zdarzenie sercowo-oddechowe
Zdarzenie sercowo-oddechowe (nazywane również incydentem sercowo-oddechowym) odnosi się do nagłego zatrzymania krążenia i oddychania, które wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Jest to stan bezpośredniego zagrożenia życia, charakteryzujący się utratą przytomności, brakiem wyczuwalnego tętna oraz zatrzymaniem oddychania.
Najczęstszymi przyczynami zdarzeń sercowo-oddechowych są ostre zespoły wieńcowe, zaburzenia rytmu serca (zwłaszcza migotanie komór i częstoskurcz komorowy bez tętna), zatorowość płucna, hipoksja, hipowolemnia, zaburzenia elektrolitowe, hipotermia, zatrucia oraz urazy. W przypadku wystąpienia takiego zdarzenia kluczowe jest podjęcie natychmiastowych działań w ramach łańcucha przeżycia.
Postępowanie w zdarzeniu sercowo-oddechowym obejmuje resuscytację krążeniowo-oddechową (RKO) zgodną z aktualnymi wytycznymi, zastosowanie automatycznego defibrylatora zewnętrznego (AED) jak najszybciej jest to możliwe, wezwanie pomocy specjalistycznej oraz zaawansowane zabiegi resuscytacyjne po przybyciu zespołu medycznego. Rokowanie pacjenta zależy od wielu czynników, w tym od czasu, jaki upłynął od zatrzymania krążenia do rozpoczęcia RKO oraz defibrylacji.