zmniejszenie stężenia kortyzolu

Zmniejszenie stężenia kortyzolu odnosi się do obniżenia poziomu tego kluczowego hormonu stresu we krwi poniżej wartości referencyjnych. Kortyzol, wydzielany przez korę nadnerczy, pełni istotne funkcje w metabolizmie glukozy, odpowiedzi immunologicznej i adaptacji organizmu do stresu.

Obniżone stężenie kortyzolu (hipokortyzolemię) obserwuje się najczęściej w przebiegu niedoczynności kory nadnerczy (choroba Addisona), wtórnej niewydolności nadnerczy spowodowanej dysfunkcją przysadki lub podwzgórza, oraz w zespole niedoboru ACTH. Może być również skutkiem długotrwałej terapii glikokortykosteroidami z nagłym jej przerwaniem, co prowadzi do supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza.

Diagnostyka zmniejszonego stężenia kortyzolu obejmuje pomiar poziomu kortyzolu w surowicy (zwykle rano, gdy jego stężenie jest najwyższe), test stymulacji ACTH (test Synacthen), oznaczanie dobowego rytmu wydzielania kortyzolu oraz badania obrazowe nadnerczy i przysadki. Kliniczne objawy hipokortyzolemii to zmęczenie, osłabienie mięśniowe, spadek masy ciała, hipotonia, hipoglikemia oraz hiperpigmentacja skóry (w chorobie Addisona).

Leczenie zależy od przyczyny i obejmuje głównie suplementację glikokortykosteroidów (zwykle hydrokortyzonu) w dawkach fizjologicznych, naśladujących naturalny rytm wydzielania kortyzolu. W przypadku ostrej niewydolności nadnerczy (przełom nadnerczowy) konieczne jest natychmiastowe dożylne podanie hydrokortyzonu oraz płynów, co stanowi stan zagrożenia życia wymagający pilnej interwencji.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl