wydalanie acyklowiru

Acyklowir to lek przeciwwirusowy powszechnie stosowany w leczeniu zakażeń wywołanych przez wirusy z grupy Herpes, w tym wirusa opryszczki (HSV) i półpaśca (VZV). Po podaniu doustnym acyklowir wykazuje stosunkowo niską biodostępność (15-30%), natomiast podany dożylnie osiąga wysokie stężenia w surowicy.

Wydalanie acyklowiru odbywa się głównie przez nerki. Około 60-90% podanej dawki jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem w ciągu 24 godzin po podaniu. Lek jest eliminowany głównie poprzez filtrację kłębuszkową oraz aktywne wydzielanie kanalikowe. Okres półtrwania acyklowiru u pacjentów z prawidłową funkcją nerek wynosi około 2-3 godzin.

U pacjentów z niewydolnością nerek konieczna jest modyfikacja dawkowania acyklowiru, ponieważ jego klirens jest znacznie zmniejszony, co może prowadzić do kumulacji leku i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych, w tym nefrotoksyczności i neurotoksyczności. U pacjentów poddawanych hemodializie acyklowir jest skutecznie usuwany podczas sesji dializy, dlatego zaleca się podawanie leku po zakończeniu zabiegu.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Acyclovir Biofarm 200 mg

Acyklowir, substancja czynna produktu Acyclovir Biofarm 200 mg, wykazuje niski potencjał interakcji farmakokinetycznych, głównie związanych z konkurencją o aktywne wydzielanie kanalikowe w nerkach. Leki takie jak probenecyd i cymetydyna zwiększają AUC acyklowiru oraz zmniejszają jego klirens nerkowy, jednak ze względu na szeroki indeks terapeutyczny acyklowiru, modyfikacja dawkowania nie jest konieczna. Podobny mechanizm dotyczy mykofenolanu mofetylu, gdzie obserwuje się wzrost stężenia acyklowiru i nieaktywnego metabolitu immunosupresantu. Istotną interakcją jest zwiększenie AUC teofiliny o około 50% podczas jednoczesnego stosowania, co wymaga monitorowania stężenia teofiliny w osoczu. W przypadku alkoholu brak jest klinicznie potwierdzonych interakcji, jednak ze względu na potencjalne działanie immunosupresyjne alkoholu, nasilenie działań niepożądanych oraz ryzyko zwiększonego obciążenia wątroby, zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii.
acyklowir, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, hepatotoksyczność, immunosupresja, interakcja lekowa, klirens nerkowy, lek immunosupresyjny, metabolit mykofenolanu mofetylu, metabolizm wątrobowy, mykofenolan mofetylu, nefrotoksyczność, pole pod krzywą acyklowiru, przedział terapeutyczny, stężenie acyklowiru, stężenie teofiliny, terapia przeciwwirusowa, transmisja wirusa, wydalanie acyklowiru, wydalanie nerkowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie narządów płciowych, zakażenie wirusowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Zovirax Active 200 mg

Acyklowir, substancja czynna leku Zovirax Active, wykazuje stosunkowo niewiele istotnych klinicznie interakcji farmakologicznych, co czyni go bezpiecznym w terapii przeciwwirusowej. Głównym mechanizmem eliminacji acyklowiru jest aktywne wydzielanie kanalikowe w nerkach, co stanowi potencjalne źródło interakcji z lekami takimi jak probenecyd i cymetydyna, które hamują ten proces, prowadząc do zwiększenia pola pod krzywą stężenia (AUC) oraz zmniejszenia klirensu nerkowego acyklowiru. Podobne efekty obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu mykofenolanu mofetylu, gdzie dochodzi do wzrostu stężenia zarówno acyklowiru, jak i metabolitu immunosupresyjnego leku. Mimo tych zmian, szeroki indeks terapeutyczny acyklowiru zwykle eliminuje konieczność modyfikacji dawkowania, z wyjątkiem pacjentów z niewydolnością nerek lub osób w podeszłym wieku, u których wymagana jest szczególna ostrożność i monitorowanie funkcji nerek.
acyklowir, alkohol etylowy, antagonista receptorów H2, choroba obturacyjna płuc, choroba wrzodowa, cymetydyna, dna moczanowa, działanie immunosupresyjne, działanie nefrotoksyczne, eliminacja, farmakokinetyka acyklowiru, infekcja wirusowa, interakcja z produktem leczniczym, interakcja z teofiliną, klirens nerkowy, lek immunosupresyjny, lek nefrotoksyczny, metabolizm wątrobowy, mykofenolan mofetylu, nieczynny metabolit, odwodnienie, parametr farmakokinetyczny, pole pod krzywą stężenia, probenecyd, przedział terapeutyczny, przeszczep narządu, stężenie acyklowiru w osoczu, terapia przeciwwirusowa, uszkodzenie nerek, wydalanie acyklowiru, wydalanie nerkowe, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusowe
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aciclovir Hikma

Podawanie dożylne acyklowiru (Aciclovir Hikma) wymaga infuzji trwającej 1 godzinę, aby zapobiec wytrącaniu się leku w nerkach; szybkie podanie lub bolus są przeciwwskazane. Preparat po rekonstytucji ma pH około 11 i nie powinien być podawany doustnie. Kluczowe jest odpowiednie nawodnienie pacjenta, zwłaszcza u osób otrzymujących duże dawki lub z zaburzeniami czynności nerek. Ryzyko nefrotoksyczności wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu innych leków nefrotoksycznych, dlatego konieczne jest indywidualne dostosowanie dawki u pacjentów z niewydolnością nerek oraz monitorowanie stanu nawodnienia i klirensu kreatyniny, szczególnie u osób w podeszłym wieku, u których fizjologicznie zmniejsza się klirens acyklowiru.
acyklowir dożylny, bolus dożylny, działanie niepożądane neurologiczne, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, lek nefrotoksyczny, monitorowanie kliniczne, nawodnienie pacjenta, obniżona odporność, oporność na lek, opryszczkowe zapalenie mózgu, stężenie kreatyniny, szczep wirusa, wydalanie acyklowiru, wytrącanie acyklowiru, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Acix 500

Produkt leczniczy ACIX 500 zawierający acyklowir w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji wymaga podawania dożylnego przez 1 godzinę, aby zapobiec wytrącaniu się leku w nerkach i zmniejszyć ryzyko nefrotoksyczności. Kluczowe jest utrzymanie prawidłowego nawodnienia pacjenta, szczególnie u osób odwodnionych lub z zaburzeniami czynności nerek, u których ryzyko uszkodzenia nerek jest podwyższone. Dawkowanie acyklowiru powinno być modyfikowane u pacjentów z niewydolnością nerek oraz u osób w podeszłym wieku, ze względu na wolniejszą eliminację leku i zwiększone ryzyko działań niepożądanych neurologicznych. W trakcie terapii należy monitorować funkcję nerek oraz objawy neurologiczne, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków nefrotoksycznych. ACIX 500 nie zawiera środków konserwujących, a sporządzony roztwór ma pH około 11,0, co wyklucza podanie doustne.
acyklowir dożylny, bolus dożylny, dieta niskosodowa, infuzja dożylna, lek nefrotoksyczny, nefrotoksyczność, neurologiczne działania niepożądane, obniżona odporność, odwodnienie, oporność wirusowa, opryszczkowe zapalenie mózgu, parametry nerkowe, powikłanie nerkowe, roztwór do infuzji, środek konserwujący, uszkodzenie nerek, wydalanie acyklowiru, zaburzenie czynności nerek

wydalanie acyklowiru

Powiązane wpisy

Interakcje leku – Acyclovir Biofarm 200 mg

Interakcje leku – Zovirax Active 200 mg

Specjalne ostrzeżenia – Aciclovir Hikma

Specjalne ostrzeżenia – Acix 500