cukrzyca indukowana streptozotocyną

Cukrzyca indukowana streptozotocyną to eksperymentalny model cukrzycy wywołany przez podanie związku chemicznego – streptozotocyny (STZ), który selektywnie niszczy komórki beta trzustki odpowiedzialne za produkcję insuliny. Model ten jest powszechnie stosowany w badaniach naukowych do symulowania cukrzycy typu 1 oraz, w mniejszych dawkach, cukrzycy typu 2.

Streptozotocyna działa poprzez alkilację DNA, co prowadzi do fragmentacji nici DNA w komórkach beta wysp Langerhansa. Dodatkowo, STZ generuje reaktywne formy tlenu, które przyczyniają się do uszkodzenia komórek. Efektem jest drastyczne zmniejszenie produkcji insuliny i rozwój hiperglikemii u zwierząt doświadczalnych, najczęściej gryzoni.

W zależności od protokołu podawania, dawki i gatunku zwierząt można uzyskać różne modele cukrzycy. Pojedyncza wysoka dawka STZ (>150 mg/kg m.c. u szczurów) wywołuje model zbliżony do cukrzycy typu 1, natomiast wielokrotne podawanie niskich dawek może imitować cukrzycę typu 2, szczególnie gdy połączone jest z dietą wysokotłuszczową.

Model STZ jest wartościowym narzędziem w badaniach nad patogenezą cukrzycy, powikłaniami cukrzycowymi oraz w testowaniu nowych leków przeciwcukrzycowych. Należy jednak pamiętać, że jak każdy model eksperymentalny, ma swoje ograniczenia w odniesieniu do ludzkiej patofizjologii cukrzycy.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl