test hamowania tarczycy

Test hamowania tarczycy (tzw. test Wernera lub test T3) to badanie diagnostyczne stosowane w ocenie funkcji gruczołu tarczowego. Jest wykorzystywany głównie w diagnostyce różnicowej nadczynności tarczycy, zwłaszcza w przypadkach wątpliwych lub trudnych diagnostycznie.

Procedura polega na podawaniu pacjentowi syntetycznej postaci trójjodotyroniny (T3) przez określony czas (zwykle 7-10 dni), a następnie ocenie wpływu tego hormonu na wydzielanie TSH oraz syntezę i uwalnianie hormonów tarczycy. W warunkach prawidłowych egzogenna T3 powinna zahamować wydzielanie TSH przez przysadkę mózgową w mechanizmie ujemnego sprzężenia zwrotnego.

Test hamowania tarczycy jest szczególnie przydatny w różnicowaniu autonomicznego nadmiernego wydzielania hormonów tarczycy (np. w chorobie Gravesa-Basedowa, autonomicznym gruczolaku tarczycy) od innych przyczyn podwyższonego stężenia hormonów tarczycowych w surowicy. W przypadku autonomicznej nadczynności tarczycy nie obserwuje się zahamowania wydzielania hormonów mimo podawania egzogennej T3.

Obecnie test ten jest rzadziej stosowany ze względu na dostępność nowocześniejszych metod diagnostycznych, takich jak oznaczanie przeciwciał przeciwtarczycowych czy scyntygrafia tarczycy z oceną wychwytu radiojodu.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl