napad duszności

Napad duszności (łac. dyspnoe paroxysma) to nagły, intensywny epizod subiektywnego poczucia braku powietrza i trudności w oddychaniu. Pacjenci często opisują to doświadczenie jako niemożność wykonania pełnego wdechu, uczucie ściskania w klatce piersiowej lub „głód powietrza”. Napady duszności mogą wystąpić w spoczynku lub podczas wysiłku fizycznego i często wiążą się z nasilonym lękiem oraz niepokojem, co dodatkowo pogarsza przebieg epizodu.

Z patofizjologicznego punktu widzenia napady duszności mogą wynikać z różnych mechanizmów, w tym z obturacji dróg oddechowych, restrykcji płucnej, zaburzeń dyfuzji gazów, nieprawidłowości w układzie krążenia czy zaburzeń nerwowo-mięśniowych. Najczęstszymi przyczynami są astma oskrzelowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP), niewydolność serca, zatorowość płucna oraz napady paniki.

Diagnostyka napadu duszności powinna obejmować dokładny wywiad (w tym charakter, częstotliwość i okoliczności występowania napadu), badanie przedmiotowe, badania obrazowe klatki piersiowej, testy czynnościowe układu oddechowego oraz w razie potrzeby badania kardiologiczne. Postępowanie doraźne zależy od przyczyny i obejmuje podanie tlenu, leków rozszerzających oskrzela, glikokortykosteroidów, diuretyków lub leków przeciwlękowych, w zależności od etiologii.

Leczenie przyczynowe napadów duszności jest ukierunkowane na chorobę podstawową, natomiast profilaktyka powinna uwzględniać unikanie czynników wywołujących, regularne przyjmowanie leków kontrolujących chorobę podstawową oraz edukację pacjenta w zakresie technik oddychania i postępowania w przypadku wystąpienia napadu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl