nabyta niedrożność kanalika łzowego

Nabyta niedrożność kanalika łzowego to stan, w którym dochodzi do zablokowania lub zwężenia kanałów odprowadzających łzy z woreczka łzowego do jamy nosowej. W przeciwieństwie do niedrożności wrodzonych, nabyta postać rozwija się w późniejszym okresie życia i może być wynikiem urazu, infekcji, stanu zapalnego, powikłań po zabiegach chirurgicznych lub procesów nowotworowych.

Głównym objawem niedrożności kanalika łzowego jest przewlekłe łzawienie (epifora), które nie reaguje na standardowe leczenie kroplami nawilżającymi. Pacjenci często zgłaszają nadmierne łzawienie, szczególnie nasilające się podczas przebywania na wietrze lub w niskich temperaturach. Mogą również występować nawracające zapalenia spojówek oraz woreczka łzowego (dakriocystitis).

Diagnostyka obejmuje badanie dróg łzowych poprzez płukanie i sondowanie kanalików, dakryocystografię z użyciem środka kontrastowego oraz badania obrazowe, takie jak tomografia komputerowa czy rezonans magnetyczny. Leczenie zależy od przyczyny i stopnia niedrożności – od farmakoterapii miejscowej, przez rozszerzanie kanalików, po zabiegi chirurgiczne, takie jak dakryocystorhinostomia (DCR) lub implantacja rurek silikonowych, które tworzą alternatywną drogę odpływu łez.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl