przewodnictwo elektryczne w sercu
Przewodnictwo elektryczne w sercu to fundamentalny proces fizjologiczny odpowiedzialny za skoordynowaną aktywność skurczową mięśnia sercowego. Zjawisko to rozpoczyna się w węźle zatokowo-przedsionkowym (SA), który stanowi naturalny rozrusznik serca, generujący impulsy elektryczne z częstotliwością 60-100 na minutę.
Impuls z węzła SA rozprzestrzenia się przez przedsionki, docierając do węzła przedsionkowo-komorowego (AV), gdzie następuje fizjologiczne opóźnienie przewodzenia. Następnie impuls przechodzi przez pęczek Hisa, jego odnogi i wreszcie przez sieć włókien Purkinjego, które przekazują pobudzenie do komórek mięśniowych komór serca.
Zaburzenia przewodnictwa elektrycznego mogą objawiać się jako bloki przedsionkowo-komorowe, bloki odnóg pęczka Hisa czy zespoły preekscytacji. Diagnostyka tych zaburzeń opiera się głównie na elektrokardiografii (EKG), która umożliwia wizualizację aktywności elektrycznej serca i identyfikację nieprawidłowości w procesie przewodzenia.
Leczenie zaburzeń przewodnictwa zależy od ich przyczyny i nasilenia – od farmakoterapii, przez implantację urządzeń wszczepialnych (rozruszniki, kardiowertery-defibrylatory), po zabiegi ablacji. Prawidłowe przewodnictwo elektryczne warunkuje efektywną pracę serca jako pompy, zapewniając adekwatny rzut serca i perfuzję tkankową.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Haloperidol WZF 0,2% 2 mg/ml
Przedkliniczne badania haloperydolu wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy przewlekłym stosowaniu, bez istotnej toksyczności wielokrotnego podawania oraz braku genotoksyczności. Jednakże obserwowano wpływ na funkcje reprodukcyjne u gryzoni, w tym obniżoną płodność, działanie embriotoksyczne i ograniczone teratogenne, co wskazuje na potencjalne ryzyko w okresie ciąży. Badania onkogenne ujawniły u samic myszy zależny od dawki wzrost gruczolaków przysadki i nowotworów gruczołów sutkowych, prawdopodobnie związany z blokadą receptorów dopaminowych D2 i hiperprolaktynemią, choć znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje niepewne.
blokada receptorów dopaminowych, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrokardiogram, genotoksyczność, gruczolak przysadki mózgowej, haloperydol, hiperprolaktynemia, kanał potasowy hERG, komorowe zaburzenie rytmu serca, nowotwór gruczołu sutkowego, odstęp QTc, parametr elektrokardiograficzny, potencjał karcinogenny, potencjał onkogenny, przewodnictwo elektryczne w sercu, receptor dopaminowy D2, ryzyko kardiologiczne, stężenie terapeutyczne, terapia długoterminowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym