wybroczyny krwawe
Wybroczyny krwawe (petechiae) to drobne, punktowe wylewy krwi do skóry lub błon śluzowych, które powstają w wyniku uszkodzenia naczyń włosowatych. Mają postać czerwonych lub purpurowych plamek o średnicy 1-2 mm, które nie bledną pod wpływem ucisku. W przeciwieństwie do większych wylewów (siniaków), wybroczyny nie zmieniają koloru wraz z upływem czasu.
Etiologia wybroczyn krwawych jest zróżnicowana i obejmuje zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość, zaburzenia funkcji płytek krwi), infekcje (posocznica meningokokowa, gorączka plamista Gór Skalistych), choroby naczyń (zapalenie naczyń, skaza naczyniowa), a także urazy mechaniczne (np. zespół dziecka maltretowanego, intensywne wymioty, kaszel).
Diagnostyka wybroczyn powinna obejmować dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz badania laboratoryjne (morfologię krwi z rozmazem, parametry układu krzepnięcia, testy funkcji wątroby i nerek). W przypadku wybroczyn o nieznanej przyczynie, zwłaszcza jeśli towarzyszą im inne objawy, konieczna jest dalsza diagnostyka w kierunku chorób układowych i nowotworowych.
Wybroczyny krwawe mogą być objawem poważnych chorób zagrażających życiu, szczególnie gdy pojawiają się nagle i masowo. Przypadki posocznic z towarzyszącymi wybroczynami wymagają natychmiastowej interwencji medycznej i włączenia antybiotykoterapii. Leczenie wybroczyn zawsze jest ukierunkowane na przyczynę ich powstania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Igzelym 60 mg
Tikagrelor w dawce 60 mg, stosowany w terapii przeciwpłytkowej, wykazuje profil bezpieczeństwa oceniany w dużych badaniach fazy 3 (PLATO, PEGASUS) obejmujących ponad 39 000 pacjentów. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są krwawienia oraz duszność. W badaniu PLATO częstość przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych była wyższa w grupie tikagreloru (7,4%) niż klopidogrelu (5,4%), a w PEGASUS – 16,1% (tikagrelor + ASA) vs 8,5% (ASA). Krwawienia obejmują różne lokalizacje, w tym przewód pokarmowy, układ oddechowy, skórę, mięśnie, nerki i układ rozrodczy, a także krwotoki śródczaszkowe (0,3% tikagrelor vs 0,2% klopidogrel w PLATO). W badaniu PEGASUS ciężkie krwawienia wg TIMI występowały u 2,3% pacjentów na tikagrelorze 60 mg + ASA vs 1,1% na ASA, przy czym krwawienia prowadzące do zgonu były równe (0,3%). Duszność, zgłaszana u 13,8% pacjentów w PLATO i 14,2% w PEGASUS, była zwykle łagodna lub umiarkowana i nie wiązała się z pogorszeniem funkcji serca czy płuc.
badanie kliniczne fazy 3, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradyarytmia, dna moczanowa, duszność, hiperurykemia, kreatynina we krwi, krwawienie, krwawienie podskórne, krwiomocz, krwioplucie, krwotoczne zapalenie pęcherza, krwotok do oka, krwotok śródczaszkowy, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skaza krwotoczna, świąd, tikagrelor, wybroczyny krwawe, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawroty głowy