leki tyreostatyczne

Leki tyreostatyczne to grupa farmaceutyków stosowanych w leczeniu nadczynności tarczycy (hipertyreozy). Ich głównym mechanizmem działania jest hamowanie syntezy hormonów tarczycy poprzez blokowanie procesu jodowania tyrozyny i sprzęgania jodotyrozyn w tarczycy.

Do najczęściej stosowanych leków tyreostatycznych należą tionamidy: metimazol (tiamazol), karbimazol oraz propylotiouracyl (PTU). Metimazol jest zazwyczaj lekiem pierwszego wyboru ze względu na korzystny profil bezpieczeństwa i mniejszą częstość działań niepożądanych. Propylotiouracyl jest preferowany u pacjentów w pierwszym trymestrze ciąży oraz w przełomie tarczycowym, gdyż dodatkowo hamuje obwodową konwersję T4 do T3.

Leczenie tyreostatykami wymaga regularnego monitorowania funkcji tarczycy (TSH, fT4, fT3) oraz obserwacji pod kątem potencjalnych działań niepożądanych. Do najpoważniejszych powikłań należy agranulocytoza (0,2-0,5% przypadków), uszkodzenie wątroby oraz reakcje skórne. Pacjenci powinni być poinformowani o konieczności natychmiastowego zgłoszenia objawów takich jak gorączka, ból gardła, żółtaczka czy świąd skóry.

Terapia lekami tyreostatycznymi może być prowadzona według dwóch schematów: „block and replace” (blokowanie produkcji hormonów tarczycy i jednoczesne podawanie lewotyroksyny) lub „titration” (stopniowe dostosowywanie dawki tyreostatyku). Leczenie zwykle trwa 12-18 miesięcy, a następnie ocenia się możliwość jego zakończenia, przy czym u około 50% pacjentów z chorobą Gravesa-Basedowa dochodzi do nawrotu po odstawieniu leków.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl