wchłanianie gabapentyny
Gabapentyna to lek przeciwpadaczkowy, również stosowany w leczeniu bólu neuropatycznego. Jej wchłanianie odbywa się w jelicie cienkim poprzez system transportu aktywnego białek L-aminokwasów. Ten unikalny mechanizm transportu jest wysycalny, co oznacza, że biodostępność leku zmniejsza się wraz ze zwiększaniem dawki.
Charakterystyczną cechą wchłaniania gabapentyny jest nieliniowa farmakokinetyka. Przy dawkach 300 mg biodostępność wynosi około 60%, natomiast przy dawkach 1600 mg spada do około 35%. Pokarm nie wpływa znacząco na całkowitą biodostępność leku, choć może nieznacznie opóźnić jego wchłanianie.
Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) gabapentyna osiąga po 2-3 godzinach od podania doustnego. Lek nie wiąże się z białkami osocza, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych na tym poziomie. Gabapentyna nie podlega istotnym przemianom metabolicznym w organizmie i jest wydalana głównie przez nerki w postaci niezmienionej.
U pacjentów z niewydolnością nerek wchłanianie gabapentyny pozostaje niezmienione, jednak jej eliminacja jest znacząco upośledzona, co wymaga odpowiedniego dostosowania dawkowania. Monitorowanie parametrów nerkowych jest istotne podczas długotrwałej terapii tym lekiem.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Gabapentin Teva 800 mg
Przedawkowanie gabapentyny, nawet w dawkach sięgających 49 g, nie wykazuje ostrych, bezpośrednio zagrażających życiu efektów toksycznych, co jest częściowo związane z mechanizmem wysycenia wchłaniania leku w przewodzie pokarmowym. Klinicznie obserwuje się przede wszystkim objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, diplopia, dyzartria, senność, ospałość, a w cięższych przypadkach utratę przytomności i śpiączkę, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków depresyjnych na OUN. Objawy ze strony przewodu pokarmowego obejmują łagodną biegunkę. W sytuacjach przedawkowania z udziałem innych substancji o działaniu hamującym OUN istnieje ryzyko śpiączki, wymagającej natychmiastowej interwencji medycznej.
ataksja, biegunka, dawka letalna, diplopia, dysfunkcja oddechowa, dyzartria, działanie toksyczne, gabapentin teva, gabapentyna, hemodializa, hipodynamia, niewydolność nerek, niewyraźna mowa, objawy gastroenterologiczne, objawy neurologiczne, ospałość, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, podwójne widzenie, przewód pokarmowy, ptoza, senność, śpiączka, utrata przytomności, wchłanianie gabapentyny, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Neurontin 600 600 mg
Przedawkowanie gabapentyny, substancji czynnej leku Neurontin (dostępnego w tabletkach powlekanych 600 mg i 800 mg), rzadko prowadzi do stanów zagrażających życiu, nawet przy dawkach sięgających 49 000 mg. Objawy kliniczne przedawkowania obejmują głównie zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, diplopia, dyzartria, ospałość, letarg, utrata przytomności oraz łagodna biegunka. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie gabapentyny z lekami przeciwdepresyjnymi, co może skutkować śpiączką. W przypadku bardzo dużych dawek obserwuje się zmniejszone wchłanianie leku w przewodzie pokarmowym, co stanowi naturalny mechanizm ochronny ograniczający toksyczność. U zwierząt doświadczalnych podawano dawki do 8000 mg/kg m.c. bez ustalenia dawki letalnej, choć występowały objawy takie jak ataksja, zaburzenia oddychania, ptosis, sedacja i pobudzenie motoryczne.
ataksja, ciężka niewydolność nerek, dawka letalna, diplopia, dyzartria, działanie toksyczne, hemodializa, klirens nerkowy, łagodna biegunka, leczenie wspomagające, lek przeciwdepresyjny, letarg, nadmierna senność, niewyraźna mowa, ospałość, ośrodkowy układ nerwowy, podwójne widzenie, przedawkowanie gabapentyny, ptoza, ptoza powieki, sedacja, śpiączka, toksyczność ostra, utrata przytomności, wchłanianie gabapentyny, zaburzenia artykulacji, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia oddychania, zaburzenia równowagi, zawroty głowy