sondowanie kanalika łzowego
Sondowanie kanalika łzowego to zabieg diagnostyczno-terapeutyczny stosowany w okulistyce, polegający na wprowadzeniu cienkiej, tępej sondy do kanalika łzowego w celu oceny jego drożności lub usunięcia niedrożności. Procedura ta jest najczęściej wykonywana u pacjentów z objawami niedrożności dróg łzowych, takimi jak łzawienie, zapalenie woreczka łzowego czy nawracające zapalenia spojówek.
Zabieg przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym, a u dzieci często w krótkotrwałym znieczuleniu ogólnym. Sondę wprowadza się przez punkt łzowy do kanalika łzowego, a następnie do woreczka łzowego i przewodu nosowo-łzowego. W przypadku stwierdzenia niedrożności, operator może podjąć próbę jej mechanicznego usunięcia. Po sondowaniu często wykonuje się płukanie dróg łzowych roztworem soli fizjologicznej lub antybiotyku.
Sondowanie kanalika łzowego jest szczególnie skuteczne w leczeniu wrodzonej niedrożności dróg łzowych u niemowląt i małych dzieci, gdzie skuteczność pierwszego zabiegu sięga 70-90%. U dorosłych procedura ta może być wykonywana jako etap diagnostyczny przed bardziej złożonymi zabiegami chirurgicznymi, takimi jak dakryocystorhinostomia. Powikłania są rzadkie i obejmują głównie tworzenie fałszywych dróg, krwawienie oraz infekcje.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Niedrożność kanalika łzowego – Leczenie
Niedrożność kanalika łzowego (dacryostenosis) to częsta patologia okulistyczna, polegająca na częściowym lub całkowitym zablokowaniu odpływu łez z powierzchni oka do jamy nosowej. U niemowląt najczęściej ma charakter wrodzony i ustępuje samoistnie do 12 miesiąca życia w 80-90% przypadków, a podstawowym leczeniem jest masaż okolicy woreczka łzowego 2-3 razy dziennie oraz stosowanie ciepłych kompresów. W przypadku utrzymywania się objawów po 6-12 miesiącach wskazane jest sondowanie kanalika łzowego, które ma skuteczność 85-95% u dzieci poniżej 1 roku życia. W trudniejszych przypadkach stosuje się balonową dakryoplastykę, intubację silikonową lub operację dacryocystorhinostomii (DCR). Leczenie infekcji bakteryjnych obejmuje miejscową lub ogólną antybiotykoterapię, jednak antybiotyki nie usuwają mechanicznej niedrożności, a jedynie zwalczają zakażenie wtórne.
antybiotykoterapia, ciepły kompres, dacryocystitis, dacryostenosis, dakryocystorhinostomia, intubacja silikonowa, kanalik łzowy, leczenie przeciwbakteryjne, leczenie przeciwzapalne, masaż dróg łzowych, niedrożność kanalika łzowego, okulista, okulista dziecięcy, przewód nosowo-łzowy, punkt łzowy, ropna wydzielina, sondowanie kanalika łzowego, woreczek łzowy, zapalenie woreczka łzowego, zapalenie zatok, zwężenie punktów łzowych - Leksykon chorób i schorzeń
Niedrożność kanalika łzowego – Objawy
Niedrożność kanalika łzowego to stan charakteryzujący się częściowym lub całkowitym zablokowaniem drogi odpływu łez, występujący u noworodków, niemowląt oraz dorosłych. Objawy obejmują epiforę, gromadzenie się żółtej lub białej wydzieliny, zaczerwienienie i tworzenie strupów w okolicy oka. U niemowląt objawy pojawiają się zwykle w ciągu pierwszych 2-3 tygodni życia, a u dorosłych mogą być spowodowane urazem, infekcją lub guzem. Niedrożność zwiększa ryzyko infekcji, takich jak zapalenie woreczka łzowego (dacryocystitis), które objawia się bolesnym, zaczerwienionym obrzękiem w okolicy woreczka łzowego, ropną wydzieliną, gorączką i wymaga pilnej interwencji antybiotykowej. U niemowląt samoistne ustąpienie niedrożności obserwuje się u około 70% do 6. miesiąca życia i u 90% do pierwszego roku, natomiast u dorosłych rzadko dochodzi do spontanicznej poprawy i często konieczne jest leczenie chirurgiczne lub farmakologiczne.
diagnostyka obrazowa, endoskopia nosowa, epifora, film łzowy, nabyta niedrożność kanalika łzowego, niedrożność kanalika łzowego, punkt łzowy, sklejanie powiek, sondowanie kanalika łzowego, układ odprowadzający łzy, woreczek łzowy, wrodzona niedrożność kanalika łzowego, wydzielina oczna, zakrzepica zatoki jamistej, zapalenie brzegów powiek, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie spojówek, zapalenie woreczka łzowego