kandydoza rozsiana

Kandydoza rozsiana to ciężka, uogólniona postać zakażenia wywołanego przez drożdżaki z rodzaju Candida, najczęściej Candida albicans. Charakteryzuje się rozprzestrzenieniem patogenu drogą krwiopochodną do wielu narządów, co prowadzi do wielonarządowej dysfunkcji.

Główne czynniki ryzyka kandydozy rozsianej obejmują: długotrwałą antybiotykoterapię o szerokim spektrum, cewnikowanie naczyń centralnych, żywienie pozajelitowe, zabiegi chirurgiczne w obrębie jamy brzusznej, immunosupresję (w tym neutropenię), hospitalizację na oddziałach intensywnej terapii oraz ciężkie choroby współistniejące. Szczególnie narażeni są pacjenci z nowotworem, po przeszczepach i chorzy na AIDS.

Objawy kliniczne kandydozy rozsianej są niespecyficzne i mogą obejmować gorączkę nieustępującą pomimo antybiotykoterapii, zmiany skórne (grudki, guzki), zajęcie narządu wzroku (endophthalmitis), zajęcie wątroby i śledziony, zajęcie układu kostno-stawowego oraz zapalenie wsierdzia. Diagnostyka opiera się na posiewach krwi, badaniach obrazowych oraz oznaczaniu biomarkerów, takich jak mannan i β-D-glukan.

Leczenie kandydozy rozsianej wymaga stosowania leków przeciwgrzybiczych, w tym echinokandyn (kaspofungina, anidulafungina, mikafungina) jako terapii pierwszego rzutu, a także azoli (flukonazol, worykonazol) i amfoterycyny B. Ważne jest również usunięcie potencjalnych źródeł zakażenia, takich jak cewniki naczyniowe. Rokowanie zależy od stanu immunologicznego pacjenta, współistniejących chorób oraz czasu rozpoczęcia odpowiedniego leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl