bezsenność inicjalna

Bezsenność inicjalna, znana również jako bezsenność z trudnościami w zasypianiu, to zaburzenie snu charakteryzujące się problemami z rozpoczęciem snu. Pacjenci z tym typem bezsenności często leżą w łóżku przez długi czas, nie mogąc zasnąć, co prowadzi do frustracji i narastającego niepokoju związanego z procesem zasypiania.

W praktyce klinicznej bezsenność inicjalną diagnozuje się, gdy czas potrzebny do zaśnięcia (latencja snu) przekracza 30 minut, a problem ten występuje co najmniej trzy razy w tygodniu przez okres minimum trzech miesięcy. Ten typ bezsenności często wiąże się z podwyższonym poziomem pobudzenia psychofizjologicznego, nadmierną aktywnością poznawczą oraz stanami lękowymi.

W leczeniu bezsenności inicjalnej kluczowe znaczenie ma terapia poznawczo-behawioralna ukierunkowana na zaburzenia snu (CBT-I), obejmująca techniki relaksacyjne, kontrolę bodźców oraz higienę snu. W wybranych przypadkach stosuje się również farmakoterapię, głównie leki z grupy agonistów receptora benzodiazepinowego o krótkim czasie działania, melatoninę lub leki przeciwdepresyjne o działaniu sedatywnym.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl