włókna nerwowe bezmielinowe
Włókna nerwowe bezmielinowe (niezmielinizowane) to aksony neuronów pozbawione osłonki mielinowej, która charakteryzuje włókna mielinowe. Zamiast tego są one otoczone jedynie pojedynczą warstwą komórek Schwanna, które nie tworzą wielowarstwowej osłonki. Występują głównie w autonomicznym układzie nerwowym oraz jako włókna czuciowe przewodzące ból, temperaturę i niektóre bodźce dotykowe.
Przewodzenie impulsów w włóknach bezmielinowych odbywa się znacznie wolniej (0,5-2,0 m/s) niż w włóknach mielinowych, ponieważ brak osłonki mielinowej uniemożliwia przewodzenie skokowe. Impulsy elektryczne muszą przemieszczać się w sposób ciągły wzdłuż całej długości aksonu, co znacząco obniża prędkość transmisji.
W klasyfikacji Erlangera-Gassera włókna bezmielinowe oznaczane są jako włókna typu C, charakteryzujące się najmniejszą średnicą (0,2-1,5 μm) spośród wszystkich włókien nerwowych. Odgrywają kluczową rolę w przewodzeniu bodźców bólowych nocyceptywnych, a ich uszkodzenie może prowadzić do neuropatii autonomicznej oraz zaburzeń odczuwania bólu i temperatury.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dezaftan med (2,9 mg + 1,96 mg + 25,6 mg)/ml
Dezaftan med to aerozol do stosowania miejscowego w jamie ustnej, zawierający trzy substancje czynne: chlorek cetylopirydyniowy (2,9 mg/ml), chlorowodorek lidokainy jednowodny (1,96 mg/ml) oraz glukonian cynku (25,6 mg/ml). Chlorek cetylopirydyniowy wykazuje szerokie spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego, obejmujące bakterie Gram-ujemne i Gram-dodatnie, grzyby (zwłaszcza Candida albicans) oraz wirusy osłonkowe, poprzez destabilizację błony komórkowej i zaburzenie enzymów oddychania komórkowego. Lidokaina działa miejscowo znieczulająco, blokując przewodnictwo nerwowe przez hamowanie pompy sodowo-potasowej i przepuszczalności błony dla jonów, co skutkuje szybkim (1-5 minut) zniesieniem bólu. Glukonian cynku wspiera procesy immunologiczne, syntezę białek i metabolizm węglowodanów oraz wykazuje aktywność przeciwwirusową.
bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, błona komórkowa, Candida albicans, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek lidokainy, czwartorzędowa sól amoniowa, działanie bakteriobójcze, działanie przeciwdrobnoustrojowe, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwwirusowe, glukonian cynku, hamowanie przewodnictwa nerwowego, pompa sodowo-potasowa, przewodzenie bólu, włókna nerwowe bezmielinowe, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lignocainum Jelfa 20 mg/g
Lidokaina, klasyfikowana w systemie ATC jako N01BB02, jest amidowym lekiem miejscowo znieczulającym o krótkim czasie działania. Jej mechanizm polega na odwracalnym blokowaniu przewodnictwa nerwowego poprzez hamowanie pompy sodowo-potasowej i zmniejszenie przepuszczalności błony komórkowej dla jonów. Substancja wykazuje selektywność działania, skutecznie blokując cienkie, niemielinowe włókna nerwowe odpowiedzialne za przewodzenie bólu i dotyku przy niskich stężeniach, natomiast wyższe stężenia są wymagane do blokady włókien mielinowych. Preparat Lignocainum Jelfa w formie żelu zawiera 20 mg lidokainy chlorowodorku na 1 g i jest stosowany do miejscowego znieczulenia błon śluzowych oraz skóry, zapewniając precyzyjną aplikację i korzystny profil bezpieczeństwa bez podrażnień czy rozszerzenia naczyń krwionośnych.
anestetyk, blokada przewodnictwa nerwowego, chlorowodorek lidokainy, klasyfikacja ATC, lek miejscowo znieczulający, lidokaina, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, pompa sodowo-potasowa, przepuszczalność błony komórkowej, przewodnictwo włókien nerwowych, reakcja alergiczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, system ATC, włókna nerwowe bezmielinowe, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nasiękowe