tkliwość
Tkliwość (ang. tenderness) jest objawem klinicznym charakteryzującym się nieprzyjemnym odczuciem lub bólem wywoływanym przez ucisk określonego obszaru ciała. Jest to ważny element badania fizykalnego, który pomaga w diagnozowaniu wielu schorzeń, szczególnie stanów zapalnych lub urazów.
W praktyce klinicznej tkliwość ocenia się przez delikatną palpację badanego miejsca. Lekarz zwraca uwagę na lokalizację, nasilenie, charakter oraz rozległość tkliwości. Tkliwość może być ograniczona do konkretnego punktu (tkliwość punktowa) lub obejmować większy obszar (tkliwość rozlana). Objaw ten może towarzyszyć wielu schorzeniom, w tym zapaleniu wyrostka robaczkowego (tkliwość w punkcie McBurneya), zapaleniu pęcherzyka żółciowego (tkliwość w punkcie Murphy’ego), czy zapaleniu trzustki (tkliwość w nadbrzuszu).
Istotne jest różnicowanie między tkliwością powierzchowną (związaną ze strukturami skóry i tkanki podskórnej) a głęboką (pochodzącą z narządów wewnętrznych). Tkliwości często towarzyszy obrona mięśniowa, która może być dowolna lub mimowolna. Mimowolna obrona mięśniowa w połączeniu z tkliwością jest szczególnie ważnym objawem ostrego brzucha, wymagającego pilnej interwencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Skręcenie stawu skokowego – Objawy
Skręcenie stawu skokowego to uraz polegający na nadmiernym rozciągnięciu lub naderwaniu więzadeł stabilizujących staw, najczęściej w wyniku inwersji stopy. Klasyfikacja urazu obejmuje trzy stopnie: I – lekkie rozciągnięcie więzadeł z łagodnym bólem i obrzękiem, czas gojenia 1-3 tygodnie; II – częściowe naderwanie z umiarkowanym do silnego bólem, obrzękiem i umiarkowaną niestabilnością, czas gojenia 3-6 tygodni; III – całkowite zerwanie więzadła z silnym bólem, znacznym obrzękiem, siniakami i wyraźną niestabilnością, czas gojenia 3-6 miesięcy lub dłużej. Objawy obejmują ból, obrzęk, siniaki, ograniczenie zakresu ruchu, niestabilność oraz uczucie lub słyszenie „trzasku” w momencie urazu. W fazie ostrej (24-72 godziny) stosuje się protokół RICE, a dalsze leczenie obejmuje stopniową rehabilitację mającą na celu przywrócenie funkcji i siły stawu.
ćwiczenie zakresu ruchu, deficyt propriocepcji, fizjoterapia, inwersja stopy, naderwanie więzadła, niestabilność stawu, obrzęk stawu skokowego, ograniczenie zakresu ruchu, orteza, protokół RICE, przewlekła niestabilność stawu skokowego, skręcenie drugiego stopnia, skręcenie ewersyjne, skręcenie pierwszego stopnia, skręcenie stawu skokowego, skręcenie trzeciego stopnia, staw skokowy, tkliwość, układ mięśniowo-szkieletowy, uszkodzenie chrząstki stawowej, uszkodzenie więzadeł, wybroczyny, zerwanie więzadła, złamanie kości, zmiany zwyrodnieniowe stawu - Leksykon chorób i schorzeń
Złamany palec u nogi lub złamana stopa – Objawy
Złamania stopy obejmują pęknięcia jednej lub więcej z 26 kości stopy, podzielonych na tylną część, śródstopie i przednią część. Objawy natychmiastowe to nagły, pulsujący ból, obrzęk, tkliwość, a czasem słyszalny trzask w momencie urazu. W późniejszym okresie mogą pojawić się zasinienie, trudności w chodzeniu, zniekształcenie oraz zaczerwienienie skóry. Różne typy złamań, takie jak przeciążeniowe, otwarte czy proste, manifestują się odmiennie i wymagają zróżnicowanego podejścia terapeutycznego. Złamania palców zwykle goją się w 3-8 tygodni, kości śródstopia w 6-8 tygodni, a kości piętowej w 8-12 tygodni lub dłużej. Złamania otwarte, ze względu na ryzyko infekcji i powikłań, często wymagają interwencji chirurgicznej i dłuższego czasu leczenia.
badanie rentgenowskie, ból ostry, brak zrostu kostnego, deformacja stopy, gojenie kości, metoda RICE, neuropatia, nieprawidłowy zrost kostny, obrzęk, rumień, siniak, skręcenie stawu, śródstopie, stan zapalny, tkliwość, ukrwienie tkanek, uszkodzenie nerwów, zapalenie kości, zapalenie stawów, złamanie kości, złamanie kości piętowej, złamanie kości śródstopia, złamanie otwarte, złamanie palca, złamanie palca u nogi, złamanie proste, złamanie przeciążeniowe, złamanie śródstawowe, złamanie stopy - Leksykon chorób i schorzeń
Włókniakogruczolak piersi – Objawy
Włókniakogruczolak piersi (fibroadenoma) to najczęściej występujący łagodny guz piersi u kobiet w wieku 15-35 lat, o średniej wielkości około 2,5 cm, choć może osiągać do 5 cm. Charakteryzuje się dobrze odgraniczonym, ruchomym, gumowatym lub sprężystym guzkiem, zwykle bezbolesnym, choć może powodować tkliwość, szczególnie przed miesiączką, oraz dyskomfort przy większych rozmiarach. Włókniakogruczolaki wykazują zmienność pod wpływem hormonów – powiększają się w ciąży, podczas karmienia, terapii hormonalnej, a po menopauzie zwykle ulegają zmniejszeniu. Wyróżnia się typ prosty, niepodwyższający ryzyka raka piersi, oraz złożony, który wiąże się z około 1,5-krotnie zwiększonym ryzykiem rozwoju raka, zwłaszcza przy dodatkowch czynnikach ryzyka. Wariant młodzieńczy, często powyżej 5 cm, rośnie szybciej i zwykle wymaga leczenia chirurgicznego. Włókniakogruczolaki mnogie występują u 10-15% pacjentek i również mogą nieznacznie zwiększać ryzyko nowotworu.
badanie obrazowe, badanie palpacyjne, biopsja, biustonosz, brodawka sutkowa, cykl miesiączkowy, fibroadenoma, guzek, hormonalna terapia zastępcza, łagodny guz piersi, mammografia, menopauza, rak piersi, samobadanie piersi, terapia hormonalna, tkliwość, USG, usunięcie chirurgiczne, włókniakogruczolak młodzieńczy, włókniakogruczolak piersi, włókniakogruczolak złożony, wydzielina z brodawki sutkowej, zwapnienia - Leksykon chorób i schorzeń
Żylakowatość powierzchowna (tromboflebitis powierzchowna) – Objawy
Żylakowatość powierzchowna (tromboflebitis powierzchowna) to zapalenie żył powierzchownych, najczęściej kończyn dolnych, z obecnością skrzepliny w świetle żyły, głównie żyły odpiszczelowej wielkiej (60-80%) lub małej (10-20%). Objawy obejmują ból, tkliwość, zaczerwienienie, ucieplenie skóry, miejscowy obrzęk oraz wyczuwalny twardy, sznurowaty twór podskórny. Przebieg jest zwykle łagodny i samoograniczający się, z ustępowaniem bólu i stanu zapalnego w ciągu 1-2 tygodni, a pełnym wygojeniem w 2-6 tygodni. Występują jednak ryzyka powikłań, takich jak zakrzepica żył głębokich (DVT, współwystępująca u 6-36% pacjentów) oraz zatorowość płucna (2-13%), szczególnie gdy proces zapalny dotyczy ujścia żył powierzchownych do układu głębokiego. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym i ultrasonografii duplex, która pozwala ocenić obecność skrzepliny i wykluczyć DVT. Nasilenie objawów zależy od długości zajętego odcinka żyły, a lokalizacja skrzepliny w okolicy uda lub pachwiny wymaga szczególnej uwagi.
badanie ultrasonograficzne duplex, choroba Mondora, dysfagia, hiperpigmentacja, obrzęk miejscowy, pończochy uciskowe, przekrwienie skóry, septyczne zapalenie żył, skrzep krwi, stan podgorączkowy, thrombophlebitis migrans, tkliwość, tromboflebitis powierzchowna, upośledzenie przepływu krwi, zakrzepica żył głębokich, zapalenie żyły, zatorowość płucna, zespół paranowotworowy, zespół pozakrzepowy, żyła odpiszczelowa mała, żyła odpiszczelowa wielka, żylakowatość powierzchowna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Ugryzienie przez węża – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Ugryzienia węży, choć dotyczą około 7000-8000 przypadków rocznie w USA, stanowią poważne zagrożenie medyczne, zwłaszcza gdy dotyczą gatunków jadowitych (około 20% węży w USA). Objawy zatrucia jadem pojawiają się zwykle w ciągu 20 minut i obejmują silny ból, obrzęk, zasinienie, objawy ogólnoustrojowe takie jak nudności, zaburzenia oddychania, neurotoksyczność oraz zaburzenia krzepnięcia. Kluczowe jest szybkie rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego postępowania przedszpitalnego: unikanie opasek uciskowych, nacięć, odsysania jadu czy stosowania zimnych kompresów, a także natychmiastowe wezwanie pomocy i unieruchomienie kończyny na poziomie serca. W warunkach szpitalnych podstawą leczenia jest podanie antytoksyny w ciągu 4-6 godzin od ugryzienia, wraz z monitorowaniem parametrów życiowych, badaniami laboratoryjnymi (morfologia, krzepnięcie, funkcje nerek i wątroby) oraz leczeniem objawowym i powikłań (opioidy, płyny dożylne, wsparcie oddechowe, antybiotyki, profilaktyka przeciwtężcowa).
antytoksyna, choroba posurowicza, edukacja pacjenta, interwencja pielęgniarska, jad węża, krwawienie spontaniczne, krzepnięcie krwi, lek przeciwbólowy, martwica tkanek, neurotoksyczność, niewydolność oddechowa, opieka długoterminowa, opieka pielęgniarska, ośrodek specjalistyczny, ostra niewydolność nerek, parametry życiowe, płyn dożylny, profilaktyka przeciwtężcowa, rabdomioliza, reakcja alergiczna, tkliwość, ugryzienie węża, wąż jadowity, zaburzenie oddychania, zaburzenie widzenia, zasinienie, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół medyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Ból palców – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Ból palców, obejmujący objawy takie jak tkliwość, pieczenie, sztywność, drętwienie, obrzęk czy zmiany koloru skóry, jest częstą dolegliwością wynikającą z urazów (np. podczas sportów kontaktowych, upadków, powtarzalnych ruchów) oraz schorzeń takich jak zapalenie stawów, zespół cieśni nadgarstka, palec spustowy, przykurcz Dupuytrena czy zespół de Quervaina. Diagnostyka obejmuje szczegółowe badanie fizykalne, wywiad oraz w razie potrzeby obrazowanie rentgenowskie w celu oceny struktury kostnej i wykluczenia złamań. Objawy takie jak drętwienie mogą wskazywać na neuropatie lub zaburzenia krążenia, natomiast zaczerwienienie i obrzęk sugerują proces zapalny lub infekcję. Szczególną uwagę należy zwrócić na deformacje, niemożność wyprostowania palca oraz silny ból spoczynkowy, które wymagają pilnej interwencji.
antybiotyk, aspiracja torbieli, buddy taping, drętwienie, fizykoterapia, metoda RICE, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objaw Raynauda, obrzęk, palec spustowy, pochewka ścięgnista, pogrubienie ścięgna, przykurcz Dupuytrena, terapia zajęciowa, termoterapia, tkliwość, uraz ścięgna, uwolnienie ścięgna, zakres ruchu, zapalenie stawów, zdjęcie rentgenowskie, zespół cieśni nadgarstka, zespół de Quervaina - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie ścięgna achillesa – Objawy
Zapalenie ścięgna Achillesa to stan zapalny charakteryzujący się bólem, obrzękiem i sztywnością ścięgna łączącego mięsień łydki z kością piętową, często występujący u sportowców i osób mniej aktywnych. Objawy obejmują ból pięty i kostki nasilający się podczas aktywności, poranną sztywność, tkliwość przy palpacji oraz obrzęk. W badaniu klinicznym można stwierdzić pogrubienie ścięgna, obecność guzków 2-6 cm powyżej przyczepu, trzeszczenia, zaczerwienienie i ocieplenie skóry, a w przewlekłych przypadkach zwapnienia i ostrogi kostne. Zapalenie dzieli się na nieinsercyjne (w środkowej części ścięgna) i insercyjne (w miejscu przyczepu do kości piętowej), z różnym przebiegiem i lokalizacją bólu. Diagnostyka opiera się na wywiadzie i badaniu fizykalnym, a w razie potrzeby na USG lub MRI.
badanie fizykalne, badanie obrazowe, ból pięty, degeneracja tkanek, guzek, kontuzja przeciążeniowa, krepitacje, MRI, nawrót choroby, objawy infekcji, obrzęk, ostre zapalenie ścięgna, ostroga kostna, palpacja, pogrubienie ścięgna, przewlekłe zapalenie ścięgna, stan zapalny, sztywność mięśni, tendinitis Achillesa, tendinoza, tkliwość, USG, zapalenie ścięgna Achillesa, zerwanie ścięgna, złogi wapnia, zwapnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tresuvi 5 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania treprostynilu sodowego (Tresuvi) obejmują badania toksyczności po wielokrotnym podaniu, potencjał genotoksyczny oraz wpływ na reprodukcję. W badaniach 13- i 26-tygodniowych u szczurów i psów obserwowano głównie reakcje miejscowe w miejscu podania, takie jak obrzęk, rumień, zgrubienia oraz ból. U psów poddanych dawkom ≥ 300 ng/kg mc./min stwierdzono ciężkie działania niepożądane, w tym zmniejszoną aktywność, wymioty, luźne stolce, obrzęk w miejscu wlewu oraz zgony związane z powikłaniami jelitowymi. Średnie stężenie treprostynilu w osoczu u tych zwierząt wynosiło 7,85 ng/ml, co odpowiada stężeniom osiąganym u ludzi przy dawkach przekraczających 50 ng/kg mc./min.
aberracja chromosomowa, badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, klastogenność, mutagenność, obrzęk, rakotwórczość, rozwój płodowy, rumień, stężenie osoczowe, tkliwość, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, treprostynil sodowy, wgłobienie jelita, wlew podskórny, wypadnięcie odbytnicy - Leksykon chorób i schorzeń
Łokieć golfisty – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Łokieć golfisty (zapalenie nadkłykcia przyśrodkowego) to tendinopatia obejmująca przyśrodkowe wspólne ścięgno zginacza łokcia, powstała na skutek przeciążenia mięśni przedramienia. Objawia się bólem i tkliwością po wewnętrznej stronie łokcia, nasilającym się przy zginaniu nadgarstka, chwytaniu przedmiotów i ruchach skrętnych. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym i wywiadzie, z możliwością zastosowania RTG, USG lub MRI w celu wykluczenia innych patologii. Leczenie zachowawcze obejmuje odpoczynek, krioterapię (10-20 minut, 3-4 razy dziennie), NLPZ (np. ibuprofen, naproksen), stosowanie ortez, kinesiotaping oraz fizjoterapię z ćwiczeniami rozciągającymi i ekscentrycznymi. W przypadku braku poprawy po kilku tygodniach rozważa się iniekcje steroidowe, PRP lub terapię falą uderzeniową. Interwencja chirurgiczna jest wskazana po 6-12 miesiącach nieskutecznego leczenia zachowawczego, polegając na debridemencie i reattachmencie ścięgien, z pełnym powrotem do funkcji zwykle po około 12 tygodniach.
badanie fizykalne, ćwiczenie ekscentryczne, ćwiczenie izometryczne, drętwienie, fizjoterapia, iniekcja steroidowa, kinesiotaping, kortykosteroid, krioterapia, leczenie operacyjne, lek przeciwbólowy, łokieć golfisty, łokieć tenisisty, mikrouszkodzenie, nadkłykieć boczny, nadkłykieć przyśrodkowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, orteza, osocze bogatopłytkowe, paracetamol, rezonans magnetyczny, RTG, stan zapalny, tendinopatia, tendinoza, terapia cieplna, terapia falą uderzeniową, terapia ultradźwiękowa, tkliwość, USG, zespół kanału nerwu łokciowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rhesonativ 750 IU/ml
Lek Rhesonativ zawiera ludzką immunoglobulinę anty-D w stężeniu 750 j.m./ml (150 µg/ml) i może wywoływać różnorodne działania niepożądane, zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe. Do najczęściej obserwowanych należą reakcje w miejscu wstrzyknięcia, takie jak obrzęk, ból, zaczerwienienie, stwardnienie, świąd czy wysypka. Ponadto mogą wystąpić objawy ogólne, takie jak dreszcze, ból głowy, gorączka, nudności, wymioty, ból stawów oraz niedociśnienie tętnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji alergicznych, w tym wstrząsu anafilaktycznego, który może pojawić się nawet u pacjentek bez wcześniejszych objawów nadwrażliwości. W rzadkich przypadkach możliwa jest reakcja hemolityczna prowadząca do niedokrwistości, zwłaszcza przy nieprawidłowym dawkowaniu u osób z grupą krwi Rh-dodatnią.
ból głowy, ból stawów, częstoskurcz, dreszcze, dyskomfort w klatce piersiowej, gorączka, immunoglobulina ludzka anty-D, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja hemolityczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, rumień, skurcz oskrzeli, stwardnienie, świąd, świszczący oddech, tkliwość, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia hemodynamiczne, zawroty głowy, złe samopoczucie - Leksykon chorób i schorzeń
Złamana noga – Objawy
Złamanie kości nogi, obejmujące kość udową, piszczelową lub strzałkową, charakteryzuje się ostrym, nasilającym się bólem, obrzękiem, tkliwością, zasinieniem oraz widoczną deformacją kończyny, często z niemożnością jej obciążania. Objawy te mogą być różne w zależności od lokalizacji i rodzaju złamania, przy czym złamania kości udowej są zwykle bardziej bolesne i wymagają dłuższego czasu gojenia (do 6 miesięcy). Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym oraz obrazowym (RTG, MRI, CT), a leczenie może być zachowawcze lub operacyjne, z koniecznością rehabilitacji po zdjęciu unieruchomienia. Proces gojenia przebiega przez fazy zapalną, naprawczą i remodelingu, trwając od 4-8 tygodni do nawet roku, zależnie od ciężkości urazu i stanu pacjenta.
angulacja kości, antybiotykoterapia, choroba zwyrodnieniowa stawów, deformacja kończyny, faza naprawcza, faza remodelingu, faza zapalna, infekcja kości, kallus, kość piszczelowa, kość strzałkowa, kość udowa, naciągnięcie mięśnia, obrzęk, osteoporoza, przewlekły obrzęk, rezonans magnetyczny, rotacja kości, skręcenie stawu, tkliwość, tomografia komputerowa, zapalenie szpiku kostnego, zasinienie, zator płucny, zdjęcie RTG, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, złamana noga, złamanie kości nogi, złamanie kości piszczelowej, złamanie kości udowej, złamanie otwarte, złamanie przemieszczone, złamanie wieloodłamowe