ekspozycja miejscowa

Ekspozycja miejscowa to poddanie określonego, ograniczonego obszaru ciała pacjenta działaniu czynnika fizycznego, chemicznego lub biologicznego w celach diagnostycznych lub terapeutycznych. W przeciwieństwie do ekspozycji ogólnoustrojowej, ekspozycja miejscowa ogranicza działanie czynnika terapeutycznego tylko do wybranego miejsca.

W radioterapii ekspozycja miejscowa oznacza napromienianie określonego obszaru ciała pacjenta z maksymalnym oszczędzeniem tkanek zdrowych. Technika ta jest powszechnie stosowana w leczeniu nowotworów, gdzie precyzyjne dostarczenie dawki promieniowania do guza przy minimalnym narażeniu okolicznych tkanek jest kluczowe dla powodzenia terapii.

W farmakoterapii ekspozycja miejscowa dotyczy aplikacji leków bezpośrednio na obszar wymagający leczenia, co często pozwala na osiągnięcie wysokiego stężenia substancji czynnej w miejscu docelowym przy jednoczesnym ograniczeniu działań ogólnoustrojowych. Przykładami są maści, kremy, aerozole, plastry transdermalne czy iniekcje dostawowe.

Ekspozycja miejscowa ma również zastosowanie w diagnostyce, np. w testach skórnych, gdzie alergeny aplikowane są miejscowo w celu wywołania i obserwacji reakcji organizmu. Technika ta pozwala na identyfikację czynników wywołujących reakcje nadwrażliwości u pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl