U dzieci w wieku powyżej 2 lat klirens był zwiększony (1540 ml/min/m²) w porównaniu do dorosłych28
  • U dzieci w wieku poniżej 2 lat klirens był obniżony (813 ml/min/m²) w porównaniu do starszych dzieci, zbliżając się do zakresu określonego u dorosłych29
Osoby w podeszłym wieku

Ocena farmakokinetyki doksorubicyny u osób w podeszłym wieku (≥65 lat) nie wykazała konieczności dostosowywania dawki ze względu na wiek.30

Różnice związane z płcią

W badaniach klinicznych zaobserwowano istotne różnice w farmakokinetyce doksorubicyny między płciami. W badaniu z udziałem 6 mężczyzn i 21 kobiet, u których wcześniej nie stosowano antracyklin, wykazano:

  • Istotnie większa wartość mediany klirensu doksorubicyny u mężczyzn (1088 ml/min/m²) w porównaniu do kobiet (433 ml/min/m²)31
  • Dłuższy okres półtrwania doksorubicyny w fazie końcowej u mężczyzn (54 godziny) niż u kobiet (35 godzin)32
Wpływ masy ciała (otyłość)

U otyłych pacjentów, szczególnie kobiet o masie ciała powyżej 130% idealnej masy ciała, dochodzi do istotnych zmian w farmakokinetyce doksorubicyny. Obserwuje się:

  • Zmniejszenie klirensu układowego doksorubicyny33
  • Brak zmiany objętości dystrybucji w porównaniu do osób o prawidłowej masie ciała34
  • Zwiększenie okresu półtrwania 130% idealnej masy) klirens doksorubicyny był zmniejszony, a okres półtrwania zwiększony w porównaniu do tego w kontrolnej grupie pacjentów z prawidłową masą ciała.”>35
Zaburzenia czynności wątroby

Ponieważ eliminacja doksorubicyny zachodzi głównie w wątrobie poprzez metabolizm i wydalanie z żółcią, zaburzenia czynności wątroby mają istotny wpływ na farmakokinetykę leku. U pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby stwierdza się:

  • Zmniejszenie klirensu doksorubicyny i doksorubicynolu36
  • Wolniejsze usuwanie leku z organizmu37
  • Zwiększone zatrzymywanie i gromadzenie się leku w osoczu i tkankach38
Zaburzenia czynności nerek

Chociaż wydalanie przez nerki stanowi drugorzędną drogę eliminacji doksorubicyny, ciężkie zaburzenia czynności nerek mogą wpływać na całkowitą eliminację i wymagać zmniejszenia dawki.39 Bezpośredni wpływ zmian czynności nerek na farmakokinetykę doksorubicyny nie został jednak w pełni oceniony.40

Parametry farmakokinetyczne doksorubicyny

Poniższa tabela przedstawia zestawienie najważniejszych parametrów farmakokinetycznych doksorubicyny na podstawie dostępnych danych klinicznych:

Parametr Wartość Uwagi
Okres półtrwania w fazie dystrybucji 5-12 minut Wskazuje na szybki wychwyt przez tkanki
Okres półtrwania w fazie pośredniej 3,3 godziny Według danych z produktu Doxorubicinum Accord
Okres półtrwania w fazie końcowej 20-48 godzin Różni się w zależności od płci: 54 godz. (mężczyźni), 35 godz. (kobiety)
Objętość dystrybucji 809-1214 l/m² (do 3500 l/m²) Wskazuje na znaczny wychwyt przez tkanki
Klirens osoczowy 324-809 ml/min/m² Różni się w zależności od płci i wieku
Wiązanie z białkami osocza 50-85% (dokładniej 74-76%) Dotyczy zarówno doksorubicyny, jak i doksorubicynolu
Eliminacja z żółcią 40-50% dawki w ciągu 5-7 dni Około połowa w niezmienionej postaci, reszta jako metabolity
Eliminacja przez nerki 5-15% dawki Mniej niż 3% dawki w postaci doksorubicynolu

Parametry te mogą ulegać zmianom w zależności od różnych czynników, w tym wieku, płci, masy ciała oraz funkcji wątroby i nerek.4142

Szczególne właściwości po różnych drogach podania

Farmakokinetyka doksorubicyny wykazuje pewne specyficzne cechy w zależności od drogi podania:

  • Podanie dożylne w ciągłym wlewie (przez 48 do 96 godzin lub przez 21 dni) – maksymalne stężenie w osoczu zmniejsza się zazwyczaj w zależności od czasu trwania infuzji43
  • Podanie dopęcherzowe – doksorubicyna przenika do powierzchownych warstw błony śluzowej pęcherza, a stężenia w osoczu zwykle pozostają poniżej 2 ng/ml44
  • Podanie doustne – doksorubicyna nie jest wchłaniana po podaniu doustnym45
  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl