działanie antyaldosteronowe

Działanie antyaldosteronowe to mechanizm farmakologiczny polegający na blokowaniu lub hamowaniu aktywności aldosteronu, hormonu mineralokortykoidowego produkowanego przez korę nadnerczy. Aldosteron odpowiada za regulację gospodarki wodno-elektrolitowej organizmu, zwiększając reabsorpcję sodu i wody w kanalikach nerkowych oraz nasilając wydalanie potasu i jonów wodorowych.

Leki o działaniu antyaldosteronowym, zwane antagonistami receptora mineralokortykoidowego (MRA), blokują receptory dla aldosteronu, zapobiegając jego wiązaniu i działaniu biologicznemu. Do tej grupy należą spironolakton, eplerenon oraz nowsze cząsteczki jak finerenon. Ich efekt terapeutyczny obejmuje zwiększenie wydalania sodu i wody z organizmu przy jednoczesnym zmniejszeniu wydalania potasu.

Klinicznie leki antyaldosteronowe znajdują zastosowanie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca, obrzęków w przebiegu marskości wątroby, hiperaldosteronizmu pierwotnego oraz zespołu nerczycowego. Szczególnie ważną rolę odgrywają w terapii niewydolności serca, gdzie wykazano ich korzystny wpływ na przebudowę mięśnia sercowego i zmniejszenie śmiertelności pacjentów.

Podczas stosowania leków o działaniu antyaldosteronowym konieczne jest monitorowanie stężenia potasu w surowicy ze względu na ryzyko hiperkaliemii, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek lub przyjmujących jednocześnie inne leki wpływające na gospodarkę potasową (np. inhibitory ACE, sartany). Inne działania niepożądane mogą obejmować ginekomastię (głównie przy stosowaniu spironolaktonu), zaburzenia miesiączkowania oraz skórne reakcje alergiczne.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl