objaw Kerniga
Objaw Kerniga to jeden z ważnych neurologicznych objawów oponowych, wskazujący na podrażnienie opon mózgowo-rdzeniowych. Został opisany przez rosyjskiego neurologa Władimira Kerniga w 1882 roku i do dziś stanowi istotny element badania neurologicznego przy podejrzeniu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.
Badanie objawu Kerniga polega na ułożeniu pacjenta na plecach z biodrem i kolanem zgiętym pod kątem 90 stopni, a następnie próbie wyprostowania kolana. Jeśli podczas próby wyprostowania kończyny pacjent odczuwa silny ból, który uniemożliwia pełne wyprostowanie, objaw uznaje się za dodatni. Ból wynika z nadmiernego napięcia zapalnie zmienionych opon mózgowo-rdzeniowych i podrażnienia korzeni nerwowych.
Dodatni objaw Kerniga najczęściej występuje w przebiegu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych o etiologii bakteryjnej, rzadziej w zapaleniach wirusowych. Może być również obecny w krwotoku podpajęczynówkowym, guzach mózgu z towarzyszącym obrzękiem mózgu oraz innych stanach powodujących podrażnienie opon mózgowo-rdzeniowych.
W diagnostyce neurologicznej objaw Kerniga należy oceniać łącznie z innymi objawami oponowymi (sztywność karku, objaw Brudzińskiego) oraz w kontekście całości obrazu klinicznego. Sam w sobie nie jest wystarczająco specyficzny ani czuły do postawienia rozpoznania zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, jednak jego obecność wymaga pilnej diagnostyki z wykonaniem nakłucia lędźwiowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Trichinoza – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w trichinozie jest zazwyczaj dobre, zwłaszcza w przypadkach o łagodnym przebiegu, gdzie większość pacjentów osiąga pełne wyzdrowienie w ciągu 2-6 miesięcy. Większość zakażeń przebiega bezobjawowo lub z łagodnymi symptomami, a samoistne ustąpienie choroby jest częste. Ciężkość i rokowanie zależą od obciążenia pasożytniczego – przy obecności ponad 1000 larw na gram mięśnia rokowanie jest złe i może być śmiertelne. Najcięższe powikłania dotyczą ośrodkowego układu nerwowego (OUN), serca i płuc, gdzie śmiertelność sięga około 5%. W retrospektywnym badaniu 558 pacjentów z trichinozą odnotowano powikłania neurologiczne u 24,69%, sercowe u 3,4% oraz oddechowe u 2,5%. Zajęcie OUN występuje u 10-20% chorych i wiąże się z ryzykiem długotrwałych deficytów neurologicznych.
albendazol, benzimidazol, deficyt neurologiczny, dysfagia, eozynofilia, kortykosteroidy, lek przeciwpasożytniczy, lek przeciwrobaczy, letarg, majaczenie, mebendazol, mydriaza, obciążenie pasożytnicze, objaw Babińskiego, objaw Kerniga, ogniskowy deficyt neurologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, parapareza, płyn mózgowo-rdzeniowy, powikłanie mózgowe, powikłanie neurologiczne, powikłanie oddechowe, powikłanie sercowe, stupor, włośnica, zajęcie OUN