dakryocystorhinostomia
Dakryocystorhinostomia (DCR) to zabieg chirurgiczny stosowany w leczeniu niedrożności dróg łzowych, głównie na poziomie woreczka łzowego lub przewodu nosowo-łzowego. Procedura polega na wytworzeniu nowego połączenia między woreczkiem łzowym a jamą nosową, co umożliwia prawidłowy odpływ łez.
Zabieg może być wykonywany techniką zewnętrzną (przez nacięcie skóry) lub endoskopową wewnątrznosową (bez nacięcia skórnego). DCR endoskopowa jest coraz częściej preferowana ze względu na mniejszą inwazyjność, krótszy czas rekonwalescencji i brak blizny pooperacyjnej. W trakcie zabiegu często umieszcza się silikonowe rurki intubacyjne, które utrzymywane są przez kilka miesięcy dla zapewnienia drożności wytworzonego połączenia.
Wskazaniami do dakryocystorhinostomii są przewlekłe zapalenie woreczka łzowego (dakryocystitis), nawracające ostre zapalenia woreczka łzowego, łzawienie spowodowane niedrożnością dróg łzowych oraz niekiedy mucocele woreczka łzowego. Skuteczność zabiegu wynosi około 85-95% w zależności od techniki operacyjnej i doświadczenia chirurga.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Niedrożność kanalika łzowego – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w niedrożności kanalika łzowego jest uzależnione od wieku pacjenta, etiologii oraz czasu trwania schorzenia. U niemowląt z wrodzoną niedrożnością dróg łzowych obserwuje się wysoką częstość samoistnego ustępowania: około 70% przypadków ustępuje do 6. miesiąca życia, a do 90% przed ukończeniem pierwszego roku. Masaże dróg łzowych mogą przyspieszyć ten proces i zmniejszyć ryzyko infekcji. U dzieci w wieku 2-3 lat, utrzymująca się niedrożność wymaga sondowania dróg łzowych, które jest skuteczną metodą pierwotną. W przypadku dorosłych rokowanie jest bardziej zróżnicowane i zależy od pierwotnej przyczyny, czasu trwania blokady oraz ogólnego stanu zdrowia. Leczenie chirurgiczne, w tym dakryocystorhinostomia (DCR), jest często konieczne, zwłaszcza przy niedrożnościach strukturalnych lub przewlekłych.
- Leksykon chorób i schorzeń
Niedrożność kanalika łzowego – Leczenie
Niedrożność kanalika łzowego (dacryostenosis) to częsta patologia okulistyczna, polegająca na częściowym lub całkowitym zablokowaniu odpływu łez z powierzchni oka do jamy nosowej. U niemowląt najczęściej ma charakter wrodzony i ustępuje samoistnie do 12 miesiąca życia w 80-90% przypadków, a podstawowym leczeniem jest masaż okolicy woreczka łzowego 2-3 razy dziennie oraz stosowanie ciepłych kompresów. W przypadku utrzymywania się objawów po 6-12 miesiącach wskazane jest sondowanie kanalika łzowego, które ma skuteczność 85-95% u dzieci poniżej 1 roku życia. W trudniejszych przypadkach stosuje się balonową dakryoplastykę, intubację silikonową lub operację dacryocystorhinostomii (DCR). Leczenie infekcji bakteryjnych obejmuje miejscową lub ogólną antybiotykoterapię, jednak antybiotyki nie usuwają mechanicznej niedrożności, a jedynie zwalczają zakażenie wtórne.
antybiotykoterapia, ciepły kompres, dacryocystitis, dacryostenosis, dakryocystorhinostomia, intubacja silikonowa, kanalik łzowy, leczenie przeciwbakteryjne, leczenie przeciwzapalne, masaż dróg łzowych, niedrożność kanalika łzowego, okulista, okulista dziecięcy, przewód nosowo-łzowy, punkt łzowy, ropna wydzielina, sondowanie kanalika łzowego, woreczek łzowy, zapalenie woreczka łzowego, zapalenie zatok, zwężenie punktów łzowych