kumulacja desmopresyny
Kumulacja desmopresyny to zjawisko nadmiernego gromadzenia się tego leku w organizmie, które może prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Desmopresyna (1-deamino-8-D-arginino-wazopresyną, DDAVP) jest syntetycznym analogiem wazopresyny stosowanym w leczeniu moczówki prostej, pierwotnego moczenia nocnego, a także w niektórych zaburzeniach krzepnięcia.
Kumulacja desmopresyny występuje najczęściej u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u osób w podeszłym wieku oraz przy zbyt częstym podawaniu leku. Podstawowym mechanizmem działania desmopresyny jest zwiększenie reabsorpcji wody w kanalikach nerkowych, co przy nadmiernym gromadzeniu się leku może prowadzić do hiponatremii (obniżenie stężenia sodu w surowicy) oraz zatrucia wodnego.
Objawami kumulacji desmopresyny są: bóle głowy, nudności, wymioty, zawroty głowy, zmęczenie, dezorientacja, a w ciężkich przypadkach drgawki i śpiączka. Monitoring poziomu elektrolitów, zwłaszcza sodu, jest niezbędny u pacjentów stosujących przewlekle desmopresynę. W przypadku podejrzenia kumulacji leku należy przerwać jego stosowanie i wdrożyć odpowiednie postępowanie kliniczne, które może obejmować ograniczenie podaży płynów oraz monitorowanie bilansu wodnego.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Desmopresyna, syntetyczny analog wazopresyny, jest stosowana w leczeniu moczówki prostej ośrodkowej, moczenia nocnego, nokturii oraz zaburzeń krzepnięcia krwi. W populacji kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych i karmiących piersią, dane przedkliniczne i kliniczne nie wykazują negatywnego wpływu desmopresyny na płodność, przebieg ciąży, rozwój płodu ani stan noworodka. Badania in vitro potwierdzają, że desmopresyna w dawkach terapeutycznych nie przenika przez barierę łożyskową do krążenia płodowego. W badaniach klinicznych u kobiet ciężarnych (53 przypadki moczówki prostej i 54-216 przypadków choroby von Willebranda lub innych powikłań krwotocznych) nie stwierdzono działań niepożądanych na przebieg ciąży ani zdrowie płodu i noworodka. Mimo to, ze względu na ograniczoną liczbę obserwacji, zaleca się ostrożność i ścisłe monitorowanie pacjentek podczas terapii.
bariera łożyskowa, choroba von Willebranda, desmopresyna, diureza, działanie teratogenne, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, kumulacja desmopresyny, moczenie nocne, moczówka prosta ośrodkowa, nokturia, perfuzja zrazika łożyska, powikłania krwotoczne, wazopresyna, zaburzenia krzepnięcia krwi -
Leksykon leków
Produkt leczniczy Desmopressin Aristo w formie tabletek podjęzykowych (dawki 60, 120 i 240 μg) wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Brak dedykowanych badań klinicznych dotyczących wpływu desmopresyny na płodność, jednak badania in vitro z modelem perfuzji zrazika łożyska wykazały, że lek w stężeniach terapeutycznych nie przenika przez barierę łożyskową. Dane kliniczne z grup kobiet ciężarnych z moczówką prostą ośrodkową (n=53) oraz z chorobą von Willebranda (n=54) nie wskazują na negatywny wpływ desmopresyny na przebieg ciąży ani na zdrowie płodów i noworodków. Badania na modelach zwierzęcych potwierdziły brak szkodliwego działania na przebieg ciąży, rozwój zarodkowy i płodowy, poród oraz rozwój poporodowy. Mimo to, ze względu na ograniczone dane epidemiologiczne, stosowanie leku w ciąży wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka.
badanie in vitro, bariera łożyskowa, choroba von Willebranda, dawkowanie leku, Desmopressin Aristo, desmopresyna, efekt niepożądany, kumulacja desmopresyny, moczówka prosta ośrodkowa, rozwój zarodkowo-płodowy, stężenie terapeutyczne, tabletka podjęzykowa, wskazanie do leczenia
