sztywność mięśniowo-szkieletowa

Sztywność mięśniowo-szkieletowa to objaw kliniczny charakteryzujący się ograniczeniem ruchomości i zwiększonym oporem podczas wykonywania ruchów biernych lub czynnych. Może dotyczyć pojedynczych stawów, grup mięśniowych lub obejmować rozległe obszary ciała. Jest częstym objawem w praktyce lekarskiej, występującym w wielu jednostkach chorobowych.

W patofizjologii sztywności mięśniowo-szkieletowej wyróżnia się mechanizmy neurogenne (związane z zaburzeniami układu nerwowego) oraz mechanizmy obwodowe (wynikające z patologii tkanek miękkich, stawów i kości). Istotną rolę odgrywają procesy zapalne, zwłóknienia tkanek, zaburzenia napięcia mięśniowego oraz zmiany zwyrodnieniowe.

Diagnostyka różnicowa sztywności mięśniowo-szkieletowej obejmuje choroby reumatologiczne (np. reumatoidalne zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa), neurologiczne (choroba Parkinsona, stwardnienie rozsiane), infekcyjne oraz metaboliczne. Kluczowe znaczenie ma dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz diagnostyka obrazowa (RTG, USG, MRI) i laboratoryjna.

Leczenie sztywności mięśniowo-szkieletowej zależy od przyczyny podstawowej i może obejmować farmakoterapię (NLPZ, leki rozluźniające mięśnie, leki biologiczne), fizjoterapię, terapię manualną oraz, w wybranych przypadkach, interwencje chirurgiczne. Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania trwałym ograniczeniom funkcjonalnym i niepełnosprawności.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl