niedobór dehydroepiandrosteronu

Niedobór dehydroepiandrosteronu (DHEA) to stan kliniczny charakteryzujący się obniżonym poziomem tego hormonu steroidowego w organizmie. DHEA jest produkowany głównie przez korę nadnerczy i w mniejszym stopniu przez gonady oraz mózg. Jest to jeden z najobficiej występujących hormonów steroidowych w organizmie człowieka, pełniący rolę prekursora dla hormonów płciowych, w tym testosteronu i estrogenów.

Fizjologicznie poziom DHEA osiąga szczyt w trzeciej dekadzie życia, a następnie stopniowo maleje, co określa się jako „adrenopauza”. U osób w wieku 70-80 lat poziom DHEA stanowi zaledwie 10-20% wartości maksymalnych. Patologiczny niedobór DHEA może występować w przebiegu chorób nadnerczy, takich jak niedoczynność kory nadnerczy (choroba Addisona), przewlekłe schorzenia czy w wyniku stosowania niektórych leków, np. glikokortykosteroidów.

Kliniczne objawy niedoboru DHEA mogą obejmować: obniżenie nastroju, zmniejszenie libido, spadek masy mięśniowej, zwiększenie tkanki tłuszczowej, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, pogorszenie funkcji poznawczych oraz osłabienie odporności. Diagnostyka opiera się na oznaczeniu stężenia DHEA oraz jego siarczanu (DHEA-S) w surowicy krwi, przy czym interpretacja wyników powinna uwzględniać wiek i płeć pacjenta.

Leczenie niedoboru DHEA polega na suplementacji tego hormonu, dostępnego jako lek wydawany na receptę oraz jako suplement diety. Należy jednak podkreślić, że terapia zastępcza DHEA powinna być prowadzona pod ścisłą kontrolą lekarską ze względu na potencjalne działania niepożądane oraz brak jednoznacznych długoterminowych badań potwierdzających bezpieczeństwo i skuteczność takiego postępowania.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl