płytka włóknista

Płytka włóknista (ang. fibrous plaque) to zaawansowana forma zmiany miażdżycowej w ścianie naczynia krwionośnego. Składa się głównie z komórek mięśni gładkich, makrofagów wypełnionych lipidami (komórki piankowate) oraz włókien kolagenowych. Powstaje w wyniku progresji wczesnych zmian miażdżycowych, takich jak pasma tłuszczowe.

Charakterystyczną cechą płytki włóknistej jest obecność czapeczki włóknistej (fibrous cap), która oddziela rdzeń lipidowy od światła naczynia. Im grubsza i bardziej stabilna jest ta czapeczka, tym mniejsze ryzyko pęknięcia płytki i wystąpienia ostrego zespołu wieńcowego. Cienka czapeczka włóknista (poniżej 65 μm) jest jednym z wyznaczników niestabilnej płytki miażdżycowej.

Diagnostyka płytki włóknistej obejmuje badania obrazowe, takie jak wewnątrznaczyniowa ultrasonografia (IVUS), optyczna tomografia koherencyjna (OCT) oraz angiografia CT. Nowoczesne metody obrazowania pozwalają na ocenę nie tylko stopnia zwężenia naczynia, ale również składu i struktury płytki, co ma istotne znaczenie prognostyczne.

Leczenie miażdżycy z obecnością płytek włóknistych obejmuje modyfikację czynników ryzyka, farmakoterapię (statyny, leki przeciwpłytkowe) oraz w przypadku istotnych zwężeń – zabiegi rewaskularyzacyjne. Badania wskazują, że intensywna terapia hipolipemizująca może prowadzić do stabilizacji płytki włóknistej i zmniejszenia ryzyka jej pęknięcia.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl