faza folikularna
Faza folikularna to pierwszy etap cyklu menstruacyjnego kobiety, trwający od pierwszego dnia miesiączki do momentu owulacji. W tym czasie w jajniku, pod wpływem hormonu folikulotropowego (FSH) wydzielanego przez przysadkę mózgową, dochodzi do wzrostu i dojrzewania pęcherzyków jajnikowych (folikułów), z których jeden staje się dominujący.
W fazie folikularnej wzrastający poziom estrogenów, produkowanych przez dojrzewające pęcherzyki, powoduje odbudowę endometrium (błony śluzowej macicy) po poprzedniej miesiączce. Warstwa ta staje się coraz grubsza i bogatsza w naczynia krwionośne, przygotowując się do potencjalnej implantacji zarodka.
Długość fazy folikularnej może być zmienna i wynosi zazwyczaj od 10 do 16 dni, choć u niektórych kobiet może trwać krócej lub dłużej. Jest to najbardziej zmienny pod względem czasu trwania etap cyklu, co może wpływać na całkowitą długość cyklu menstruacyjnego. Zaburzenia fazy folikularnej mogą prowadzić do nieprawidłowości owulacji i problemów z płodnością.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół napięcia przedmiesiączkowego – Objawy
Zespół napięcia przedmiesiączkowego (PMS) to złożony zespół objawów fizycznych, emocjonalnych i behawioralnych pojawiających się w fazie lutealnej cyklu miesiączkowego, zwykle 5-14 dni przed miesiączką, ustępujących w ciągu 4 dni od jej rozpoczęcia. Objawy obejmują bóle (piersi, głowy, mięśni), zaburzenia przewodu pokarmowego, retencję płynów, zmęczenie, zaburzenia snu oraz zmiany nastroju i zachowania. Nasilenie objawów waha się od łagodnego do ciężkiego, przy czym około 20-30% kobiet doświadcza objawów zakłócających funkcjonowanie. Ciężką formą PMS jest przedmiesiączkowe zaburzenie dysforyczne (PMDD), dotykające 3-8% kobiet, charakteryzujące się co najmniej 5 objawami, w tym dominującymi zaburzeniami nastroju, które znacząco utrudniają codzienne funkcjonowanie i mogą prowadzić do poważnych konsekwencji psychospołecznych. Diagnostyka opiera się na dokumentacji objawów przez minimum 2-3 cykle oraz wykluczeniu innych schorzeń o podobnym obrazie klinicznym.
antykoncepcja hormonalna, ból stawów i mięśni, choroba tarczycy, cykl miesiączkowy, depresja, faza folikularna, faza lutealna, krwawienie miesiączkowe, menarche, menopauza, migrena, owulacja, padaczka, perimenopauza, PMDD, PMS, problem skórny, przedmiesiączkowe zaburzenie dysforyczne, retencja płynów, suchość pochwy, tkliwość piersi, uderzenia gorąca, wzdęcia brzucha, zaburzenia jelitowe, zaburzenia lękowe, zaburzenia snu, zespół chronicznego zmęczenia, zespół jelita drażliwego, zespół napięcia przedmiesiączkowego, zmiany nastroju - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Misstala 30 mg
Octan uliprystalu w dawce 30 mg, będący selektywnym modulatorem receptora progesteronowego, działa jako doraźny środek antykoncepcyjny poprzez hamowanie lub opóźnianie owulacji, głównie przez zahamowanie wyrzutu hormonu luteinizującego (LH). Badania farmakodynamiczne wykazały, że octan uliprystalu opóźnia pękanie pęcherzyków jajnikowych przez co najmniej 5 dni w 78,6% przypadków, nawet gdy podany jest po rozpoczęciu wzrostu LH (p<0,005 w porównaniu z lewonorgestrelem i placebo). W badaniach klinicznych skuteczność octanu uliprystalu była równoważna lub wyższa niż lewonorgestrelu, z częstością zajścia w ciążę wynoszącą 1,36% vs 2,15% (iloraz szans 0,58; 95% CI 0,33-0,99; p=0,046) u kobiet stosujących lek do 72 godzin po stosunku bez zabezpieczenia. Ponadto, octan uliprystalu wykazuje minimalne powinowactwo do receptorów androgenowych, estrogenowych i mineralokortykosteroidowych, a jego działanie antagonistyczne wobec receptorów glikokortykosteroidowych nie jest klinicznie istotne u ludzi przy dawce 10 mg/dobę.
antykoncepcja, antykoncepcja doraźna, faza folikularna, hormon lutenizujący, lewonorgestrel, octan uliprystalu, owulacja, pęcherzyk dominujący, pęcherzyk jajnikowy, receptor androgenowy, receptor estrogenowy, receptor glikokortykosteroidowy, receptor mineralokortykosteroidowy, selektywny modulator receptora progesteronowego, wskaźnik masy ciała, wyrzut LH - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Systen 50 50 mcg/24 h (3,2 mg)
System transdermalny Systen 50 zawiera 3,2 mg estradiolu półwodnego i uwalnia 50 μg estradiolu na dobę przez powierzchnię 16 cm². Estradiol (17β-estradiol) jest biologicznie najsilniejszym estrogenem, identycznym z endogennym hormonem produkowanym przez jajniki, który reguluje proliferację endometrium i funkcje komórkowe poprzez wiązanie z receptorami jądrowymi. W okresie menopauzy spadek stężenia estradiolu prowadzi do objawów takich jak uderzenia gorąca, zaburzenia snu, obniżenie nastroju, atrofia sromu i pochwy oraz zwiększona utrata masy kostnej. Przezskórna aplikacja estradiolu w dawce 50 μg/dobę skutecznie kompensuje niedobór estrogenów, minimalizując jednocześnie wpływ na syntezę białek w wątrobie i czynniki krzepnięcia, co odróżnia ją od terapii doustnej.
17β-estradiol, atrofia sromu, endometrium, estradiol półwodny, estrogenowa terapia zastępcza, faza folikularna, gęstość mineralna kości, globulina wiążąca hormony płciowe, globulina wiążąca hormony tarczycy, globulina wiążąca kortyzol, hormon steroidowy, kręgosłup lędźwiowy, nastrój depresyjny, niestabilność naczynioruchowa, objawy wazomotoryczne, osteokalcyna, resorpcja kości, system transdermalny, uderzenie gorąca, złamanie biodra - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Systen Conti 3,2 mg + 11,2 mg
System transdermalny Systen Conti, zawierający 3,2 mg estradiolu półwodnego oraz 11,2 mg octanu noretysteronu, uwalnia odpowiednio 50 μg estradiolu i 170 μg noretysteronu octanu na dobę z powierzchni plastra 16 cm². Estradiol (17β-estradiol) jest biologicznie aktywnym estrogenem identycznym z endogennym hormonem, który reguluje proliferację i funkcje endometrium oraz łagodzi objawy niedoboru estrogenów w okresie menopauzy, takie jak uderzenia gorąca, zaburzenia snu, atrofia pochwy i utrata masy kostnej. Octan noretysteronu, syntetyczny progestagen, zapobiega estrogenozależnej proliferacji endometrium, co jest kluczowe w profilaktyce raka endometrium u kobiet z zachowaną macicą. Przezskórna droga podania ogranicza wpływ na syntezę białek wątrobowych i czynniki krzepnięcia, co stanowi istotną przewagę nad terapią doustną.
17β-estradiol, 19-nortestosteron, aktywność transkrypcyjna, atrofia sromu, choroba układu krążenia, cykl miesiączkowy, czynnik krzepnięcia, działanie progestagenne, endometrium, estradiol półwodny, estrogenowa terapia zastępcza, faza folikularna, faza lutealna, hormon steroidowy, hormonalna terapia zastępcza, niestabilność naczynioruchowa, noretysteron, objawy menopauzalne, objawy naczynioruchowe, octan noretysteronu, profil krwawień, progestagen syntetyczny, proliferacja, proliferacja endometrium, rak endometrium, receptor, sekwencyjna HTZ, synteza białek w wątrobie, system transdermalny, uderzenie gorąca, utrata masy kostnej, wskaźnik Kuppermana - Leksykon substancji czynnych
Goserelina – Dawkowanie i sposób podawania
Goserelina, będąca analogiem hormonu uwalniającego gonadotropinę (GnRH), jest stosowana w formie implantów podskórnych o dawkach 3,6 mg (Xanderla, Zoladex) oraz 10,8 mg (Reseligo) w leczeniu różnych schorzeń u dorosłych pacjentów, bez konieczności modyfikacji dawki u osób w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Implanty podaje się w przednią ścianę brzucha co 28 dni (3,6 mg) lub co 12 tygodni (10,8 mg). Wskazania obejmują endometriozę (maksymalnie 6 miesięcy terapii, z zaleceniem unikania powtórzeń ze względu na ryzyko osteoporozy i rozważeniem hormonalnej terapii zastępczej), ścieńczenie endometrium (4-8 tygodni lub 2 dawki co 28 dni z zabiegiem chirurgicznym w ciągu 2 tygodni od drugiej dawki), włókniaki macicy z niedokrwistością (do 3 miesięcy przed zabiegiem, w skojarzeniu z preparatami żelaza) oraz rozród wspomagany (jednorazowo do zahamowania czynności przysadki, tj. stężenia estradiolu około 150 pmol/l po 7-21 dniach). Goserelina nie jest wskazana u dzieci i młodzieży.
analog GnRH, biodegradowalna macierz polimerowa, endometrioza, estradiol w surowicy, faza folikularna, gęstość mineralna kości, gonadotropina, gonadotropina łożyskowa, hormonalna terapia zastępcza, implant w ampułko-strzykawce, lek przeciwzakrzepowy, niedokrwistość, objawy naczynioruchowe, octan gosereliny, owulacja, podanie podskórne, rozród wspomagany, ścieńczenie endometrium, stymulacja jajników, superowulacja, tętnica nadbrzuszna, włókniaki macicy, wskaźnik masy ciała, zaburzenie czynności nerek, zahamowanie czynności przysadki - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Reseligo 3,6 mg
Produkt leczniczy Reseligo zawiera 3,6 mg gosereliny w postaci implantu podskórnego, stosowanego w różnych wskazaniach ginekologicznych, takich jak endometrioza, ścieńczenie endometrium, niedokrwistość z powodu włókniaków macicy oraz wspomaganie rozrodu. Standardowa dawka to 1 implant co 28 dni, podawany w przednią ścianę brzucha. Leczenie endometriozy nie powinno przekraczać 6 miesięcy ze względu na ryzyko obniżenia gęstości mineralnej kości, a w trakcie terapii można rozważyć dołączenie hormonalnej terapii zastępczej w celu minimalizacji skutków ubocznych. W przypadku ścieńczenia endometrium terapia trwa 4-8 tygodni, z możliwością zastosowania drugiego implantu u pacjentek z dużą macicą. W leczeniu niedokrwistości związanej z włókniakami macicy Reseligo stosuje się do 3 miesięcy przed planowanym zabiegiem operacyjnym, w połączeniu z preparatami żelaza. W rozrodzie wspomaganym implant podaje się do momentu zahamowania czynności przysadki (7-21 dni), po czym rozpoczyna się stymulację gonadotropinami.
agonista LHRH, badanie ultrasonograficzne, biodegradowalna macierz polimerowa, droga podskórna, endometrioza, estradiol, faza folikularna, gęstość mineralna kości, gonadotropina łożyskowa, goserelina, hormonalna terapia zastępcza, implant w ampułko-strzykawce, lek przeciwzakrzepowy, objawy naczynioruchowe, owulacja, podanie podskórne, preparaty żelaza, przedłużone uwalnianie, rozród wspomagany, ścieńczenie endometrium, superowulacja, tętnica nadbrzuszna, włókniaki macicy, wskaźnik masy ciała, zaburzenia czynności nerek, zahamowanie czynności przysadki - Leksykon substancji czynnych
Noretysteron octan – Właściwości farmakodynamiczne
Noretysteronu octan (NETA) jest syntetycznym progestagenem, pochodną 19-nortestosteronu, stosowanym w terapii hormonalnej menopauzy w połączeniu z 17β-estradiolem. W systemie transdermalnym Systen Conti uwalnia się w dawce 170 µg/dobę z plastra o powierzchni 16 cm², zawierającego 11,2 mg substancji. Jego główną funkcją jest przeciwdziałanie estrogenozależnej proliferacji endometrium, co zapobiega hiperplazji i zmniejsza ryzyko rozwoju raka endometrium u kobiet z zachowaną macicą stosujących HTZ. Terapia sekwencyjna Systen Sequi, obejmująca 14 dni monoterapii estradiolem (3,2 mg) oraz 14 dni terapii skojarzonej z noretysteronu octanem, naśladuje fizjologiczne zmiany hormonalne cyklu miesiączkowego, zapewniając skuteczne łagodzenie objawów menopauzalnych oraz ochronę endometrium.
17β-estradiol, 19-nortestosteron, atrofia urogenitalna, cykl miesiączkowy, czynnik krzepnięcia, działanie progestagenne, działanie synergistyczne, efekt pierwszego przejścia, estrogenowa terapia zastępcza, farmakokinetyka, faza folikularna, faza lutealna, globulina wiążąca hormony płciowe, globulina wiążąca hormony tarczycy, globulina wiążąca kortyzol, hiperplazja, hormonalna terapia zastępcza, noretysteronu octan, objawy menopauzalne, objawy naczynioruchowe, obraz cytologiczny pochwy, podanie przezskórne, rak endometrium, synteza białek wątrobowych, system transdermalny, terapia sekwencyjna, uderzenia gorąca, układ krzepnięcia, uwalnianie substancji czynnej, wskaźnik Kuppermana, zaburzenie funkcji wątroby, związek progestagenowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ulipristal Aristo 30 mg
Octan uliprystalu, będący selektywnym modulatorem receptora progesteronowego, jest stosowany jako doustny środek antykoncepcji awaryjnej (kod ATC: G03AD02). Jego mechanizm działania polega na hamowaniu lub opóźnianiu owulacji poprzez blokadę wyrzutu hormonu luteinizującego (LH). Badania farmakodynamiczne wykazały, że octan uliprystalu podany nawet bezpośrednio przed owulacją opóźnia pękanie pęcherzyka dominującego o co najmniej 5 dni w 78,6% przypadków (p<0,005), co jest istotnie skuteczniejsze niż lewonorgestrel i placebo. Substancja wykazuje również wysokie powinowactwo do receptorów glikokortykosteroidowych, jednak bez klinicznie istotnych efektów u ludzi przy dawce 10 mg/dobę, oraz minimalne powinowactwo do receptorów androgenowych, estrogenowych i mineralokortykosteroidowych.
antykoncepcja awaryjna, badanie kliniczne randomizowane, faza folikularna, hormon lutenizujący, lek doustny, lewonorgestrel, modulator receptora progesteronowego, modulator układu płciowego, opóźnienie owulacji, pękanie pęcherzyka, powinowactwo receptorowe, receptor androgenowy, receptor estrogenowy, receptor glikokortykosteroidowy, receptor mineralokortykosteroidowy, ryzyko ciąży, stosunek bez zabezpieczenia, wskaźnik BMI, wyrzut LH - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Systen Sequi 1. Systen 50: 3,2 mg, 2. Systen Conti: 3,2 mg + 11,2 mg
System transdermalny Systen Sequi, klasyfikowany jako preparat z grupy hormonów płciowych (ATC: G03FB05), zawiera 17β-estradiol oraz octan noretysteronu i jest stosowany w hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) u kobiet po menopauzie. Estradiol, najsilniejszy biologicznie estrogen, reguluje proliferację endometrium i funkcje komórkowe poprzez wiązanie z receptorami jądrowymi, a jego niedobór w okresie menopauzy prowadzi do objawów takich jak uderzenia gorąca, zaburzenia snu, nastrój depresyjny, atrofia narządów płciowych oraz zwiększona utrata masy kostnej. Przezskórne podawanie estradiolu w dawce 50 μg/dobę (Systen 50) skutecznie łagodzi te objawy, podnosząc stężenie estradiolu do poziomu wczesnej fazy folikularnej, jednocześnie unikając efektu pierwszego przejścia przez wątrobę i nie wpływając na syntezę białek wątrobowych ani czynniki krzepnięcia.
17β-estradiol, aktywność transkrypcyjna, atrofia, endometrium, estrogenowa terapia zastępcza, faza folikularna, faza lutealna, gęstość mineralna kości, hormon steroidowy, hormonalna terapia zastępcza, nastrój depresyjny, niestabilność naczynioruchowa, noretysteronu octan, objaw naczynioruchowy, objawy menopauzalne, obraz cytologiczny pochwy, pęcherzyk jajnikowy, proliferacja endometrium, rak endometrium, receptor, uderzenie gorąca, zaburzenie snu - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół napięcia przedmiesiączkowego – Objawy
Zespół napięcia przedmiesiączkowego (PMS) to powszechny zespół objawów fizycznych i emocjonalnych pojawiających się w fazie lutealnej cyklu miesiączkowego, zwykle 5-14 dni przed miesiączką, ustępujących w ciągu 3-4 dni od jej rozpoczęcia. Dotyczy około 80-90% kobiet w wieku rozrodczym, z czego 20-30% doświadcza objawów na tyle nasilonych, że wpływają one na codzienne funkcjonowanie. Ciężka postać PMS, przedmiesiączkowe zaburzenie dysforyczne (PMDD), występuje u 3-8% kobiet i charakteryzuje się dominującymi objawami psychicznymi, takimi jak silna depresja, drażliwość i labilność nastroju, które znacząco zaburzają funkcjonowanie społeczne i zawodowe. Diagnostyka opiera się na ocenie cyklicznego wzorca objawów w co najmniej trzech kolejnych cyklach oraz wykluczeniu innych schorzeń, a kluczowym narzędziem jest prowadzenie dzienniczka objawów. PMS może nasilać się w późnych latach 30. i 40., szczególnie w okresie perimenopauzy, a całkowicie ustępuje po menopauzie.
adenomioza, atak paniki, bezsenność, choroba afektywna dwubiegunowa, choroby tarczycy, cykl miesiączkowy, drażliwość, endometrioza, faza folikularna, faza lutealna, fibromialgia, hormony płciowe, labilność nastroju, mięśniaki macicy, migrena menstruacyjna, neuroprzekaźniki, owulacja, perimenopauza, przedmiesiączkowe zaburzenie dysforyczne, serotonina, układ limbiczny, zaburzenia jelitowe, zaburzenia koncentracji, zaburzenia lękowe, zaburzenia nastroju, zaburzenia osobowości, zatrzymanie płynów, zespół jelita drażliwego, zespół napięcia przedmiesiączkowego, zespół przewlekłego zmęczenia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Xanderla 3,6 mg
Lek Xanderla w postaci implantu zawierającego 3,6 mg gosereliny jest stosowany podskórnie w przednią ścianę brzucha co 28 dni, bez konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby czy osób w podeszłym wieku. W zależności od wskazania terapeutycznego, czas trwania terapii i schemat dawkowania ulega modyfikacji: w endometriozie leczenie trwa maksymalnie 6 miesięcy z możliwością dołączenia hormonalnej terapii zastępczej w celu ochrony gęstości mineralnej kości; w ścieńczeniu endometrium terapia trwa 4-8 tygodni, z opcją zastosowania drugiego implantu u pacjentek z dużą macicą; w przypadku włókniaków macicy z niedokrwistością Xanderla stosowana jest do 3 miesięcy przed zabiegiem wraz z preparatami żelaza; w rozrodzie wspomaganym implant podaje się do uzyskania zahamowania czynności przysadki (stężenie estradiolu około 150 pmol/l), co następuje po 7-21 dniach, po czym rozpoczyna się superowulacja gonadotropiną. Produkt nie jest wskazany dla dzieci i młodzieży.
agonista LHRH, endometrioza, faza folikularna, gęstość mineralna kości, gonadotropina łożyskowa, hormonalna terapia zastępcza, implant gosereliny, lek o przedłużonym uwalnianiu, lek przeciwzakrzepowy, niedokrwistość, niski wskaźnik masy ciała, objaw naczynioruchowy, pęcherzyk jajnikowy, podanie podskórne, preparat żelaza, rozród wspomagany, ścieńczenie endometrium, stężenie estradiolu, stymulacja jajników, superowulacja, tętnica nabrzuszna dolna, włókniak macicy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zahamowanie czynności przysadki