wyprysk pęcherzowy

Wyprysk pęcherzowy (łac. eczema vesiculosum) to rodzaj ostrej reakcji zapalnej skóry charakteryzującej się występowaniem drobnych, wypełnionych płynem pęcherzyków. Stanowi on jedną z morfologicznych postaci wyprysku, będącego nieswoistą reakcją zapalną naskórka i skóry właściwej na różnorodne czynniki uszkadzające.

Zmiany skórne w wyprysku pęcherzowym powstają w wyniku nasilonego obrzęku międzykomórkowego (spongiozy) w warstwie kolczystej naskórka, prowadzącego do tworzenia się mikroskopijnych, a następnie widocznych makroskopowo pęcherzyków wypełnionych surowiczym płynem. Pęcherzyki te zazwyczaj mają średnicę 1-3 mm, są napięte i występują na podłożu rumieniowym.

Wyprysk pęcherzowy najczęściej lokalizuje się na dłoniach, stopach, palcach rąk i nóg oraz w okolicach zgięciowych. Zmianom skórnym towarzyszy zwykle intensywny świąd. W przebiegu choroby pęcherzyki mogą pękać, tworząc nadżerki sączące surowiczym płynem, lub zasycha, tworząc strupy. Najczęstszymi przyczynami wyprysku pęcherzowego są alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry oraz dyshidrotyczny wyprysk dłoni i stóp.

Leczenie wyprysku pęcherzowego obejmuje przede wszystkim eliminację czynnika wywołującego, stosowanie miejscowych glikokortykosteroidów, preparatów przeciwświądowych oraz w ciężkich przypadkach – leków immunosupresyjnych. Ważnym elementem terapii jest odpowiednia pielęgnacja skóry i unikanie czynników drażniących.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl